4.6.07

Το μοϋνί της Χάιδως

(ΤΜ Χάρρυ Κλυν, μέγας καλλιτέχνης της πρωτοπορίας)

"Ο ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς υπογράμμισε στον ΑΝΤ1, ότι είναι πολύ επικίνδυνο να βάζουμε όρια στην Τέχνη, και τόνισε ότι τίποτε δεν είναι σταθερό και δεν οριοθετείται, και αυτή είναι η γοητεία της".

Έλα ρε γίγαντα του πνεύματος! Έλα ρε τεράστιε, ρε απύθμενε καλλιτέχνη των ελεύθερων και γοητευτικών φλυτζανακίων Λουμίδη δωρεάν- με -δύο- πακέτα- ελληνικού- καφέ. Έλα ρε απίστευτο ανάστημα της ελληνικής τέχνης! Είσαι η έμπνευσή μου μιλάμε. Δες τι μου ήρθε στο μυαλό μόλις σε διάβασα:

"είναι πολύ επικίνδυνο να βάζουμε όρια στην δημοσιογραφία, τίποτε δεν είναι σταθερό και δεν οριοθετείται, και αυτή είναι η γοητεία της".

"είναι πολύ επικίνδυνο να βάζουμε όρια στην επιστήμη, τίποτε δεν είναι σταθερό και δεν οριοθετείται, και αυτή είναι η γοητεία της".

θες κι άλλα;

Όοχι, δε θες, ξέρω. Δε θες. Εσείς οι.. καλλιτέχνες, φαίνεται, ζείτε σε παράλληλο σύμπαν, κι όχι στον καπιταλισμό, στην ψωροκώσταινα των συμφερόντων και του μέσου, της κάθε Μαρίνας (και συγγνώμη αν τρώτε) και του κρατικοδίαιτου "πολιτισμού". Ω ναι! Εσείς οι "καλλιτέχνες" δεν πρέπει να έχετε όρια στη δημιουργία σας, εσείς είστε οι μόνοι μη αυτολογοκρινόμενοι, οι μόνοι απολύτως ελεύθεροι! Ρε δεν κόβετε το δούλεμα βραδιάτικο;

Ακούστε τον αδελφό μου Ρουώ, τώρα, μπας και ξυπνήσετε:

«Παπαγάλοι με ωραίο φτέρωμα, παγώνια με φανταχτερή ουρά, να τι είναι τόσοι καλλιτέχνες. Και υπάρχουν άνθρωποι που περνούν τη ζωή τους χαζεύοντας πώς τρώγονται μεταξύ τους αυτοί οι παπαγάλοι κι αυτά τα παγώνια».

Ερμαια των μικροαστικών αντανακλαστικών κι απολογητές των γραφειοκρατών που προκαλούν έτσι για να προκαλέσουν έχετε καταντήσει, καλλιτέχνες μου! Ρε, από πότε έγινε η πρόκληση των μικροαστών για την πρόκληση των μικροαστών "τέχνη" και δεν το καταλάβαμε; Από πότε είναι τέχνη το μουνί της Εύας με τον εθνικό ύμνο; Το μουνί της Χάιδως με τα αρχίδια του Καράμπελα τι αποτελεί τότε; Τον Παρθενώνα της καλλιτεχνικής μαλακίας;

Επανάληψη, από κείμενο επί άουτλουκ και το κάτωθι - δεν έχει αλλάξει τίποτε, άλλωστε:

Η «ελευθερία» του «καλλιτέχνη» έχουν καταντήσει το ζητούμενο κι η απόλυτη δικαιολογία. Στο ζήτημα έχουν απαντήσει ευφυέστατα οι Μόντυ Πάυθον, με κείνο το υπέροχο σκετς, όπου ένας κακομοίρης και έκπληκτος καρδινάλιος, ρωτά τον αναγεννησιακό καλλιτέχνη γιατί έφτιαξε τρεις Χριστούς στο Μυστικό Δείπνο. Εισπράττει την απάντηση πως, έτσι, με δύο αδύνατους κι ένα χοντρό Χριστό, εξυπηρετούνταν καλύτερα η σύνθεση. Κι όταν ζητεί ο έρμος καρδινάλιος να μείνει ένας Χριστός στον πίνακα κι αν όχι, να φύγουν τουλάχιστον απ αυτόν τα καγκουρώ κι οι καμηλοπαρδάλεις, εισπράττει την οργή του «καλλιτέχνη» διότι «επεμβαίνει στην ελευθερία του». Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτε.
Ναι, τελικά είναι ο Πάπας.

Η «ελευθερία» του καλλιτέχνη είναι μια πολύ βολική αοριστολογία, που χρησιμοποιείται όταν και μόνον όταν είναι απαραίτητη. Η ίδια ελευθερία αποτελεί στόχο, γίνεται αποδέκτης εκφράσεων απαξίας, όταν απειλεί την πολιτική γραφειοκρατική «ευταξία» του βολέματος και της μίζας.

Ακόμη κι έτσι όμως, είναι τραγικό να πιστεύουν κάποιοι ότι αποτελεί πρόκληση η μαλακία μετά κερκυραϊκής μουσικής - και δω που τα λέμε, αυτό που πιστεύουν μάλλον κάτι λέει για κείνους. Είναι τραγικότερο ότι η δημιουργός πίστεψε ότι έκανε τέχνη. Το τραγικότερον, όμως, όλων, για το οποίο κανείς δεν φαίνεται να αντιδρά, είναι ότι κάποιοι θεώρησαν αυτή την ηλιθιότητα άξια να εκτεθεί. Αλλά, το ότι τα χρήματα του υπουργείου Πολιτισμού καταλήγουν στο μουνί της Εύας φαίνεται ότι δεν απασχολεί κανέναν μας πια. Ούτε τους καλλιτέχνες. Ούτε τα αφεντικά που μας έχουν πείσει ότι Αυτοί Γνωρίζουν τι είναι Τέχνη, ότι η Τέχνη είναι πεδίο των Ελίτ κι ένα πανάκριβο διακοσμητικό, που μόνον όσοι τα έχουν μπορούν να κατέχουν και να γνωμοδοτούν σχετικώς. Ρε άντε παίξτε παραπέρα!

Λοιπόν, αγάπες μου, με φλυτζανάκια Λουμίδη ή άνευ, μιας και το έφερε η κουβέντα: είναι έργο τέχνης το μουνί της Εύας; Άξιζε να εκτεθεί ή βρήκε αίθουσα λόγω των γνωστών δημοσίων σχέσεων; Αν η Εύα δεν ήταν Στεφανή, αυτή η ηλιθιότης θα είχε κανένα μέλλον; Και μη μου πείτε ότι η Εύα σας απάτησε, δε μασάω. Άλλωστε, την Εύα υπερασπίστηκε γκοτζάμ υπουργός Πολιτισμού. Ως εξής:

«Η Art Athina είναι ένας σπουδαίος θεσμός που έχει την αιγίδα και υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού. Το συγκεκριμένο έργο δεν είναι σύμφωνο ούτε με τη δική μου αισθητική ούτε με τις αρχές μου. Πλην όμως ο κάθε καλλιτέχνης φέρει το βάρος της υπογραφής του και υποστηρίζει το έργο του. Συνεπώς, μέσα στα πλαίσια αυτά, οι καλλιτέχνες έχουν αυτή τη δυνατότητα».

Να χαίρεστε την καθεστωτική σας ελευθερία - που ούτε καν προβληματίζεστε από την υποστήριξη των υπουργών και των διαφόρων τζουτζέδων της εξουσίας. Να χαίρεστε τις κατευθυνόμενες από την εξουσία και τις δημόσιες σχέσεις επιλογές. Να χαίρεστε τις στρογγυλλοκαθισμένες σε θώκους θυγατέρες υπουργών. Την "Τέχνη" σας. Ούτε σάλιο να σας φτύσω δε χαραμίζω.

Η ζωγραφική δεν προορίζεται να διακοσμεί σπίτια. Είναι ένα όργανο αμυντικού κι επιθετικού πολέμου εναντίον του εχθρού.

Και τώρα άντε γλύφτε άσκεφτα τον κάθε κουράτορα και υπουργό να βρείτε μια θεσούλα στην επόμενη μεγαλεπίβολη έκθεσή τους, ω ελεύθεροι καλλιτέχνες, ω τζουτζέδες της εξουσίας, που κάνετε τούμπες όποτε σας πει το αφεντικό σας - κάποτε κι αυθορμήτως, ώστε να προλάβετε τις επιθυμίες του.

Τις μηνύσεις και την αστυνομία τα αφήνω για όσους πιστεύουν ότι η Τέχνη χρειάζεται την άδεια του κράτους και στενοχωριούνται που δεν έχει τύχει επιχορήγησης και το δικό τους αιδοίον.

Τέτοιες ώρες μου λείπουν ο Καρούζος κι ο Πεντζίκης, βοήθειά μας.

102 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger fevis έφα...

Σωστή....

6/04/2007 11:21:00 μ.μ.  
Anonymous yorgos έφα...

Mirandolina, το είδες το έργο; Εγώ όχι. Μπορώ να το δω για να διαμορφώσω ιδία άποψη για το αν το ΥΠΠΟ σπαταλά άσκοπα τα λεφτά μου;

6/05/2007 01:24:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ρωτάς εμένα αν μπορείς εσύ να το δεις;Υπάρχει στο ουεμπ από το πρωί - ψάξε και λίγο αν σε ενδιαφέρει τόσο.

6/05/2007 01:40:00 π.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

@ Mirandolina: φοβάμαι ότι λές τις χειρότερες μαλακίες, αλλά με τις καλύτερες προθέσεις. Δεν παύω βέβαια να συμφωνώ απόλυτα με τον αφορισμό του Πικάσσο που αναφέρεις.

Το βίντεο δεν υπάρχει (ακόμα ίσως) στο Γιού τιούμπ. Υπάρχουν μόνο κάτι κακοτραβηγμένες λήψεις της προβολής με άθλιο ήχο.(μια από αυτές είναι και η δικιά μου.)

6/05/2007 02:27:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Μάλιστα. Έχουν άποψη για την τέχνη και οι κτηνίατροι.

6/05/2007 05:04:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Κοίτα, επειδή "είναι ένα έργο που αντιπαραβάλει τις αισθήσεις και τη σωματικότητα με τον άκαμπτο θεσμικό λόγο παράγοντας μια ιδιαίτερη αισθαντικότητα", για αυτό βρήκε τόσους και τέτοιους υποστηρικτές...

Κάποιοι επιθυμούν να συνυπογράψουν το έργο για να δηλώσουν αλληλέγγυοι, ενάντιοι σε διώξεις.

Εγώ θα έλεγα πως ούτε η αξία του εθνικού ύμνου, ούτε του μουνιού μπορεί να θιχτεί από το βίντεο.
Σαφέστατα το έργο έγινε με σκοπό (εν μέρει ή εξ ολοκλήρου) να προκαλέσει, και επομένως είναι ένα έργο που πετυχαίνει το σκοπό του.
Το αν το έργο αυτό είναι τέχνη, ε, είναι ένα θέμα στο οποίο ο καθείς μπορεί να πει το μακρύ και το κοντό του.

Το σίγουρο όμως, και αδιαμφισβήτητο, είναι πως αυτό που έχουμε ανάγκη από την τέχνη είναι η ψυχαγωγία, η ψυχική ανάταση, η ώθηση που θα μας καλυτερέψει ως άτομα και ως σύνολο. Η δημιουργία συνθηκών που θα ευδοκιμήσει η ποιότητα αυτή του ανθρώπου που τον οδηγεί σ' αυτό το άνω που θωρεί.

Θα πρέπει να μην ξεχνάμε πως τα μέσα είναι μόνο μέσα.
Όσο ικανοποιητικά και να γίνονται,
δεν είναι παρά κύμβαλα αλαλάζοντα χωρίς τον σκοπό.

Καλημέρα!

6/05/2007 07:48:00 π.μ.  
Blogger Greg έφα...

Κι' ο Νέρωνας τέχνη έκανε!
Κι' ο Παπαδόπουλος με τις γιορτές του!
Κι' ο Χίτλερ με τις δικές του!
Και αυτός που έκαψε τον άγνωστο!
και, και...

6/05/2007 08:01:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

@urfurslaag: φοβάμαι ότι η μαλακία - και μάλιστα μία από τις χειρότερες - είναι αυτή την οποία αναπαράγετε όλοι χαρακτηρίζοντάς την τέχνη. Μπάι δη ουέι, κανα επιχείρημα σου βρίσκεται;

Ανώνυμε, είσαι η Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα να υποψιαστώ; ή μήπως απλώς ψηφοφόρος του Συνασπισμού, κολλητός της ρεπούση ("μόνο οι ιστορικοί έχουν δικαίωμα να έχουν λόγο στην ιστορία"); ότιιιι και να 'σαι, όποιαααα και να σαι, ουατ εν όνα' βρε παιδί μου! ένας ρέκτης να σχολιάζει σε κτηνιατρικό μπλογκ! πάω να σκουπίσω τα δάκρυά της συγκίνησης κι έρχομαι...

6/05/2007 08:03:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

το σχόλιο προς "ανώνυμο" είναι για τον πρώτο ανώνυμο.

