9.11.05

I m Spartacus! κι άλλα σκόρπια λόγια



  • Ο ακατέργαστος μαρξιστικός στοχασμός των ελλήνων δημοσιογράφων μας ξανασυστήθηκε σε όλο του το μεγαλείο τις τελευταίες ημέρες. Τα παιδιά που τα λέγαν αλήτες ξεκάθαρα οι Σαρκοζήδες, τα λέγαν αλητάκια κεκαλυμμένα οι έλληνες σοβαροί δημοσιογράφοι με τα μ- λ– σ (διαβάζεται: μουλουσού) σύνδρομα. «Δεν έχουν πολιτικούς στόχους», σου λέει. «Είναι αμόρφωτα και χωρίς διαμορφωμένη πολιτική σκέψη».



  • Να τους ενημερώσουμε ότι η εξέγερση δεν έχει προαπαιτούμενο πρώτου και δευτέρου εξαμήνου. Η εγκεκριμένη υπό του κράτους μόρφωση δεν είναι ο δρόμος για την επανάσταση. Οι πολιτικοί στόχοι που «επιτρέπουν το διάλογο» δεν αφορούν ούτε αφορούσαν ποτέ την ώρα της φωτιάς.


  • Αυτό με το διάλογο με τσάκισε. Μα, ποιο διάλογο; Μπορεί ο καταδικασμένος στην κόλαση να διαλέγεται με τον οξαποδώ; Μόνο αν είναι ο Σαντάμ και βλέπεις το Σαουθ Παρκ, τι λέμε τώρα.


  • Ο Ντουρούτι έλεγε ότι κέρδιζε το δικαίωμά του στην συμμετοχή στις επαναστατικές διαδικασίες κάθε πρωί που σηκωνόταν στις 6.00 να πάει να βρει μεροκάματο. Κι από σχολείο, άστα να πάνε, τα παράτησε πριν την ώρα του. Κι ήθελε να δηλώνει κι επαναστατης ο αθεόφοβος!



  • Τα παιδιά που πέφτουν στη φωτιά για να κάψει καλύτερα, δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν ελπίδα, δε θα τα κλάψει καμμιά πατρίδα. Η Αμελί δεν έφτασε ποτέ στην πόρτα τους. (Τι γλυκανάλατη μαλακία κι αυτή). Κι όμως, κι όμως. Η «επίσημη» και «νόμιμη» αριστερά τα αντιμετωπίζει ακριβώς όπως κι ο Σαρκοζής (σύνθετον: σάρκα+ζω, δηλαδή δεν ζει το πνεύμα αλλά μόνον η σαρξ, δηλαδή ζόμπι). Απλά είναι πιο πονηρή και κρατάει τα προσχήματα. Έχει παζαρέψει κι έχει παζαρέψει, έχει ξεπουλήσει κι έχει ξεπουλήσει, διακόσια χρόνια φούρναρης… Οι μουλουσού μιλούν την ίδια γλώσσα με τους Σαρκοζήδες κι ας παριστάνουν τους φρικαρισμένους. Αν δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα δεν θα κατέληγαν στα ίδια συμπεράσματα, άλλωστε.


  • Τα παιδιά είναι «λούμπεν» στη διάλεκτο των μουλουσου. Είναι απόβλητα, δηλαδή. Δεν θα γίνουν ποτέ έμμισθα στελέχη κάποιου αριστερού κόμματος να πουλάνε ιδεολογία με το καντάρι σε σαλόνια νεόπλουτων. Το καλύτερο που τα περιμένει είναι μια σφαίρα στην καρδιά μες στις φωτιές που καίνε την πόλη. Το χειρότερο, υποαπασχόληση, αγωνία για το μεροκάματο και μια ζωή-χωρίς.


  • Είμαστε στο 2005. Ακριβώς έναν αιώνα μετά την εξέγερση του 1905. Που απέτυχε, αλλά έδωσε στους ανθρώπους το δικαίωμα να πιστέψουν ότι μπορούν. Άρα πέτυχε. Δες εδώ.


  • Είμαστε σε προεπαναστατικούς χρόνους. Έχω τάξει του μονάκριβού μου να σταθούμε δίπλα δίπλα στα οδοφράγματα, να πετροβολάμε δορυφόρους.