για τον ανώνυμο δύο: ένας παραγοντας ακόμη που αποδυναμώνει την τέχνη και τη σχέση με τον πολίτη, είναι το φλερτ με την εξουσία κι η σχέση με τον πελάτη - δηλαδή η κατάντια μας.

6/05/2007 08:08:00 π.μ.  
Blogger Greek History X έφα...

Την κακογουστιά και την πρόκληση για την πρόκληση (ω πρόκληση) την έχουμε αναγάγει σε τέχνη και την επιδοτούμε μάλιστα για να μην μας λείψει. Έχουμε χάσει κάθε μέτρο. Η κατάντια της κοινωνία φαίνεται και στην τέχνη γιαυτό άλλωστε κυριαρχεί το μουνί καπέλο. Δε θα ξεχάσω ποτέ τον άλλον τον καλλιτέχνη που πηδούσε το καρπούζι αλα Αμέρικαν Πάι. Η αισθητική των καλλιτεχνών στο χειρότερο επίπεδο ever...

6/05/2007 09:33:00 π.μ.  
Anonymous yorgos έφα...

@mirandolina

Γιατί προσπαθείς τώρα να καταρρακώσεις την περηφάνεια ενός έντιμου web addict; Πες μου πού διάολο το βρήκες. Εγώ πλην μιας μετακόπιας στο YouTube δεν έχω βρει τίποτα.

Στο ποστ σου ξεπετάς το θέμα της ελευθερίας της κ. Στεφανή με ένα μάλλον αδύναμο επιχείρημα (εφ' όσον επιδοτείται απ' το κράτος απεμπολεί κάθε δικαίωμα επίκλησης ελευθερίας έκφρασης) και 2-3 ad hominem (διορισμένη, κακή καλλιτέχνιδα κλπ). Αγνοείς δε εντελώς το θέμα της δικής μου ελευθερίας να δω το έκθεμα, η οποία επίσης παραβιάστηκε προχθές.

Σόρι αν σε αδικώ, αλλά εγώ αυτά κατάλαβα από τα παραπάνω.

6/05/2007 10:24:00 π.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Σύμφωνα με έναν σχετικά παρωχημένο ορισμό της τέχνης "έργο τέχνης είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν αναφέρεται στον εαυτό του (αλλά μιλά για κάτι τρίτο)"
Ο τρέχων ορισμός είναι πως "έργο τέχνης είναι οτιδήποτε ο κόσμος της τέχνης αποδέχεται ως τέτοιο (όπου ο κόσμος της τέχνης είναι οι καλιτέχνες οι γκαλερί και το κοινό που παρακολουθεί εκθέσεις)"

Βάση και των δύο επίσημων ορισμών της τέχνης, το έργο αυτό είναι αναμφισβήτητα έργο τέχνης.

Το αν δεν σου αρέσει είναι δικαίωμά σου.
Αλλά το να το κρίνεις απαιτεί γνώσεις και τριβή με το αντικείμενο.
Μπάι δη ουέι,τέτοια έχεις;

6/05/2007 10:38:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Είναι αλήθεια ότι οι κακιτέχνες κρύβονται πίσω από κάθε είδους μαλακία προκειμένου να υπερασπίσουν την ανυπαρξία ταλέντου. Από την άλλη όμως μεριά είναι πραγματικά επικίνδυνο να συνηθίσουμε την εισαγγελική λογοκρισία γιατί μπορεί να εφαρμοστεί με τα ίδια ή και με χειρότερα αποτελέσμα από αυτά που προκύπτουν από τις "δημιουργίες" των κακιτεχνών.
Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ελευθερία της έκφρασης επειδή ασφαλώς αν είχα φτιάξει εγώ το μουνί της Εύας δεν θα είχα τη δυνατότητα να το εκθέσω παρά μόνο ίσως στο σπίτι μου.
Η λογοκρισία λοιπόν υφίσταται εδώ εκ των προτέρων.
Η ευθύνη βαρύνει εξ ολοκλήρου εμάς τους ίδιους. Συντηρούμε ένα περιβάλλον ολιγαρχίας και ανελευθερίας από το φόβο μη χάσουμε κάτι. Τι;
Καλό είναι παράλληλα με τα σχόλια και τη δημόσια συζήτηση να τα θυμόμαστε αυτά όταν καλούμεθα να ψηφίσουμε. Όχι ότι η δημόσια συζήτηση δεν έχει την αξία της αλλά ας οδηγεί και σε κάποιο αποτέλεσμα.


Με εκτίμηση
Σπύρος

Υ.Γ.
Ο χαρακτηρισμός "κερκυραϊκή μουσική" για το έργο του Μάντζαρου δεν είναι ακριβής.

6/05/2007 10:53:00 π.μ.  
Blogger Greg έφα...

Το μάθαμε κι' αυτό!

"ο κόσμος της τέχνης"!!!!

Θέλει και η τέχνη τον κόσμο της. Όπως το κινητό θέλει τον γερμανό του...

Οι άλλοι πουλάμε ψάρια.

6/05/2007 11:28:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Η """επιχειρηματολογία""" σας φιλτάτη Μιραντολίνα δε διαφέρει και πολύ από αυτή του Χίτλερ όταν κατακεραύνωνε την "παρακμασμένη τέχνη".

6/05/2007 11:41:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Γιώργο ομολογώ ότι προσωπικώς μου το έστειλαν, αλλά αν θέλεις μπορείς να πάρεις μια ιδέα από τα λινκ που έχουν ανεβάσει διάφοροι - αό τον Άνεμο, χτες, ως τους πρες-γρ σήμερα.

Τώρα, η ελευθερία της κας Στεφανή μου είναι τόσο σημαντική όσο κι οποιουδήποτε άλλου. Δεν αναγνωρίζω καμμία πρωτοπορία στην κα Στεφανή ούτε κανένα δικαίωμα παραπάνω απ ότι σε οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. Θεωρώ ενδεικτικό κατάντιας μιας κοινωνίας ότι δεν ασχολήθηκε ομοίως με το φοιτητή που βρέθηκε στη φυλακή γιατί φορούσε πράσαινα παπούτσια κι ασχολείται με το μουνί της Στεφανή (τωρα την πρόσεξα την ομοιοκαταληξία).

Η ελευθερία του καλλιτέχνη είναι παραμύθι. Τα έχει πει πολύ ωραίο ο ουμβέρτος έκος - ίσως ο ακίνδυνος θέλει να μας θυμίσει τι και πως, μιας κι είναι ο αγαπημένος μου ουμβερτοεκολόγος.

Εκτός αυτού, δεν ασχολήθηκα με τους εισαγγελείς και τις συλλήψεις. Αυτά τα είπαν άλλοι και πολλοί. Εκείνο που ρωτώ είναι: και μετά; Και μετά; Πως αντιμετωπίζεται η τέχνη; Ποιά εικόνα περνάνε τα μέσα; Τι εξυπηρετεί αυτή η εικόνα; Εκτός αυτών, θα μπει κανείς στο χώρο αυτό, της τέχνης εν Ελλάδι, να ψάξει τα δικά του "ομόλογα"; Αυτή η χυδαιότητα κι η διαφθορά που διαπερνά τον χώρο της τέχνης στην Ελλάδα, αφορά κανέναν; Ο τρόπος που γίνονται οι επιλογές και διατίθενται χρήματα, αίθουσες, επιχορηγήσεις αφορά κανέναν; Ή δεν πρέπει να ταράζουμε τα λιμνάζοντα ύδατα μπας και μας πάθει τίποτε η ...τέχνη;

@Urfuslaag Ε ρε γελια! Μιλάμε, Urfuslaag, μου έφτιαξες τη μέρα. Αυτόν τον ..τρέχοντα και επίσημο (!!) ορισμό που τον βρήκες; Για πες να γελάσουμε όλοι παρέα!

Να σου πω, και μία απορία: αν κάποιος πάει σε εκθέσεις κι αγοράζει κιόλας, έχει διπλή ψήφο; Αν έχει σπουδάσει, πάει σε εκθέσεις κι αγοράζει έχει τριπλή; Δηλαδή, αν εγώ κι εσύ πρέπει να αποφασίσουμε αν κάτι είναι έργο τέχνης, μετράει το ίδιο η γνώμη μας, ή επειδή εγώ, ας πούμε, δίνω ζεστό χρήμα, κι εσύ, ας πούμε, είσαι ένας ακόμη που δηλώνει καλλιτέχνης, η δική μου γνώμη βαραίνει παραπάνω?

Δηλαδή, ο δεύτερος ...ορισμός (ε ρε γελια!) επιβάλλει την ανάλυση των ethics που ορίζουν την ακεραιότητα της γνώμης του... art crowd, αν μη τι άλλο. Βιβλιογραφία? (για τα ..ανεθικς έχει πάρα πολύ και μεγάλη, αν χρειάζεσαι πάντως).

Και τώρα, με την άδειά σου, πάω να ξαναγελάσω.

Υγ Το βέβαιον είναι πως εκείνο που έχω είναι την στοιχειώδη νοημοσύνη ώστε να μην πετάω κοτσάνες τύπου "συμφωνώ με τον Πικάσσο" όταν πρόκειται να γράψω κάτι σαν τη δεύτερη δόση σου κατόπιν.

Αγαπητέ/η ανώνυμε, το σχόλιό σου δείχνει ότι δεν έχεις ιδέα για όσα οδήγησαν τους ναζί να χαρακτηρίζουν ως ενταρτετε κουνστ συγκεκριμένα έργα. Πριν ανοίξεις το στοματάκι σου, ανοιξε κανα βιβλίο, δε βλάφτει. Επίσης, να σου επισημάνω ότι ο Χίτλερ ως επιχείρημα στο διαδίκτυο είναι πιο μπαναλιτέ κι από το έργο της Εύας. Βλέπε νόμος του Γκόντουιν. Το γεγονός ότι τον ανασύρεις τόσο νωρίς λέει πολλά για σένα και το βάθος των γνώσεων που έχεις περί της τέχνης γενικότερα (κι ας μη μιλήσω περί της "παρηκμασμένης τέχνης" ειδικότερα).

6/05/2007 12:17:00 μ.μ.  
Anonymous Ονοματικός έφα...

Όταν έχουν όχι απλώς άποψη, αλλά κανονικό μαγαζάκι αποψιοπωλείο οδοντογιατροί με συμπλεγματικό βλέμμα καλλιτεχνικών απωθημένων, γιατί να μην έχουν κι οι κτηνίατροι άποψη (που εδώ που τα λέμε και λίγα είπε η Μ., μεταξύ μας ανώνυμε, έτσι?! ξέρεις εσύ)…
Ευτυχώς το ξεκατίνιασμα των “””kallitexνwν””” το καταγράφουν οι ίδιοι στα σχόλια τους… ακολουθεί αλληλοκανιβαλισμός τους… κάτσε να δεις τι έχει να γίνει… της Εύας...

6/05/2007 12:25:00 μ.μ.  
Blogger Vrennus έφα...

Το κατά πόσον το μουνί της Εύας συνιστά τέχνη δεν το γνωρίζω, αν και, κατά πάσα πιθανότητα, έχει βάθος. Τέχνη, πάντως, και μάλιστα της σχολής του υπαρκτού σουρρεαλισμού, κατέστη αυτομάτως τη στιγμή που μπουκάρισαν οι αστυνομικοί και το κατέσχεσαν. Μήπως η επέμβαση της αστυνομίας ήταν αναπόσπαστο μέρος του έργου τελικά;

6/05/2007 01:19:00 μ.μ.  
Blogger Μάρκος έφα...

Όταν έγινε το σκίτσο με τον Μωάμεθ στη Δανία δε βγαίνανε (μερικοί) προοδευτικάριοι να σκίζουν τα καλτσόν τους για το σεβασμό στη διαφορετικότητα, σεβασμό στη θρησκεία και φτου κακά μην παρεξηγηθούν οι φίλοι μας οι μουσουλμάνοι.

Εντάξει, όχι όλοι τους. Οι λοιποί απλώς μούγκα στη στρούγκα.

Μόνο αν υβρίζεται η δική μας θρησκεία, ο δικός μας εθνικός ύμνος, ο δικός μας Εσταυρωμένος, η δική μας Παναγιά, μόνο τότε είναι τέχνη ελεύθερη που δεν επιδέχεται καταπίεση. Ειδάλλως "θέλει και κάποια προσοχή, έτσι;".

6/05/2007 01:55:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Urfurslaag έφα...
Σύμφωνα με έναν σχετικά παρωχημένο ορισμό της τέχνης "έργο τέχνης
είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν αναφέρεται στον εαυτό του
(αλλά μιλά για κάτι τρίτο)
"


Επομένως και η ταμπέλα "Προς WC" αποτελεί έργο τέχνης...

Ο τρέχων ορισμός είναι πως "έργο τέχνης είναι οτιδήποτε ο κόσμος της
τέχνης αποδέχεται ως τέτοιο (όπου ο κόσμος της τέχνης είναι οι καλιτέχνες
οι γκαλερί και το κοινό που παρακολουθεί εκθέσεις)
"


Σε ποιό "τρέχον" λεξικό βρήκες αυτούς τους περίφημους ορισμούς;! Έβγαλε λεξικό
και η Μιμή Ντενίση;

Βάση και των δύο επίσημων ορισμών της τέχνης, το έργο αυτό είναι αναμφισβήτητα έργο τέχνης.

Βάση αυτών των ορισμών, ναι.

Το αν δεν σου αρέσει είναι δικαίωμά σου. Αλλά το να το κρίνεις απαιτεί γνώσεις και τριβή
με το αντικείμενο.


Καλά, στο συγκεκριμένο έργο από "τριβή" του "αντικειμένου" άλλο τίποτα.

Ανώνυμο έφα...
Η """επιχειρηματολογία""" σας φιλτάτη Μιραντολίνα δε διαφέρει και πολύ από αυτή
του Χίτλερ όταν κατακεραύνωνε την "παρακμασμένη τέχνη".


Godwin's law. Κάηκες μεγάλε, κάηκες....

Vrennus έφα...
Το κατά πόσον το μουνί της Εύας συνιστά τέχνη δεν το γνωρίζω, αν και, κατά πάσα πιθανότητα,
έχει βάθος. Τέχνη, πάντως, και μάλιστα της σχολής του υπαρκτού σουρρεαλισμού, κατέστη
αυτομάτως τη στιγμή που μπουκάρισαν οι αστυνομικοί και το κατέσχεσαν.


Επομένως και τα ληγμένα κρέατα που κατάσχει η υγειονομία, τέχνη είναι...

6/05/2007 04:03:00 μ.μ.  
Blogger ανεστης έφα...

Ως έργο μπορεί να είναι μια μαλακία και μισή (κυριολεκτικά), αλλά έχει το δικαίωμα να εκτίθεται! Χωρίς εισαγγελείς λογοκρισίες και μπάτσους. Τα υπόλοιπα είναι "εκ του πονηρού" και μέσα απο τη συζήτηση περι κακογουστιάς δικαιολογούν τον κυρ-εισαγγελέα ως ταλιμπαν εξουσία.
Έρρωσθε...

6/05/2007 04:20:00 μ.μ.  
Blogger mvasilak έφα...

"The last supper I commissioned from you and the last supper I want..."

Όταν ο καλλιτέχνης πουλάει τις υπηρεσίες του προς κατασκευή ενός νέου έργου, και ειδικά ενός έργου που απεικονίζει συγκεκριμένο θέμα, τότε σαφώς και ο αγοραστής έχει δικαίωμα λόγου. Αλλά για το εν λόγω έργο δεν πλήρωσε κανείς (;) για να φτιαχτεί. Άρα η χρήση του σκετς των Monty Python ως γενικότερου σχόλιου περί της ελευθερίας του καλλιτέχνη, θα έλεγα ότι δεν ευσταθεί.

Το γιατί επιλέχτηκε το εν λόγω έργο να μπει σε αυτή την έκθεση, η οποία επιχορηγείται με χρήματα του κράτους (;) είναι όντως ένα θέμα, ανάλογο όμως με την αισθητική ή/και την ευθιξία του καθενός.

Το ότι το έργο κατέβηκε, και έγιναν συλλήψεις είναι διαφορετικό θέμα, και, κατά πολλούς, πολύ πιο σοβαρό.

Ποιοι θεωρείτε ότι θα διατηρούσαν την ίδια στάση, εκ των υπερασπιστών και των επικριτών του έργου, αν το έργο διέφερε ως προς την προκλητικότητα του;

Αν ήταν π.χ. ένα βίντεο με χάμστερ που συνουσιάζονται με μουσική υπόκρουση τον ελληνικό εθνικό ύμνο.

Ή το βίντεο ως είχε αλλά με μουσική υπόκρουση τον εθνικό ύμνο μιας άλλης χώρας.

Ή το βίντεο ως είχε αλλά με μουσική υπόκρουση από την τρελή στρουμφοπαρέα.

Ποιοι θα διέφεραν στην στάση τους;
Οι υποστηρικτές ή οι επικριτές του τωρινού έργου;

6/05/2007 05:37:00 μ.μ.  
Blogger akindynos έφα...

Έτοιμη η μπριζόλα σας. Θα τη φάτε εδώ ή να τη τυλίξω για το σπίτι;

6/05/2007 05:58:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Α) Σύμφωνα με έναν σχετικά παρωχημένο ορισμό της τέχνης "έργο τέχνης
είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν αναφέρεται στον εαυτό του
(αλλά μιλά για κάτι τρίτο)"

Το έργο αυτό συνιστά πρόκληση για την πρόκληση, και κατά συνέπεια ξεκινά και καταλήγει στον ίδιο του τον εαυτό. Ομφαλοσκοπεί και καταλήγει θαυμάζοντας την ελευθεριότητα του. Πηλίκο- μηδέν.

Β) Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του έργου είναι οι μπάτσοι. Δίχως αυτούς, ο μηχανισμός της πρόκλησης δεν θα λειτουργούσε, κι επειδή ακριβώς το έργο αυτό συνιστά πρόκληση για την πρόκληση, δεν θα υπήρχε καν.

Γ) Έργο τέχνης είναι οτιδήποτε ο κόσμος της τέχνης αποδέχεται ως τέτοιο (όπου ο κόσμος της τέχνης είναι οι καλιτέχνες οι γκαλερί και το κοινό που παρακολουθεί εκθέσεις)"

Ωραία, σαν να λέμε έργο τέχνης είναι ότι οι «κιουρέιτορ», οι πλούσιοι συλλέκτες– κι όλοι οι φορείς του σύγχρονου χρηματιστηρίου της τέχνης αναγνωρίζουν. Βάλε και έναν στενό κύκλο αβάν-γκάρντ και είσαι μέσα.

Γ) Τέτοια έργα δεν συνιστούν έργα. Συνιστούν προϊόντα. Η λογική τους υπακούει στην λογική της κατανάλωσης. Κάθε τι νέο πρέπει να συνιστά καινοτομία, για να μπορέσει να ειδωθεί ως διαφορετικό από το προηγούμενο. Το επόμενο προκλητικό έργο θα το υπερφαλαγγίσει, όπως συμβαίνει στο σύγχρονο χρηματιστήριο των αξιών. Στην σειρά αυτών των έργων, μόνο η κονσέρβα με τα σκατά ανυψώνεται σε διαχρονικό έργο, γιατί συμπυκνώνει σε σκεύασμα εύχρηστο και λειτουργικό την πεμπτουσία της σύγχρονης τέχνης.

Δ) Για την ελευθερία της έκφρασης: Εγώ που είμαι καλλιτέχνης, σκέφτομαι να εκθέσω μία σειρά φωτογραφιών των θυμάτων του Ναγκασάκι με θέμα: «Η ελευθερία του Φωτός, το πανηγύρι της λάμψης και η ακαμψία του ανθρώπινου στοιχείου» (Εναλλακτικός τίτλος: Η γέννηση της κοινωνίας της πληροφορίας ή όταν τα φωτόνια καταργούν την ύλη). Τα παράπονά σας στον Χίτλερ.

Γ.

6/05/2007 06:35:00 μ.μ.  
Anonymous yorgos έφα...

Mirandolina είναι χρήσιμη η κουβέντα που θες να ανοίξεις - αλλά το τάιμινγκ είναι τόσο άστοχο, που καταλήγεις σχεδόν να δικαιώνεις την αποκαθήλωση και τις συλλήψεις. Βρέθηκε διαμελισμένος σε ακάλυπτο κι εμείς βρήκαμε την ώρα να συζητήσουμε αν φοροδιέφευγε =)

Μπορεί να είναι τέχνη και μπορεί να μην είναι. Μπορεί να είναι χυδαίο και μπορεί να μην είναι. Βασική προϋπόθεση για να τα συζητάμε όλα αυτά είναι να μπορεί να εκτίθεται. Η αξίωση της σχετικής νομοθεσίας (την οποία οι αρχές απλά εφάρμοσαν) να αποφασίζει ένας αστυνομικός τι είδους συζήτηση θα κάνουμε εμείς για τη μοντέρνα τέχνη με προσβάλλει πολύ περισσότερο από το οποιοδήποτε έργο. Για να κάνω και ένα προληπτικό ριτζόιντερ στον εξαίρετο ουμβερτοεκολόγο, το θέμα ξεπερνά την ελευθερία του καλλιτέχνη/της τέχνης - αφορά την ελευθερία της έκφρασης.

Η υπόθεση του φοιτητή του ΑΠΘ είναι εξίσου σημαντική κι απ' όσο έχω δει, τα μπλογκ και μεγάλη μερίδα του τύπου την αντιμετωπίζουν σαν τέτοια (για την τιβί δεν ξέρω, δεν παρακολουθώ)

υγ. bfo διέπραξες μέγα φο πα με την ευθεία αναφορά στο νόμο του Γκόντουιν.

6/05/2007 06:36:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Εμφανίστηκε κ άλλος ανώνυμος. "Μπάι δε γουέι" τι είδους δημοσιογράφος εκφράζει με τόσο στόμφο κρίσεις, όταν αδυνατεί να ορθογραφίσει σωστά? Κ για του λόγου το αληθές "...Βιβλιογραφία? (για τα ..ανεθικς έχει πάρα πολύ και μεγάλη, αν χρειάζεσαι πάντως)."
Το διακρίνεις πού είναι? Ή μήπως ΑΥΤΟ θεωρείς εσύ τέχνη?
Λοιπόν, ούτε άνθρωπος της τέχνης είμαι, ούτε με ενδιαφέρει το συγκεκριμένο πρώην έκθεμα. Εν ολίγοις-αποστρέφομαι τους ανθρώπους που έχουν καβαλήσει διαφόρων ειδών καλάμια.

6/05/2007 06:48:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ανέστη, όταν καταλάβεις τι λεω, πες μου το. Γιατί μάλλον έχεις κενά.

mvas, δεν έχω υπάρξει μέντιουμ στη ζωή μου. Θεωρώ πολύ πιο σοβαρά αυτά που θέτω εδώ από την καφροσύνη κάποιου νόμου και των οργάνων του. Τα εύκολα και προς εντυπωσιασμόν δεν αφήνουν τίποτε πίσω άλλωστε.Να το ξαναπώ: το έργο δεν είναι προκλητικό - μια απίστευτη μπαναλιτέ είναι. Κατα τα άλλα, το θέμα δεν είναι ένα και δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο έργο. Αν διαβάσεις τον ως τωρα διάλογο θα δεις πόσα πολλά είναι τα θέματα.

Ακίνδυνε, έτσι, με το αίμα της και το μαχαίρι στο κόκκαλο μου άρεσε πάντα. Ευχαριστώ σε.

6/05/2007 09:19:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

υγ. bfo διέπραξες μέγα φο πα με την ευθεία αναφορά στο νόμο του Γκόντουιν.

Ποτέ δεν δέχθηκα την βλακώδη προσθήκη-παραθυράκι, γι' αυτό.

6/05/2007 09:35:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Γ., ευχαριστώ για την πολύτιμη συνδρομή.

Γιώργο, άστοχος. Ποιός "διαμελισμένος στον ακάλυπτο"? Μία νομική λοβιτούρα ακόμη, εξ ενός νόμου που δεκάδες φορές έχει ειπωθεί ότι πρέπει να αλλάξει. Παει καλύτερα το "καποιανου του δείχνανε το δασος κι αυτός κοίταγε το δάχτυλο". Αν μπορεις να δεις το δάσος, δέστο.

Ανώνυμε, στις εφημερίδες, όπου οι δημοσιογράφοι, έχουμε τους διορθωτές, γιου νόου. Εκφραζουμε κρίσεις και δεν θεωρείται απαραίτητο να ορθογραφούμε σωστά - από δεκαετιών ου μην και αιώνων αυτό. Εκείνο που έχω προσέξει όμως, και στις εφημερίδες και αλλού, είναι ότι κόλλημα με την ορθογραφία τραβάνε οι μέτριοι και οι λίγοι. Ομοίως, έχω προσέξει ότι στα μπλογκ μου χτυπούν οποιαδήποτε από τις ιδιότητές μου (δημοσιογραφος, κτηνίατρος, μητέρα κλπ κλπ) οι μεγαλύτεροι κομπλεξάρες. Εν κατακλείδι: να το κοιτάξεις τώρα, πριν καταντήσεις υστέρω.

6/05/2007 09:36:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Εμφανίστηκε κ άλλος ανώνυμος. "Μπάι δε γουέι" τι είδους δημοσιογράφος εκφράζει με τόσο στόμφο κρίσεις, όταν αδυνατεί να ορθογραφίσει σωστά?

Kαι τι είδους ηλίθιος

α) δεν μπορεί να ξεχωρίσει την παραδρομή στην έξαψη της απαντήσεως από το λάθος του ανορθογράφου (όπως πχ. εγώ)

β) Αγνοεί ότι, τουλάχιστον στα σοβαρά έντυπα, οι δημοσιογράφοι έχουν και διορθωτές.

Περί αυτών υπάρχει πολύ βιβλιογραφία. Καλόοο εεε;

Λοιπόν, ούτε άνθρωπος της τέχνης είμαι, ούτε με ενδιαφέρει το συγκεκριμένο πρώην έκθεμα. Εν ολίγοις-αποστρέφομαι τους ανθρώπους που έχουν καβαλήσει διαφόρων ειδών καλάμια.