  • Οι μουλουσού κι όσοι έχουν σκέψη εμβολιασμένη με μουλουσού στείρα μικρόβια δεν σέβονται όποιον δεν έχει συγκεκριμένο στόχο στη ζωή. Δεν μπορούν δηλαδή να κατανοήσουν την ίδια τη ζωή ως γεγονός. Την ορίζουν μόνο μέσα από νομοτέλειες αποσυνδεδεμένες από το γεγονός του θανάτου, νομοτέλειες κατασκευασμένες κατά παραγγελία, δηλαδή (άστα να πάνε…). Κι εδώ είναι το μεγαλείο των παιδιών που πήραν τους δρόμους στα γαλλικά γκέτο «δι ασήμαντον αφορμήν». Εκείνα, ως παιδιά κι ως απελπισμένοι, ορίζονται μόνον από την νομοτέλεια του θανάτου. Την οποία, ως παιδιά κι ως απελπισμένοι, έχουν νικήσει προς το παρόν. Είναι θέσει νικητές, δεν έχουν να συζητήσουν τίποτε με τον ηττημένο Σαρκοζή. Αλλά άντε να το εξηγήσεις αυτό σε όποιον δεν μάτωσε χτυπώντας γροθιές στον καθρέφτη.


  • Πως να εμπιστευτείς την αριστερά των τηλεπαράθυρων με τα λεπτά παρουσιαστικά και τις καλλιεργημένες φωνές... Οι προδότες συχνότατα είναι οι μορφωμένοι. Δεν πέφτουν με την καρδιά στη μάχη. Πέφτουν με το μυαλό στο ψητό. Και μετά, επειδή ξέρουν πως στο τέλος η ισχύ της εξέγερσης είναι που σκάβει ρυτίδες σοφίας στο πρόσωπο της κοινωνίας (κάτι μάθαν από τα ρημάδια τα βιβλία), ε, μετανοιώνουν, λαμβάνουν άφεσιν αμαρτιών από την ψυχικάρα την επίσημη αριστερά, γίνονται πρωθυπουργοί ή, το πολύ πολύ, μουσικοσυνθέτες με τον απέθαντο και τους προσκυνάει όλη η ιντελιGRέτσια κι άλλα μεγαλεπίβολα (τώρα, αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιώ σωστά; Με την απορία θα πάω…)..

9 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger emotional_anaemia έφα...

Καλώς την.

11/11/2005 01:13:00 μ.μ.  
Blogger spyros έφα...

Καλοσώρισες.
"Έχω τάξει του μονάκριβού μου να σταθούμε δίπλα δίπλα στα οδοφράγματα, να πετροβολάμε δορυφόρους."

Με κέρδισες! Ήταν από τα πρώτα πράγμα που της έταξα κι εγώ.

Καλημέρες!

11/11/2005 03:19:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Σας ευχαριστώ και τους δύο για τη θερμή υποδοχή!

11/11/2005 09:16:00 μ.μ.  
Blogger thas έφα...

Τρομερός ρυθμός. Δεν έχω ιδέα αν συμφωνώ, δεν προλαβαίνω να σκεφτώ γιατί με παρασύρει το ύφος.

Πολύ ωραίο κείμενο. Καλώς ήρθες.

11/12/2005 06:06:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ευχαριστώ. Καλώς σας βρήκα!

11/12/2005 08:35:00 μ.μ.  
Blogger polyvios eupatridis έφα...

γουελ καμ !

11/14/2005 08:42:00 μ.μ.  
Blogger akindynos έφα...

Αξιότιμη κυρία Mira D'Olina,

Εκ μέρους του Ο.Π.Α.Ι.Π.Α θα ήθελα να σας συγχαρώ για το παρόν βλογοπόστ σας.

Η τολμηρή θέση σας, η εξέγερση δεν έχει προαπαιτούμενο πρώτου και δευτέρου εξαμήνου, υιοθετήθηκε με ενθουσιασμό από το Δ.Σ. του Ο.Π.Α.Ι.Π.Α

Συνεχίστε την θεάρεστο εργασία σας.



Ο.Π.Α.Ι.Π.Α = Οργανισμος Προώθησης Ακίνδυνων Ιδεων Προς Αποφυγήν

11/15/2005 08:46:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι δεν έχω ευχαριστήσει Ακίνδυνο και Πολύβιο η γαϊδούρα (διότι, να ξέρετε, μουλάρα δεν υπήρξα ποτέ)! Επανορθώνω και ζητώ ταπεινά συγγνώμη!