Όσο από τέτοιους στους ουρανούς και στις θάλασσες του διαδικτύου, άλλο τίποτα...

6/05/2007 09:42:00 μ.μ.  
Anonymous slacker έφα...

Αναφέρθηκες αναλογικά στην επιστήμη και τη δημοσιογραφία. Η επιστήμη *ίσως* θα έπρεπε να έχει όρια καθώς παράγει τεχνολογία η οποία μπορεί να βλάψει άμμεσα τον άνθρωπο. Η τέχνη αντιθέτως ή όποια άλλη δραστηριότητα παράγει ή αναπαράγει αποκλειστικά ιδέες (όπως η δημοσιογραφία) τι κακό μπορεί να κάνει? Ο καθένας μπορεί να δεχτεί ή να απορρίψει μια ιδέα. Ποιός θα επιβάλλει στον άλλο πως να σκέφτεται και πως θα εκφράζεται? Μέχρι τη στιγμή βέβαια που δε χάνουμε το δικαίωμα επιλογής. Εκτός αν θεωηρήσουμε ότι ορισμένοι συμπολίτες μας δεν έχουν ανεπτυγμένη κριτική ικανότητα και χρίζουν προστασίας... Οπότε μπαίνουμε σε άλλα επικίνδυνα χωράφια...

6/05/2007 09:57:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Αναφέρθηκες αναλογικά στην επιστήμη και τη δημοσιογραφία. Η επιστήμη *ίσως* θα έπρεπε να έχει όρια καθώς παράγει τεχνολογία η οποία μπορεί να βλάψει άμμεσα τον άνθρωπο. Η τέχνη αντιθέτως ή όποια άλλη δραστηριότητα παράγει ή αναπαράγει αποκλειστικά ιδέες (όπως η δημοσιογραφία) τι κακό μπορεί να κάνει? Ο καθένας μπορεί να δεχτεί ή να απορρίψει μια ιδέα.

Και όμως, δεν μπορεί, όταν αναγκαστικά στηρίζεται για την αποδοχή ή την απόρριψη της στις πληροφορίες που δίνουν περί αυτής τα ΜΜΕ.

Για παράδειγμα, πως μπορεί κανείς "να δεχτεί ή να απορρίψει" την ιδέα καταψήφισης του Χ νόμου, όταν ό,τι έχει ακούσει για αυτόν τον νόμο, τον τρόπο εφαρμογής και τις συνέπειες του, είναι προπαγάνδα (του καθεστώτος, κάποιων ισχυρών, κλπ);

Η δημοσιογραφία και η τέχνη δεν αφορούν "αποκλειστικά ιδέες". Αφορούν ιδέες περί των γεγονότων. Ιδέες που οδηγούν σε πράξεις. Ιδέες που διαμορφώνουν την αντίληψη περί της πραγματικότητας. Ως εκ τούτου μπορεί να κάνουν από τεράστιο καλό ως τεράστιο κακό! Να, δες εδώ στο έγκριτο Counterpunch, πως η CIA
χρηματοδοτούσε την αφηρημένη τέχνη έχοντας συγκεκριμένους πολιτικούς σκοπούς
http://www.counterpunch.org/brenner01112003.html.

6/05/2007 10:23:00 μ.μ.  
Anonymous slacker έφα...

BFO Για τους νόμους δεν ισχύει το ίδιο επειδή μας επιβάλλονται από κάποιους που τους έχουμε δώσει το δικαίωμα να μας ασκούν εξουσία. Δεν έχουμε επιλογή εκτός από τη διαμαρτυρία.

Συνειδήσεις πάντως διαμορφώνονται έχεις δίκιο. Έχουμε όμως ένα όπλο, την παιδεία. Απέναντι στη λογοκρισία όμως δεν υπάρχει άμυνα και στερούμαστε επιλογών. Φαντάσου δηλαδή τι θα γινόταν αν η CIA είχε και νόμιμα τη δυνατότητα να λογοκρίνει! Θα προστατευτούμε από την προπαγάνδα της εξουσίας δίνοντας τους το δικαίωμα να λογοκρίνουν?? Παράδοξο δεν είναι?

Η ελευθερία του λόγου λειτουργεί πάντοτε υπέρ του πολίτη...

6/05/2007 11:18:00 μ.μ.  
Blogger ανεστης έφα...

Ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Ποιος είμαι εγώ ο ταπεινός που θα κάνω διάλογο με εσάς τους ογκόλιθους του πνεύματος που καταδικάσατε τον ζωγράφο επειδή έκανε φλυτζανάκια Λουμίδη (τι κριτήριο -όταν και ο Miro είναι αποτυπωμένος σε στυλό), που αποφασίσατε τώρα που υπάρχει δικαστική δίωξη (και για αυτό το θέμα είναι στην επικαιρότητα) να assholeιθείτε (με τα κωλοτριψίματα των καλλιτεχνών με δημόσιες σχέσεις (ουάου ανακαλύψατε την Αμερική).
Φυσικά έχω κενά! Αλλά τουλάχιστον διακρίνω το δάσος (δίωξη) και όχι το δάχτυλο, νομίζω.

6/05/2007 11:39:00 μ.μ.  
Anonymous yorgos έφα...

Παει καλύτερα το "καποιανου του δείχνανε το δασος κι αυτός κοίταγε το δάχτυλο". Αν μπορεις να δεις το δάσος, δέστο.

Το δάχτυλο: μεταξικός νόμος που "δεκάδες φορές έχει ειπωθεί ότι πρέπει να αλλάξει" αλλά παραμένει ακούνητος και στέλνει κόσμο στα κρατητήρια εν έτει 2007;

Το δάσος: η διαπίστωση ότι ο χώρος της τέχνης δεν είναι πιο αγγελικός από άλλους του δημόσιου βίου;

Ο καθένας βάζει τις προτεραιότητες του, αλλά αυτό το πράμα πρέπει να είναι το δάχτυλο του γίγαντα Γκρισίνο πλάι σε συστάδα μπονσάι =)

Δε θα επιμείνω πάντως - σεβαστή η άποψή σου.

6/06/2007 12:18:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

ΑΣ ΜΑΣ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΟΛΟΥΣ
το σύνθημα της ξαναέκθεσης του αριστουργήματος, αντίδραση στη γιαλατζί σύλληψη του υπευθύνου της αρτ μαλακίας φορτωμένο αρτιστίκ
υπογραφές.

Συμφωνώ απόλυτα με το σύνθημα.

ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΟΛΟΥΣ
Τους το έστειλα με ηλεκτρονική
γραφή κι αυτωνών των εξεγερμένων
άρτιστς κιουρέιτορς κρίτικς κ.λ.π.

Καλό!

ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΟΛΟΥΣ
Ίσως στη φυλακή γνωρίσουν καναν
άνθρωπο της προκοπής.
Ας μην ανησυχούν για λίγο θα είναι
πριν τους σώσουν οι κάλπηδες
φίλοι τους πούχουν ανάγκη από
σφουγγοκωλάριους .

ΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΟΛΟΥΣ
για ένα ιβέντ που δε ματάγινε.

κι εγώ θα αγωνιστώ για την απελευθέρωσή τους με όλες μου
τις δυνάμεις.
Όπως δεν θα αγωνιστούν αυτοί ποτέ
για την απελευθέρωση κανενός
αγωνιστή.

ΓΙΓΑΣ

6/06/2007 12:52:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

TO KALO TO PALHKARI ECHI POLLA PODARIA

TO DACHTILO EDICHNE-EKRIVE TO DASOS
TO FEGGARI KE O ILITHIOS NA PANE
NA GAMITHOUNE

Memfish

6/06/2007 12:59:00 π.μ.  
Blogger Νefestoras έφα...

23 Μαΐου 2007
Το να επιτρέπονται τα πάντα, είναι σαν να απαγορεύονται τα πάντα. Και πράγματι είναι ακριβώς το ίδιο. Το άλλο ίδιο, που φαίνεται τάχα σαν άλλο.
·
Γιατί η απώλεια του ενός συνοδεύεται υποχρεωτικά από την απώλεια και του άλλου. Έτσι είναι φτιαγμένος ο κόσμος. Αυτό μας λέει ο νόμος των αντιθέτων.
·
Είναι τότε που οι κοινωνίες χάνουν συλλογικά την αίσθηση του πραγματικού κόσμου. Που στερούνται την αίσθηση της διάκρισης. Την μέγιστη των αρετών όπως βαθιά πίστευαν οι Έλληνες πολίτες και φιλόσοφοι. Που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το ωφέλιμο από το βλαβερό, το σωστό από το λάθος.
·
Είναι τότε που οι άνθρωποι αρχίζουν να τρελαίνονται ομαδικά.
Τότε που ο παραλογισμός και η καθαρή τρέλα χιμάνε και απελπίζουν τους ανθρώπους. Που μεταφυσικίζουν όλα, με πρώτο τον ορθολογισμό και την επιστήμη, γιατί αρνήθηκαν τους φυσικούς τους ρόλους. Το αυτονόητο.
Τότε που η παράκρουση τρέχει να γλιτώσει στον ορθό λόγο και η λογική προσχωρεί στην παραλογική. Όπου τα αντίθετα αλλάζουν ακατάπαυστα παίρνοντας το ένα την θέση του άλλου, μη αναγνωρίζοντας τον εαυτό τους, μη ξέροντας ποιό είναι ποιό.
Τότε που ο ουρανός και τα άστρα φαίνεται σαν να μην έχουν δημιουργηθεί ακόμα. Πως βρίσκονται στην σούπα της μεγάλης σύνθλιψης.

Τότε που το δίκαιο εξισώνεται με το άδικο. Που ο εγκληματίας και ο αθώος χάνουν την διαφορά τους. Που η επιστήμη και η άγνοια δεν διαφέρουν. Που ο άνδρας κυοφορεί και τίκτει τα παιδιά της γυναίκας και η γυναίκα της μάνας της και του παππού της. Που ο φασίστας και ο δημοκράτης φαίνονται το ίδιο και είναι πράγματι το ίδιο. Που δημοκρατία και δικτατορία δεν διακρίνονται.
·
Γιατί οι νόμοι και μόνο αυτοί δημιουργούν την διαφορά. Η τήρησή τους η μη. Οι επιτρέψεις και οι απαγορεύσεις κατακυριαρχούν και συνυπάρχουν στο σύμπαν, ταυτόχρονα πάντα. Έτσι μόνο υπάρχει ο κόσμος. Τόσο στην φύση όσο και στην κοινωνία.

6/06/2007 11:19:00 π.μ.  
Blogger vetdino έφα...

μπράβο ρε μιραντολίνα!! συμφωνούμε απόλυτα!! βέβαια αντιλαμβάνεσαι πως μπορεί να σε βγάλουν κι εσένα φασιστομουτρο!! άσε που σαν συνάδελφος μπορείς να εκφέρεις γνώμη μόνο για τη λεϊσμανίωση!!

τα έχουμε ισοπεδώσει όλα σ'αυτή τη χώρα...

6/06/2007 05:31:00 μ.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Χαίρομαι που σε έκανα να γελάσεις με τους δύο ορισμούς. Δεν είναι δικοί μου.

Είναι "επίσημοι" διότι διδάσκονται στην σχολή καλλών τεχνών της Ελλάδας και είναι "τρέχοντες" διότι περιγράφουν τα πράγματα όπως έχουν σήμερα.

Δεν περιγράφουν την τέχνη όπως θα θέλαμε να είναι ή όπως "πρέπει" να είναι, άλλα όπως πραγματικά έχει διαμορφωθεί σήμερα.

Χαίρομαι που δεν αρέσουν σε εσένα και τα φιλαράκια σου αυτές οι καταστάσεις αλλά αυτά που περιγράφεις τόσο γλαφυρά στο σχόλιο σου είναι αυτό που συμβαίνει πραγματικά:
"αν κάποιος πάει σε εκθέσεις κι αγοράζει κιόλας, έχει διπλή ψήφο; Αν έχει σπουδάσει, πάει σε εκθέσεις κι αγοράζει έχει τριπλή; Δηλαδή, αν εγώ κι εσύ πρέπει να αποφασίσουμε αν κάτι είναι έργο τέχνης, μετράει το ίδιο η γνώμη μας, ή επειδή εγώ, ας πούμε, δίνω ζεστό χρήμα, κι εσύ, ας πούμε, είσαι ένας ακόμη που δηλώνει καλλιτέχνης, η δική μου γνώμη βαραίνει παραπάνω?"

Συμβαίνει ακριβώς αυτό απλώς δεν γίνονται ψηφοφορίες, οπότε όπου "ψήφος" βάλε "λόγο στην διαμόρφωση του καλλιτεχνικού τοπίου"

Ναί ας πούμε ο Δάκης Ιωάννου που είναι ο μεγαλύτερος συλλέκτης στην Ελλάδα έχει πολύ μεγαλήτερη σημασία η γνώμη του από την δικιά σου ή την δικιά μου.

Ναι και στην τέχνη "money talks"

Βέβαια τώρα πρόσφατα έχουν σημαντικό λόγο και οι μπάτσοι ή τα ακραία φασισταριά που πουλούν βιβλία.

Με αυτό εσύ συμφωνείς;

6/06/2007 08:05:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Θεωρώ πιό επικίνδυνο από τους μπάτσους και τα φασισταριά όποιον σας γεμίζει το μυαλό τέτοια σκατά για ορισμούς.

Αλήθεια, όμως, πάλι δε μας λες, uf: ποιός τους διδάσκει αυτούς τους ορισμούς? Υπάρχουν σε σύγγραμμα? έστω, μπορείς να μας δώσεις τα φώτα σου περί του ποιού είναι αυτές οι απόψεις, από ποιόν και σε ποιά έτη διδάσκονται; ή απλώς πας να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα και μας λες ότι σου φάνηκε ότι θα χάψουμε ευκολότερα?

6/06/2007 08:22:00 μ.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Δεν προσπαθώ να σε κάνω να χάψεις τίποτα.
Δεν θα σου κάνω μάθημα ιστορίας τέχνης.
Σου λέω απλώς αυτό που συμβαίνει.
Αυτό δεν σημαίνει πως συμφωνώ με αυτή τη κατάσταση.

Δοκίμασε να φτιάξεις έναν δικό σου ορισμό.
Θα έχει ενδιαφέρον.

6/06/2007 08:44:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Urf, σορρυ αλλά δε ζήτησα μάθημα. Ζητησα μια πληροφορία πολύ συγκεκριμένη:

Ποιός στην καλών τεχνών διδασκει τους ορισμούς που αναφέρεις;

Εγώ λέω ότι δεν τους διδάσκει κανείς. Εσύ υπεκφεύγεις.Εάν δεν είναι δικό σου κατασκεύασμα και όντως κάποιος διδάσκει αυτά που λες, πες το όνομά του, βρε αδελφέ. Δε νομίζω να ντρέπεται για αυτά που διδάσκει, νεσπά; Αν πάλί είπες μια μαλακία να περάσει η ώρα, ανθρώπινο κι αυτό - χαλάλι με τέτοιο γέλιο που μας χάρισες.

6/06/2007 11:38:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Ο Χ. Λάζος όταν δίδασκε το μάθημα φιλοσοφία τέχνης είχε διδάξει κι αυτούς ανάμεσα σε άλλους ορισμούς (το σύγγραμμα τότε ήταν Ιστορία των αισθητικών Θεωριών του Beardsley, θες και σελίδες?)...τους ορισμούς τους είχε πει κι η μακαρίτισσα η Φλώρου στη Ιστορία Τέχνης...δεν είναι κλασσικοί ορισμοί? πού θες να καταλήξεις ζητώντας ονόματα διδασκόντων της σχολής?

6/07/2007 12:15:00 π.μ.  
Blogger Yiannos έφα...

Ωραίο ποστ. Απολαυστικό mirandolina.

Ήμουν αντίθετος με την απόφαση να κατέβει το έργο πριν σε διαβάσω. Τώρα την θεωρώ λογική. Υπό την έννοια, το κράτος βάζει τα λεφτά ότι θέλει βάζει. Αν ήταν ιδιωτική έκθεση θα είχα σοβαρές αντιρήσεις.

Θα μου πεις, ποιός όρισε τους πολιτικούς κριτές της αισθητικής.

Ξέρω γω? εμείς?

6/07/2007 12:23:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Περίεργο - τη θεωρία των αισθητικών θεωριών την έχω εδώ, την έχω διαβάσει δις προ ετών και αυτό το δεύτερο ορισμό δεν τον είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου. Ναι, θα με βοηθούσε να μου υποδείξεις σελίδες, ειδικώς για το δεύτερο ορισμό.

Οι μακαρίτες είναι πάντα πολύ βολικοί σε τέτοιες περιπτώσεις. Έχω ξαναδεί αήθεις να τους μεταχειρίζονται κατά βούλησιν.

Θέλω να καταλήξω πως, καλό είναι όταν λές μαλακία να το παραδέχεσαι. Ειδικά όταν μόλις κάποιος "ανώνυμος" αποκάλυψε - προσπαθώντας να τα μπουρδουκλώσει πάλι- πως όντως σήμερα στην καλών τεχνών τέτοιοι ορισμοί δεν διδάσκονται από κανέναν και δεν είναι καθόλου τρέχοντες.

6/07/2007 12:28:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Καλώς ήρθες Γιάννο.

Το κατέβασμα με βρίσκει εξίσου εντίθετη με το ανέβασμα, ομολογώ.

6/07/2007 12:31:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Στις σημειώσεις της Φλώρου στον τόμο Η μεταπολεμική τέχνη 1945-1990 είναι στη σελίδα 288.
Στον Beardsley δες ορισμό του Dickie. Αλλά ποιός το δίδασκε δεν σε ενδιέφερε? Το παρακολουθούσες το μάθημα? Τον δεύτερο ορισμό τον επέβαλε ο Γουόρχολ ουσιαστικά στην θεωρία της τέχνης. Και πού είναι η αήθια?

6/07/2007 12:45:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ο ορισμός του ντίκι (που ειναι παιδί ελαφρό και ινστιτούσιοναλ απο κούνια - αηδία δηλαδή) προσπάθησε να μιλήσει για τον ανθρωπολογικό χαρακτήρα της τέχνης.

Και για να καταλάβεις τη διαφορά αυτού που είπε ο Ντίκι με αυτό που έγραψε ο ουρφ, ρωτάω: Αν ο Δάκης Ιωάννου (το μεγαλο παραδειγμα...) αποφασίσει πως κάτι ΔΕΝ είναι τέχνη, αλλά ο δημιουργός του το ονομάζει τέχνη, τότε περί τίνος πρόκειται; Τι λέει ο ντίκι επ αυτου;

Ασε, μην απαντάς. Κουράστηκα ήδη... Ντίκι και βαρετές μαλακοκουβέντες ανθρώπων χωρίς πάθος. Οι φελλοί κι οι κουράδες που επιπλέουν στον αφρό των ημερών.

6/07/2007 01:17:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Μά'ιστα...νταξ...ό,τι θες!

6/07/2007 01:36:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Ο Καρούζος ήταν γνωστός μουνάκιας και μάλλον δε θα συναινούσε στη δίωξη αιδοίων. Γιατί τον αναφέρετε;

6/07/2007 07:14:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Γιατί ο νους του δεν περιοριζόταν σε αυτό.

6/07/2007 10:31:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Πιστεύετε στ' αλήθεια ότι ένας αντρικός νους δε σκέφτεται πρωτίστως το μουνί και ότι ό,τι κάνουμε (συμπεριλαμβανομένης της καλλιτεχνικής δημιουργίας) δεν το κάνουμε πρωτίστως για την εξασφάλιση του σεξ;

6/07/2007 10:40:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Πιστεύετε ότι έχει οποιαδήποτε σχέση (μη πω κι ενδιαφέρον) για κάποιον που έχει ξεφύγει της μετεφηβείας αυτή η (ας την πούμε) κουβέντα;

6/07/2007 10:44:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Φυσικά, γιατί στην εν λόγω ιστορία διώχθηκε ένα μουνί με το σκεπτικό ότι προσβάλλει ένα εθνικό σύμβολο. Άρα, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, το μουνί είναι κάτι κακό και προσβλητικό.

Επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ότι και στο κείμενό σας υφέρπει μια αποστροφή για το μουνί, δεδομένης της κατηγορηματικότητάς σας ότι ένα μουνί που αυνανίζεται δεν μπορεί να είναι τέχνη. Και σας ερωτώ: τα μουνιά δεν είναι υπέροχα;

6/07/2007 10:52:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Κανένας άνθρωπος που έχει περάσει απο ιατρική σχολή δεν είναι δυνατόν να αποστρέφεται οποιοδήποτε όργανο, σύστημα κλπ ζώντος σώματος. Ξέρει το θαύμα καλύτερα από οποιονδήποτε φιλολογίσκο ή καλλιτεχνίσκο, σας διαβεβαιώ.

Τα χέρια δεν είναι υπέροχα; Τα πόδια δεν είναι υπέροχα; Οι νεφροί δεν είναι υπέροχοι; Τι ακριβώς βρίσκετε άσχημο στο ανθρώπινο σώμα και γι' αυτό ξεχωρίζετε το μουνί;

6/07/2007 11:07:00 π.μ.  
Blogger Thief42 έφα...

Φυσικά, γιατί στην εν λόγω ιστορία διώχθηκε ένα μουνί με το σκεπτικό ότι προσβάλλει ένα εθνικό σύμβολο. Άρα, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, το μουνί είναι κάτι κακό και προσβλητικό.

Βέβαια ο εισαγγελέας δεν άσκησε δίωξη στο μουνί, αλλά στη Στεφανή και τον γκαλερίστα (λέμε τώρα). Υποθέτω από τα συμφραζόμενα ότι είναι μουνιά.

Επίσης δεν είπε κανείς ότι το μουνί είναι προσβλητικό, αλλά παρόλα αυτά μάλλον δεν θα σε δω να κυκλοφορείς γυμνός/η (σόρρι) στη Σταδίου. Αν το κάνεις και είσαι γυναίκα, πες μου νά'ρθω

Γενικά όλα αυτά μου ΄θυμησαν το παλιό "μούνα γελάκι, μούνα"

6/07/2007 11:28:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Επειδή μπορεί η επανάληψη να είναι η μήτηρ τηε μαθήσεως αλλά οι νευρωτικές επαναλήψεις των ίδιων και των ίδιων δεν προσθέτουν τίποτε στο διάλογο και "βαραίνουν" την περιοχπή των σχολίων, να πω ότι, αν δεν έχετε κάτι καινούριο να προσθέσετε δε χρειάζεται να μπαίνετε καν στον κόπο.

6/07/2007 11:51:00 π.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Mirandolina από εσένα περιμένω να πεις κάτι καινούριο. Απέριψες γελώντας τους ορισμούς που προτάθηκαν. Έδωσες τεράστια σημασία στο ποιός τους έχει πεί λες και αυτό τους κάνει αξιόπιστους ή όχι.
Περιμένω την δικιά σου αντιπρόταση.
Δεν θα γελάσω το υπόσχομαι.
Όπως βλέπεις το ποστ σου πείθει άλλους πως καλά κάνανε οι μπάτσοι και κατάσχεσαν το έργο.
Αυτός ήταν ο σκοπός σου;

6/07/2007 02:12:00 μ.μ.  
Blogger Stathis έφα...

big fat opinion

"Urfurslaag έφα...
Σύμφωνα με έναν σχετικά παρωχημένο ορισμό της τέχνης "έργο τέχνης
είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν αναφέρεται στον εαυτό του
(αλλά μιλά για κάτι τρίτο)"

Επομένως και η ταμπέλα "Προς WC" αποτελεί έργο τέχνης..."

Αν σου χει τύχει να ψάχνεις απεγνωσμένα για WC , κατανοείς πως η ταμπέλα "Προς WC" είναι απολύτως χρηστικό αντικείμενο.
Άρα δεν εμπίπτει στον παραπάνω, παρωχημένο ή μη , ορισμό.

6/07/2007 03:19:00 μ.μ.  
Anonymous nbk έφα...

Τράβα μπάλωσε μωρή σουρλουλού κανά βρακί που μας μιλάς και για τέχνη. Σου θυμίζω το γέρο μαλάκα μπροστά στην τυβύ πάντως. Ξέρω. Κάτι θα βρεις για διαφοροποίηση, αλλά δε με νοιάζει. Πιότερο με νοιάζει που χαλάς τη καρδιά σου παρέα με τα υπόλοιπα υπολείμματα ανθρωπίνων υπάρξεων.

Και βγάλε και τις φώτο ψωνάρα, ε ψωνάρα (αυτό μπήκα να τσεκάρω, γιατί είσαι υπό έλλεγχο). Όχι τίποτε άλλο, αλλά όταν θα συμβεί η μαλακία (γιατί θα συμβεί η μαλακία με όλα αυτά τα νούμερα που κάθεσαι και συνομιλείς), θα είσαι πολύ κομμάτια για να βγάλω πάνω σου το θυμό μου.

Είναι σαν τον γάτο μου. Πως δεν αφήνω τίποτα εύθραυστο εκεί που μπορεί να το ρίξει? Γιατί ξέρω πως θα το ρίξει. Και όταν το ρίξει, δεν θα φταίει αυτός. Εγώ θα φταίω.

φιλούσκες

6/07/2007 03:20:00 μ.μ.  
Anonymous nbk έφα...

Σιγά μη τα διαβάσω όλα. Αυτό εδώ όμως χρήζει απάντησης:

Τι ακριβώς βρίσκετε άσχημο στο ανθρώπινο σώμα και γι' αυτό ξεχωρίζετε το μουνί;

Εμείς φταίμε που καθόμαστε, ταλαιπωρούμαστε με τις ώρες και μας βγαίνει η γλώσσα προσπαθώντας να φτάσουμε τα πάντα.... Στην επόμενη μου θα της προτείνω να της γλύψω τα νεφρά ;)

φιλούσκες

(νεφρολαγνία... αυτό κι αν είναι βίτσιο αδερφέ μου)

6/07/2007 03:26:00 μ.μ.  
Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ έφα...