11/23/2005 02:20:00 μ.μ.  
Blogger Greg έφα...

Έλειψα, δεν έχω διαβάσει εφημερίδες, δεν έχω παρακολουθήσει TV, πόσο μάλλον τον ιστόχωρο. Ως εκ τούτου δεν γνωρίζω αν αυτά που έγραψες (τα πράγματι ωραία) είχαν συγκεκριμένη και πρόσφατη αφορμή.

"Έπεσες" όμως πολύ κοντά στην κουβέντα που έκανα με κάποιον φίλο απ' τα παλιά, καθώς επί 2-ήμερο επιτηρούσαμε 4 παιδάκια να ψαρεύουν στον Λάδωνα και ταυτόχρονα δολώναμε ασταμάτητα, μια και ήταν προφανές ότι θα ταΐζαμε τα ψάρια τελικά!

Τα ίδια "αιώνια" ερωτήματα ήρθαν και πάλι στο προσκήνιο.

Είναι "προοδευτική" - αριστερή, η με θρησκευτική ευλάβεια αναζήτηση της "ιδεολογικής καθαρότητας" που οδηγεί σε αποστεωμένα ελιτίστικα γκρουπούσκουλα των 20 ανθρώπων;

Είναι επαναστατική η προσπάθεια να "διαχωριστούμε", μέσα από βαρύγδουπες αναλύσεις που διϋλίζουν τον κώνωπα, μπάς και μας μπερδέψουν με τους άλλους και κακοχαραχτηρισθούμε;

Πρώτα βρίσκουμε την "αλήθεια" και μετά την αναζητάμε ή μήπως η αναζήτηση που ακολουθεί την πίεση και την αγανάκτηση που νοιώθουν αυτά τα "παλιόπαιδα" για παράδειγμα, οδηγεί συντομώτερα στην ανακάλυψή της; Τελικά για να πιάσω μια πέτρα από κάτω και να την πετάξω θα πρέπει να ρωτήσω τον "ινστρούχτορά" μου; Πόσο μάλλον να πάρω την άδεια από κάποιον που τα έμαθε όλα αυτά "σαν γράμματα" και όχι σαν επαναστατική πρακτική...

Νομίζω (κι' ας κακοχαραχτηριστώ) ότι πρέπει να τα ξεπεράσουμε όλες αυτές τις παιδικές ασθένειες. Υπάρχουν 2-3 βασικά πράγματα που μας εξαθλιώνουν όλους. Ακόμα κι' αυτούς με τα Cayenne. Που σαν άλλοι υπηρέτες αφεντάδων, επειδή τους σερβίρουν το ποτό και τους στρώνουν το κρεββάτι, φαντάζονται ότι δεν είναι δούλοι. Ότι ζούν καλά!
Αν σηκώσουν την πέτρα μαζί μου, δεν θα τους ρωτήσω αν είναι ΛΑΟΣ ή ΠΑΣΟΚ. Δεν με νοιάζει. Αν φωνάξουν κατά του παγκοσμιοποιητικού νεοφιλελευθερισμού η συντροφικότητά μου δεν θα εξαρτηθεί από την ανάλυση που κάνουν στο "Αντι-Ντύρινγκ" του Ενγκελς. Αν ξεσηκωθούν κατά των Τούρκων Αμερικανολακέδων δεν θα με νοιάξει ρε αδερφέ αν προτιμούν την τάρτα τους αλμυρή ή γλυκειά!

Αν το καταλάβουμε αυτό όλοι, από το 80% του Ελληνικού λαού που μοιράζεται τα ίδια σκατά, το 20% να σηκωθεί απ' τον καναπέ, θα χεστούν όλοι αυτοί οι αναλυτές απάνω τους. Των οποίων ο επαναστατικός καθωσπρεπισμός είναι ύποπτος. Απ' όπου κι' αν προέρχονται.

Και μη μου πείτε ότι δεν γίνεται... Το ποδόσφαιρο (κι' αυτή νομίζω ότι θα είναι τελικά η μεγάλη του ιστορική προσφορά) μας έδειξε ότι γινεται!

Αν βγήκα από το θέμα, συμπαθάτε με!

7/10/2006 06:21:00 μ.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...