Ἐμένα, ἀπὸ ὅλη αὐτὴ τὴν ἱστορία, ἕνα πρᾶγμα μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι: Τὸ ὅτι ἡ αὐνανίστρια καλλιτέχνις εἶναι... πανεπιστημιακός! «Λέκτορας κινηματογραφικής θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών» !!!

Αὐτοὶ οἱ «προοδευτικοί» ὄχι μόνον αὐνανίζονται μὲ χρήματα τοῦ δημοσίου στήν... δεξιὰ ἐθνικιστικὴ Ἑλλάδα τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἀλλὰ εἰς ἀνταμοιβὴν διορίζονται καὶ στὰ δημόσια πανεπιστήμια γιὰ νὰ ἀναλάβουν καὶ τὴν μόρφωσι τῶν ἑλληνοπαίδων!

6/07/2007 03:47:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ουρφ, αν εχεις ξεχάσειν ποιός ήταν ο σκοπός μου, ξαναδιάβασε το ποστ. Όσο για το "καινούριο", αυτό αποτελεί μανία των νεόκοπων καλλιτεχνίσκων. Εμένα μου αρκεί το ουσιαστικό.

6/07/2007 04:22:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Μιραντολίνα, γιατί το έργο της Στεφανή είναι "μπαναλιτέ"; Έχετε ξαναδεί κάτι παρόμοι; Και γιατί είστε τόσο απόλυτη ότι δεν είναι έργο τέχνης; Θα με ενδιέφερε μια αναλυτικότερη εξήγηση επ' αυτού. Εγώ σημειώνω ότι δεν ξέρω αν είναι τέχνη ή όχι το συγκεκριμένο βίντεο, αλλά εσείς πώς είστε τόσο σίγουρη ότι δεν είναι τέχνη; Βρήκατε την Τέχνη αυτοπροσώπως και τη ρωτήσατε;

6/07/2007 04:28:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ναι. Τη φιλοξενώ κιόλας, της δίνω και κανα πιάτο φαϊ, έτσι που κατήντησε άστεγη και πένης.

Για τα λοιπά που σας ενδιαφέρουν, η θεωρία των αισθητικών θεωριών είναι μια καλή αρχή.

6/07/2007 04:33:00 μ.μ.  
Blogger vetdino έφα...

και μετά καλλίμαχε απορούν μερικοί που τα πανεπιστήμια έχουν γίνει μπ******... έλεος!!

6/07/2007 05:40:00 μ.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Mirandolina δεν μπορώ να γνωρίζω ποιός είναι ο σκοπός του ποστ σου, βλέπω όμως τι πετυχαίνει. Δεν σε προβληματίζει το ποιοί ευθυγραμίζονται μαζί σου;

Το καινούριο είναι ένα αισθητικό ζητούμενο στην έρευνα που γίνεται στην σύγχρονη τέχνη και ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΠΛΕΚΕΤΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. Η έρευνα αυτή αφορά μόνο το κοινό και τους καλλιτέχνες.

Το ουσιαστικό είναι το τελικό ζητούμενο από όλους.

6/07/2007 05:55:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Και τωρα Ουρφ, μου λες ποιοί ευθυγραμμίζονται μαζί μου, να μάθω κι εγώ; Έλα, για χαρακτήρισέ μου όσους λένε ότι κι εγώ...
Δεν είπα ούτε μία (1) φορά ότι η αστυνομία είχε θέση σε όλα αυτά. Μόνο που, επειδή είμαι ον πολιτικό και τους μπάτσους τους έχω δει μες στο σπίτι μου, σε τμήμα, σε κελί, εξαιτίας τους έχω μείνει βδομάδες σε σπίτι δικηγόρου κλπ κλπ σχετικά, έχω μιαν συγκεκριμένη πολιτική στάση και σε αυτά τα ζητήματα.

Ο μπάτσος είναι όργανο. Ίσως κατάτι πιο ηλίθιος και ηλίθια διεφθαρμένος από τον προϊσταμενό του. Και τους νόμους του προϊσταμένου του.

Το πρόβλημα των απολιτίκ και δήθεν τάχαμου καιγόμενων για την αισθητική, είναι πως αν ο μπάτσος δεν είχε κατεβάσει το μουνί της Στεφανή, δε θα τους καιγότανε καρφί για τον μεταξικό νόμο - όπως δεν τους καίγεται καρφί για ανθρώπους που όντας αθώοι πληρώνουν την νεανική αντίσταση. Η δήθεν ελευθερία του δήθεν καλλιτέχνη είναι σημαντικότερη από την (άδικη) φυλάκιση του απλού ανθρώπου για αυτούς.

Τον Πικάσο, τον τόσο πολιτικό, με τον οποίο συμφώνησες στην αρχή, για ξαναδες τον λιγάκι.

Αισθάνομαι απέχθεια για το δήθεν.

6/07/2007 08:35:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Αν σου χει τύχει να ψάχνεις απεγνωσμένα για WC , κατανοείς πως η ταμπέλα "Προς WC" είναι απολύτως χρηστικό αντικείμενο.
Άρα δεν εμπίπτει στον παραπάνω, παρωχημένο ή μη , ορισμό.


Αν ψαχνω "απεγνωσμένα" για WC, τοτε και το εργο "Κρηνη" του Μαρσελ Ντυσαν
βολικο θα μου ερθει...

Οπότε τί μας λεει ο ορισμος σου:

α) εργα τεχνης ειναι μονο οσα αποτελουν αυτοσκοπό (αρα ακυρος πχ. ο Μπρεχτ, αφου αναφέρεται
στα έργα και σκοπευει να επηρεάσει "τριτα" πραγματα);

ή:

β) έργα τέχνης ειναι μονο οσα δεν μας λύνουν το πρόβλημα που να κατουρήσουμε;

6/07/2007 11:06:00 μ.μ.  
Blogger Stathis έφα...

bfo

Καταρχήν ο ορισμός δεν είναι δικός μου, ούτε ήταν πρόθεση μου να τον υπερασπιστώ. Αλλά περίμενα, ειδικά απο σενα , να διαβάσω κάποιο επιχείρημα, και όχι χιουμοράκι περί WC.
Δεύτερον, για να εντοπίσεις την "Κρήνη", πιθανόν να χρειαζόταν η πινακίδα "προς Κρήνη" ή "προς WC".


"α) εργα τεχνης ειναι μονο οσα αποτελουν αυτοσκοπό (αρα ακυρος πχ. ο Μπρεχτ, αφου αναφέρεται
στα έργα και σκοπευει να επηρεάσει "τριτα" πραγματα); "

Εγώ τον βρίσκω έγκυρο σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό .Το παραθέτω ξανά:

"είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν αναφέρεται στον εαυτό του
(αλλά μιλά για κάτι τρίτο)"

Η αναφορά σου είναι σύμφωνη με τον ορισμό με τον οποίο διαφωνείς.

"α) έργα τέχνης ειναι μονο οσα δεν μας λύνουν το πρόβλημα που να κατουρήσουμε;"

Δεν ξέρω, δεν έκανα εγώ το συσχετισμό με την πινακίδα "προς WC".

6/08/2007 10:39:00 π.μ.  
Blogger Γιάννης Χάρης έφα...

εάν διεκδιεκίτε την παντελή ανυπαρξία ορίων στο λόγο και την κριτική, γράφοντας λ.χ. για "το μουνί της Στεφανή", πώς τάχα ζητάτε όρια στην τέχνη [και είναι, αλήθεια, ίδιας τάξεως με τη δημοσιογραφία ή την επιστήμη, όπως ενδεικτικά το θέτετε;]

το θέμα είναι γενικότερο, βεβαίως [δε μιλώ τώρα για το θέμα του ύφους/ήθους, που επίσης τίθεται εδώ], και δεν περιορίζεται τώρα στη Στεφανή.

επειδή δεν πρέπει ωστόσο να μένει ποτέ απέξω και το ειδικότερο, αφού από αυτό κάθε φορά ξεκινούμε, ελπίζω ο θόρυβος αυτός να σταθεί αφορμή να δούμε, μακάρι στην τηλεόραση -πέρα από το επίμαχο έργο που δεν είδαμε αλλά το κρίνουμε- γενικότερα το έργο της Στεφανή, κάποια από τα βραβευμένα ντοκιμαντέρ της, εδώ ή στο εξωτερικό, π.χ. το "Κουτί", έστω να ξαναδούμε τις "Επισκέψεις στον Ε. Χ. Γονατά", που πρόσφατα προβλήθηκαν στην τηλεόραση

και εκφράζω την ευχή αυτή όχι τόσο για να δούμε και να εκτιμήσουμε το έργο της Στεφανή όσο για να δούμε αν υπάρχει ακόμα περιθώριο για ντροπή και ενδεχομένως αυτοκριτική γι' αυτό "το μουνί της Στεφανή"

6/08/2007 02:48:00 μ.μ.  
Blogger Γιάννης Χάρης έφα...

επιτρέψτε μου να επανέλθω, να διατυπώσω τη θέση μου διαφορετικά: μπορεί και εγώ φερειεπείν να βρίσκω ότι το ύφος σας, το κείμενό σας, συνιστά προσβολή ενός γενικότερου ήθους [δεν αναφέρομαι, προς θεού, στα "χρηστά ήθη"], πολύ πριν μάλιστα από το "μουνί της Στεφανή", από την αρχή κιόλας του ποστ, έτσι όπως απαντάτε στον Μυταρά -που, σημειώστε, ούτε προσωπικά τον γνωρίζω [όπως άλλωστε δεν γνωρίζω και τη Στεφανή] ούτε το έργο του εκτιμώ [αντίθετα από το λίγο που έχω υπόψη μου της Στεφανή].

και μάλιστα είμαι, όπως και ο καθένας, εκτεθειμένος στο κείμενο αυτό, έτσι όπως τυχαία έπεσα πάνω του στο διαδίκτυο, πολύ περισσότερο από αυτούς [τους δυνάμει πολύ λιγότερους] που θα ξεκινήσουν να πάνε σε μια έκθεση, σ' έναν ειδικό χώρο, έτοιμοι -αφού παν σε έκθεση σύγχρονης τέχνης- να δουν ενδεχομένως ακόμα και "το μουνί της Στεφανή"

πώς το φαντάζεστε λοιπόν να απαιτούσε ο καθένας, κατά τα δικά του [υποκειμενικά τότε και ρευστά] κριτήρια, αν όχι σώνει και καλά την επέμβαση του μπάτσου και του εισαγγελέα πάντως την οροθέτηση της ελευθερίας σας να εκφράζεστε έτσι όπως εκφράζεστε;

6/08/2007 08:06:00 μ.μ.  
Anonymous ολυφ έφα...

Καλη μου Μιραντολίνα, θα αποφύγω στο μπλόγκ σου να πάρω θέση άν το μουνί είναι τέχνη , δημιουργία κ.λ.π., σ' αυτό άς απαντήσουν αλλοι ίσως και θεολόγοι, να μου επιτρέψεις όμως νά επισημάνω εδώ, πώς ασχέτως αν το συγκεκριμένο μουνί της συγκεκριμένης Εύας είναι τέχνη η έστω αρεστή τέχνη , παραμένει προφανές και απο τίς αντιδράσεις εκείθεν και εντευθεν, πώς το μουνί τής Εύας αποτελεί τόπο που παίζονται παιχνίδια εξουσίας και πιθανόν το ίδιο να ισχύει και με τ΄ αρχίδια του Καράμπελα.
Υπο τήν έννοια αυτή, τό έργο τής κας Στεφανή κατα την ταπεινότατή μου κρίση έχει ήδη πετύχει σημειολογικά.

6/09/2007 11:37:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Μωρή, βγάλε το χέρι σου από το μουνί σου και απάντα στον Χάρη. Άντε, άντε.

6/09/2007 01:39:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Α, επίσης βγάλε και το καλάμι που έχεις καβαλήσει από τον κώλο σου. Δλδ επειδή είσαι κτηνίατρος-δημοσιογράφος που χύνει με τον Χριστόδουλο και τον Γιανναρά λογίζεσαι ανώτερη από τους καλλιτέχνες (που, εισήσθω εν παρόδω, σε όλες τις εποχές και παντού, ελάχιστοι είναι οι πραγματικά ταλαντούχοι); Το δικό σου ταλέντο αλήθεια ποιο είναι; Οκ, εκτός από το να χώνεις καλάμια στον κώλο σου..

6/09/2007 05:34:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Παραθέτω εδώ τις βασικές παραμέτρους της καταχώρησης (post) της Μιραντολίνας:

1) Η τέχνη σήμερα έχει ένα σωρό όρια: οικονομικά, καθεστωτικά, να αρέσουμε στους κριτικούς, να τα πάρουμε από τις εκθέσεις, να μην πούμε τίποτα ουσιαστικό και δυσαρεστήσουμε την άρχουσα τάξη, κλπ. Όσοι θυμούνται να πολεμήσουν για μια "τέχνη χωρίς όρια" μόνο με αφορμή περιστατικά όπως η παρέμβαση στο Art Athina, 
ενώ δεν λένε κουβέντα για τα χιλιάδες άλλα όρια είναι το λιγότερο φαιδροί (και βέβαια υποκριτές).

2) Σιγά την πρόκληση που συνιστά το συγκεκριμένο έργο. Αποτελεί πρόκληση μόνο για "μικροαστούς". Τόσο όσοι το θεωρούν αρνητική πρόκληση (ΛΑΟΣ) όσο και όσοι το θεωρούν θετική πρόκληση (πολλοί υπερ του έργου), σκέφτονται μικροαστικά και επαρχιώτικα.

3) Σιγά το έργο. Κοινοτοπία και σαχλή αντιπαραβολή των δυο στοιχείων. Λες και φτιάχτηκε ειδικά με target group τον κ. Καρατζαφέρη, ώστε να γίνει ο σχετικός ντόρος. Προς τι η επιλογή αυτής της μπαλαφάρας για την έκθεση;

Θα απαντήσω εν συνεχεία στα σχόλια του κ. Χάρη, τα οποία είναι αντιπροσωπευτικά μιας γενικευμένης παρεξηγήσεως επί του θέματος:

γιάννης χάρης said...

εάν διεκδιεκίτε την παντελή ανυπαρξία ορίων στο λόγο και την κριτική, γράφοντας λ.χ. για "το μουνί της Στεφανή", πώς τάχα ζητάτε όρια στην τέχνη [και είναι, αλήθεια, ίδιας τάξεως με τη δημοσιογραφία ή την επιστήμη, όπως ενδεικτικά το θέτετε;]


Δεν "ζητάει όρια στην τέχνη". Λέγει απλώς ότι η τέχνη έχει de facto όρια -όπως κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα: αυτά που θέτουν οι θεράποντες της και η εποχή της-. Ιδιαίτερα δε η τέχνη των περισσοτέρων που φωνασκούν τώρα ενάντια στα "όρια στην τέχνη", και οι οποίοι είναι ακριβώς αυτοί οι οποίοι θέτουν τα χαμηλά, εμπορικά και καθεστωτικά τους όρια στην σημερινή τέχνη: κουρα(δά)τορες, πατρώνες, πολιτικοί, έμποροι, διοργανωτές, κριτικοί κλπ.

Αυτό που λέει το κείμενο είναι πως ενώ όλοι αυτοί κάνουν γαργάρα όλους τους συμβιβασμούς, τις ταπεινώσεις, την συμβατικότητα και την κοινοτοπία της σημερινής τέχνης (και, όσοι είναι καλλιτέχνες, της δικής τους παραγωγής), θυμήθηκαν τάχα μου σήμερα, με αφορμή αυτή την υπόθεση, να διεκδικήσουν την ελευθερία της τέχνης. Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου, ξεπουλημένοι δήθεν άνευ ορίου καλλιτέχνες και καλλιτεχνίζοντες, αυτό λέει το κείμενο.

Σου θυμίζω την ακριβή διατύπωση:

Εσείς οι.. καλλιτέχνες, φαίνεται, ζείτε σε παράλληλο σύμπαν, κι όχι στον καπιταλισμό, στην ψωροκώσταινα των συμφερόντων και του μέσου, της κάθε Μαρίνας (και συγγνώμη αν τρώτε) και του κρατικοδίαιτου "πολιτισμού". Ω ναι! Εσείς οι "καλλιτέχνες" δεν πρέπει να έχετε όρια στη δημιουργία σας, εσείς είστε οι μόνοι μη αυτολογοκρινόμενοι, οι μόνοι απολύτως ελεύθεροι!

Αλλά και:

Να χαίρεστε την καθεστωτική σας ελευθερία - που ούτε καν προβληματίζεστε από την υποστήριξη των υπουργών και των διαφόρων τζουτζέδων της εξουσίας. Να χαίρεστε τις κατευθυνόμενες από την εξουσία και τις δημόσιες σχέσεις επιλογές. Να χαίρεστε τις στρογγυλλοκαθισμένες σε θώκους θυγατέρες υπουργών. Την "Τέχνη" σας. Ούτε σάλιο να σας φτύσω δε χαραμίζω.

επειδή δεν πρέπει ωστόσο να μένει ποτέ απέξω και το ειδικότερο, αφού από αυτό κάθε φορά ξεκινούμε, ελπίζω ο θόρυβος αυτός να σταθεί αφορμή να δούμε, μακάρι στην τηλεόραση -πέρα από το επίμαχο έργο που δεν είδαμε αλλά το κρίνουμε-

Εδώ με το πρώτο πληθυντικό του "δεν είδαμε" θα πρέπει να μιλάτε για τον εαυτό σας, σωστά; Γιατί οι περισσότεροι από όσους εξέθεσαν την κρίση τους, είδαν το έργο, και ανάμεσα τους και η Μιραντολίνα, η οποία έγραψε ήδη ότι "υπάρχει στο ουέμπ απ' το πρωί". Θα σας διέφυγε.

γενικότερα το έργο της Στεφανή, κάποια από τα βραβευμένα ντοκιμαντέρ της, εδώ ή στο εξωτερικό, π.χ. το "Κουτί", έστω να ξαναδούμε τις "Επισκέψεις στον Ε. Χ. Γονατά", που πρόσφατα προβλήθηκαν στην τηλεόραση και εκφράζω την ευχή αυτή όχι τόσο για να δούμε και να εκτιμήσουμε το έργο της Στεφανή όσο για να δούμε αν υπάρχει ακόμα περιθώριο για ντροπή και ενδεχομένως αυτοκριτική γι' αυτό "το μουνί της Στεφανή"

Εννοείτε πως η όποια αξία του έργου της Στεφανή στον τομέα του ντοκιμαντέρ επηρεάζει κατα οποιοδήποτε τρόπο την αξία της ως εικαστικού, και δή, την αξία του συγκεκριμένου έργου;

επιτρέψτε μου να επανέλθω, να διατυπώσω τη θέση μου διαφορετικά: μπορεί και εγώ φερειεπείν να βρίσκω ότι το ύφος σας, το κείμενό σας, συνιστά προσβολή ενός γενικότερου ήθους [δεν αναφέρομαι, προς θεού, στα "χρηστά ήθη"], πολύ πριν μάλιστα από το "μουνί της Στεφανή", από την αρχή κιόλας του ποστ, έτσι όπως απαντάτε στον Μυταρά -που, σημειώστε, ούτε προσωπικά τον γνωρίζω [όπως άλλωστε δεν γνωρίζω και τη Στεφανή] ούτε το έργο του εκτιμώ [αντίθετα από το λίγο που έχω υπόψη μου της Στεφανή].

Δεν μπορώ να φανταστώ ποίου ήθους συνιστά προσβολή η καταχώρηση στην οποία σχολιάζουμε. Θεωρείτε μήπως τρομερό ηθικό ολίσθημα την φράση:

Έλα ρε γίγαντα του πνεύματος! Έλα ρε τεράστιε, ρε απύθμενε καλλιτέχνη των ελεύθερων και γοητευτικών φλυτζανακίων Λουμίδη δωρεάν- με -δύο- πακέτα- ελληνικού- καφέ. Έλα ρε απίστευτο ανάστημα της ελληνικής τέχνης! Είσαι η έμπνευσή μου μιλάμε.

Λίγος καθωσπρεπισμός ακόμα και θα μου φέρνατε στο μυαλό ανάμνησες από την θεία μου την Μπρουντχίλδη (πρώτη κυρία στην αυλή της Φρειδερίκης).

Το ότι δεν "εκτιμάτε το έργο του" έχει να κάνει μήπως με το ότι αποτελεί καριερίστικη μανιέρα η οποία ξεπέφτει στο επίπεδο της μικροαστικής "τέχνης", κατάλληλης για σαλόνια άσχετων νεόπλουτων, σουβέρ και φλυτζανάκια του καφέ; Αν όχι, επιτρέπετε σε άλλον να έχει αυτή την άποψη (η οποία, μα τα χίλια κουτσά ελάφια, δεν μου φαίνεται ιδιαίτερα παρακινδυνευμένη) και να την διατυπώνει;

και μάλιστα είμαι, όπως και ο καθένας, εκτεθειμένος στο κείμενο αυτό, έτσι όπως τυχαία έπεσα πάνω του στο διαδίκτυο, πολύ περισσότερο από αυτούς [τους δυνάμει πολύ λιγότερους] που θα ξεκινήσουν να πάνε σε μια έκθεση, σ' έναν ειδικό χώρο, έτοιμοι -αφού παν σε έκθεση σύγχρονης τέχνης- να δουν ενδεχομένως ακόμα και "το μουνί της Στεφανή"

πώς το φαντάζεστε λοιπόν να απαιτούσε ο καθένας, κατά τα δικά του [υποκειμενικά τότε και ρευστά] κριτήρια, αν όχι σώνει και καλά την επέμβαση του μπάτσου και του εισαγγελέα πάντως την οροθέτηση της ελευθερίας σας να εκφράζεστε έτσι όπως εκφράζεστε;


Πάνω στην αγωνία σας να διατυπώσετε την καθόλα σεβαστή (και καθόλα κοινότοπη, εκτός θέματος, καθωσπρεπίστικη και νερόβραστα "προοδευτική") θέση σας, νομίζω ότι σας διέφυγε κάτι. Όχι πολύ σημαντικό. Απλά η ουσία του κειμένου. Δεν ξέρω σε τι απαντάτε, πάντως μοιάζει εναλλού εναλλουνού (sic) κείμενο. Μάλλον ξεκινήσατε με την ατζέντα να πολεμήσετε το κακό ΛΑΟΣ και όσους φωνάζουν το χωροφύλακα, και σας διέφυγε -μετά από δυο ολόκληρα σχόλια-, ότι το κείμενο της Μ. ούτε αυτή την άποψη έχει, ούτε προσφέρεται για το δεκαρικό σας. Αντίθετα, την βγαίνει στην καθιερωμένη (και σύμφωνη και με την γνώμη του υπουργού) άποψη από τα αριστερά. Άλλως πως, από την μεριά της τέχνης.

Σας θυμίζω ότι η Μιραντολίνα πχ. δεν απαίτησε την ..."παρέμβαση του μπάτσου", ούτε την δικαιολόγησε. Γράφει:

Τις μηνύσεις και την αστυνομία τα αφήνω για όσους πιστεύουν ότι η Τέχνη χρειάζεται την άδεια του κράτους και στενοχωριούνται που δεν έχει τύχει επιχορήγησης και το δικό τους αιδοίον.

Γράφει επίσης, σαφέστατα, ότι το έργο μόνο "μικροαστούς" μπορεί να προκαλέσει, άρα ότι αποτελεί πρόκληση-ντεμέκ. Και συμπληρώνει για όσους (και καλά) θίχτηκαν από το έργο ή πιστεύουν ότι αποτελεί πρόκληση (πράγμα που πιάνει και τους ΛΑΟΣ που το μάχονται ως δήθεν πρόκληση αλλά και όσους το προκρίνουν ως τέτοια):

Ρε, από πότε έγινε η πρόκληση των μικροαστών για την πρόκληση των μικροαστών "τέχνη" και δεν το καταλάβαμε;

και:

Ακόμη κι έτσι όμως, είναι τραγικό να πιστεύουν κάποιοι ότι αποτελεί πρόκληση η μαλακία μετά κερκυραϊκής μουσικής - και δω που τα λέμε, αυτό που πιστεύουν μάλλον κάτι λέει για κείνους.

Όσο για την ουσία της καταχωρήσεως, δεν βρίσκεται στην καρικατούρα των απόψεων τύπου ΛΑΟΣ, τις οποίες κακώς αντιμάχεστε εδώ πέρα αφού ουδέποτε διατυπώθηκαν. Mάλλον στο συγκεκριμένο σημείο θα έπρεπε να την αναζητήσετε:

Το τραγικότερον, όμως, όλων, για το οποίο κανείς δεν φαίνεται να αντιδρά, είναι ότι κάποιοι θεώρησαν αυτή την ηλιθιότητα άξια να εκτεθεί. Αλλά, το ότι τα χρήματα του υπουργείου Πολιτισμού καταλήγουν στο μουνί της Εύας φαίνεται ότι δεν απασχολεί κανέναν μας πια. Ούτε τους καλλιτέχνες.

και:

Λοιπόν, αγάπες μου, με φλυτζανάκια Λουμίδη ή άνευ, μιας και το έφερε η κουβέντα: είναι έργο τέχνης το μουνί της Εύας; Άξιζε να εκτεθεί ή βρήκε αίθουσα λόγω των γνωστών δημοσίων σχέσεων; Αν η Εύα δεν ήταν Στεφανή, αυτή η ηλιθιότης θα είχε κανένα μέλλον; Και μη μου πείτε ότι η Εύα σας απάτησε, δε μασάω. Άλλωστε, την Εύα υπερασπίστηκε γκοτζάμ υπουργός Πολιτισμού. (...) Να χαίρεστε την καθεστωτική σας ελευθερία - που ούτε καν προβληματίζεστε από την υποστήριξη των υπουργών και των διαφόρων τζουτζέδων της εξουσίας. Να χαίρεστε τις κατευθυνόμενες από την εξουσία και τις δημόσιες σχέσεις επιλογές. Να χαίρεστε τις στρογγυλλοκαθισμένες σε θώκους θυγατέρες υπουργών. Την "Τέχνη" σας. Ούτε σάλιο να σας φτύσω δε χαραμίζω.

Επίσης προσέξτε λίγο την ορθογραφία σας κύριε Χάρη, για να μην καταντήσετε σεσημασμένος ανορθογράφος σαν ημάς. Έστω βέβαια ότι τα "διεκδιεκίτε" και "φερειεπείν" είναι εκ παραδρομής. Η άθλια στίξη και η ανυπαρξία αρχικών κεφαλαίων όμως σε τι να αποδοθεί; Σε βρασμό ψυχής ή σε επιρροή του cummings;

6/09/2007 06:32:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Το ότι ένα έργο τέχνης εξοργίζει τους μικροαστούς δεν είναι αυτονόητο μειονέκτημά του. Συνήθως όλα τα έργα τέχνης δοκιμάζουν -λιγότερο ή περισσότερο- τις μικροαστικές αντιλήψεις. Αλλά το έργο της Στεφανή δεν εναντιώνεται μόνο στους μικροαστούς, αλλά σε ολόκληρη την ιδεολογία του κράτους, όπως αυτή αποτυπώνεται στους νόμους πάνω στους οποίους πάτησε η δίωξη, αλλά και στην ελληνοκεντρική-ελληνορθόδοξη ιδεολογία, που είναι ο κανόνας στην Ελλάδα. Ενδεχομένως σε μια πιο αναπτυγμένη χώρα το έργο να ήταν όντως μια "προκλησούλα" για αμόρφωτους μικροαστούς. Αλλά στην Ελλάδα είναι προκλησάρα ολκής, αφού η πλειονότητα εξακολουθεί να θεωρεί τον εθνικό ύμνο και τα εθνικά σύμβολα ιερά, ανεπίδεκτα "προσβολής".

Ίσως να είναι όντως μπαναλιτέ το συγκεκριμένο έργο (πάντως δεν έχω δει κάτι παρόμοιο -θα μπορούσατε μήπως να μου υποδείξετε ένα συναφές έργο;), ωστόσο αποκαλύπτει σε όλο της το μεγαλείο την αδυναμία της κοινωνίας να χειραφετηθεί από τον εθνικισμό και τον πουριτανισμό της (αφού εξακολουθεί να θεωρεί ένα αιδοίο που αυνανίζεται "άσεμνο"...). Με άλλα λόγια, αν υπάρχει στα σίγουρα κάποια μπαναλιτέ σε αυτή την ιστορία, αυτή είναι η "μπαναλιτέ του κακού" που πάντα δείχνει τα δόντια όταν κάποιος επιχειρεί να θίξει "ιερά και τα όσια".

6/09/2007 07:02:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Ο Χ. Λάζος όταν δίδασκε το μάθημα φιλοσοφία τέχνης είχε διδάξει κι αυτούς ανάμεσα σε άλλους ορισμούς (το σύγγραμμα τότε ήταν Ιστορία των αισθητικών Θεωριών του Beardsley, θες και σελίδες?)...

Καλό θα ηταν...

τους ορισμούς τους είχε πει κι η μακαρίτισσα η Φλώρου στη Ιστορία Τέχνης...δεν είναι κλασσικοί ορισμοί?

Όχι, μάλλον μπαρούφες ειναι...

Σε καμμια περιπτωση παντως η τεράστια ιστορική συζήτηση περί Aισθητικης δεν αποτυπώνεται ή έστω σκιαγραφείται καν στους δυο αυτούς ορισμούς...

Ειδικά δε ο δεύτερος είναι για γιαούρτια...

Όλοι οι σημαντικοί καλλιτέχνες του 20ου αιώνα στόχευσαν αντιθέτως στην απαξίωση τόσο του τι θεωρεί "τέχνη" ο "κόσμος της τέχνης", όσο και του ίδιου του "κόσμου της τέχνης".

6/09/2007 07:37:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Κύριε Χάρη, κάντε μου τη χάρη να ρίξετε και μια δεύτερη ματιά στο κείμενο. Να καταλάβετε που αναφέρομαι στα έθικς, που αποπειρώμαι να αριστοφανίσω (πιθανώς αποτυχημένα, αλλά πάντως αποπειρώμαι - όπως παίζοντας με την Εύα αζ ιν το έτερον ήμισυ του Αδαμ και το μικρό όνομα της μαντάμ), που μιλάω για πολιτική.

Επίσης, θα σας παρακαλέσω να δείτε το έργο για να μπορείτε να το συζητήσετε - μόνος σας το λέτε ότι θα έπρεπε να το έχετε ήδη κάνει.

Όσο για την "ντροπή και αυτοκριτική" την αναμένω έτη από την εκσυγχρονιστική νομενκλατούρα αλλά ακόμη τίποτε. Ανήκω σε μια γενιά που δεν της δώσαν το καλό παράδειγμα και δεν ξέρω πως γίνεται -- τι να πεις, αυτά είχε η πασοκοκρατία.

Και επειδή επανήλθατε: αφού δεν αναφέρεστε στα χρηστά ήθη, δε μου λέτε σε ποιά ήθη αναφέρεστε; Επίσης να σας ενημερώσω ότι κανείς δε σας υποχρεώνει να διαβάσετε ένα κείμενο (πολύ δε περισσότερο μερικές δεκάδες σχόλιά του, ειδικά εάν το κείμενο σας έχει ενοχλήσει), όπως δε σας υποχρεώνει να πάτε και σε μια έκθεση. Αν όμως αποφασίσετε να διαβάσετε ένα κείμενο, καλό θα ήταν να προσέξετε και τι λέει. Φυσικά και ποτέ δεν έγραψα υπέρ της συλλήψεως κανενός. Εκείνο που θέλησα να καταδείξω ήταν το γελοίον των αντιδράσεων και των μεγαλοστομιών και την μπαναλιτέ του έργου, από τίτλου αρξάμενη.

Που να δείτε κάτι εποχές που, όχι σε ευλογς αλλά σε "σοβαρές" εφημερίδες, οι τίτλοι αναρωτιόταν αν "Υπάρχει Κράτος;" και ζητούσαν την επέμβαση της αστυνομίας εναντίον όντως της ελευθερίας πολιτών...
Υγ ΧΑΡΗτωμένον: Σε όλα τα κείμενα που "πέφτετε έτσι τυχαία στο διαδίκτυο" αφήνετε τις σοφές σας νουθεσίες;

Προς τα μουνόσκυλα που απαιτούσαν να απαντήσω Παρασκευϊάτικα και Σαββατιάτικα στον κον Χάρη: κάποιοι από μας έχουν και ζωή, ντάρλινγκς.

6/09/2007 11:07:00 μ.μ.  
Blogger Σπύρος έφα...

O ηλίθιος με τον ατάλαντο πάνε παρέα.
Ο διαμαρτυρόμενος θεατής(καλά τι γύρευε σε τέτοια έκθεση ο καταγγείλας το ατόπημα??)και η γνωστή καλλιτέχνις,που κερδίζει απο την διαφήμιση τού ΄έργου΄της.
Τα ίδια παλιότερα,είχε ωφεληθεί ο παντογνώστης Μιμης Ανδρουλάκης όταν τού καίγανε το αστείο΄Μ΄.
Αφήστε τους να γελοιοποιούνται χωρίς λογοκρισίες.Βρισκουν έτσι ευκαιρία να σκούζουν οι επιδοτούμενοι...
Εχει καταντήσει πολύ μπανάλ πλέον να παίζουν με τα σύμβολα οι ΄προοδευτικοί΄.Νομίζω ότι έχουν βαρεθεί και οι ίδιοι τον εαυτό τους.Μάλλον δε, θα έχουν και έτοιμα σε αντίγραφα τα ψηφίσματα διαμαρτυρίας.
Ηταν άτυχη πάντως η Στεφανή γιατί αμέσως μετά έσκασε η κατακεφαλιά που έφαγαν οι ΄προοδευτικοί΄τού Παντείου.Οπότε τώρα τρέχουν πρός τα εκεί για να στηρίξουν τα ΄λαβωμένα αδέλφια τους΄.
Δεν με χαλάει ο Εθνικός Υμνος που παιανίζει ΄πάνω΄απο το ΄Μ΄τού μοντέλου.Η μόνη μου απορία είναι εάν το ΄Μ΄ήταν σε στάση προσοχής ή ημιαναπαύσεως τήν ώρα τού παιάνος.Στην στάση προσοχής μπορεί να προκληθεί δυσπαρευνία.
Αλήθεια ,ο άλλος ο παμμέγιστος καλλιτέχνης,που σε παλαιότερη έκθεση συνουσιαζόταν με το καρπούζι,τι νάγινε??Ηταν γόνιμο το καρπούζι ή τού έμειναν τα σπόρια αμανάτι??
Y.Γ
Τώρα τελευταία,διαφοροι ιεροεξεταστές της ΄προόδου΄μιλάνε διαρκώς για το ότι μόνον ειδικοί μπορουν να έχουν γνώμη για την ιστορία,για την τέχνη και φυσικά όχι ΄housewives'.
Τραβάτε ρε πεφωτισμενοι να ανοίξετε κανένα γκουλάγκ,που με τίς διάφορες θεωρίες περί ΄ειδικών΄γυρίσατε την Ελλάδα 100 χρόνια πίσω ,που οι χωρικοί έβλεπαν τούς γραμματιζούμενους σαν Θεούς.Και το παιζετε ότι ενδιαφέρεστε για τον λαό.Ταλιμπάν τής ΄προοδου΄,που θα μάς βάζατε όλους σε Γκουαντανάμο εάν δεν μάς άρεσε ΄Το λειβάδι που Δακρύζει΄.
Υ.Γ2
Ομως λογοκρισία ποτέ.Αφήστε τους να γελοιοποιούνται.Ετσι και αλλοιώς περνάνε δύσκολες εποχές.Λογοκρισία ποτέ και για κανεναν.Η Δημοκρατία μπορεί να τα εμπεριεξει όλα.Αυτοίοι ΄πεφωτισμένοι΄ δεν αντέχουν την Δημοκρατία.Και έχει αποδειχτεί συχνά απο το 1996 και μετά....

6/09/2007 11:41:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

stathis said...

Εγώ τον βρίσκω έγκυρο σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό .Το παραθέτω ξανά:

"είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν αναφέρεται στον εαυτό του
(αλλά μιλά για κάτι τρίτο)"

Η αναφορά σου είναι σύμφωνη με τον ορισμό με τον οποίο διαφωνείς.


Όπα συγνώμη, διάβασα τον ορισμό λάθος. Ότι δηλαδή είναι κάθε μη χρηστικό αντικείμενο που δεν μιλάει για κάτι τρίτο. Δηλαδή, στο στυλ "η τέχνη για την τέχνη".

Και για την ορθή του εκδοχή όμως, ισχύει η αντίστοιχη αντίρρηση: δηλαδή, έργα τα οποία δεν μιλάνε για κάτι τρίτο, δεν είναι τέχνη; Αυτό αφαιρεί αμέσως όλα τα αυτοναφορικά έργα, δηλαδή τα προϊόντα των εστέτ, τα έργα που αποτελούν απλά παιχνίδια με την φόρμα κλπ. Η κλασσική μουσική π.χ., αποτελεί τέχνη; Μιλάει για κάτι τρίτο; Τι είναι αυτό; Πως ορίζεται; Πάντως δεν είναι "τα συναισθήματα" το ζητούμενο σε κάθε κλασσικό κομμάτι, ούτε ανήκουν όλα στην λεγόμενη "προγραμματική μουσική".

6/10/2007 12:46:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Εντάξει βρε Bfo συγχωρεμένος…αλλά έχεις ανάγει την αντίρρηση σε μόνιμη φόρμα επικοινωνίας…πετυχαίνεις έτσι τίποτα; Και την μεγαλύτερη αλήθεια να λες…το χαλάς το πράμα στο τέλος…άντε ρίχτα και πάλι με μπολντ, αν ανακουφίζεσαι έτσι…

6/10/2007 01:08:00 μ.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Νομίζω ότι είναι προφανές ότι όταν προσπαθείς να ορίσεις ένα φαινόμενο (στην συγκεκριμένη περίπτωση την Τέχνη) ο ορισμός θα προκύψει από την παρατήρηση του φαινομένου.

Δεν προσπαθούμε να βάλουμε προκρούστιους ορισμούς, προσπαθούμε να περιγράψουμε μια πραγματικότητα όπως αυτή έχει διαμορφωθεί.

Νομίζω ότι ο δεύτερος ορισμός περιγράφει το τι συμβαίνει στην Τέχνη σήμερα. Χαίρομαι που διαφωνείτε με αυτή τη κατάσταση και εγώ το ίδιο. Αλλά ο χώρος της τέχνης είναι αιμομικτικός και αποκομένος από το ευρύ κοινό. Αυτή είναι μια θλιβερή κατάσταση.

6/10/2007 05:48:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Εντάξει βρε Bfo συγχωρεμένος... αλλά έχεις ανάγει την αντίρρηση σε μόνιμη φόρμα επικοινωνίας...

Η "αντίρρηση ως φόρμα επικοινωνίας" ε; Δηλαδή η "αντίρρηση για την αντίρρηση". Αλήθεια, η συναίνεση θα ήταν καλύτερη στα θέματα που διαπραγματεύομαι; Με ποιές απόψεις, με ποιούς, πως και γιατί θα έπρεπε να συμφωνήσω; Αν το αναλύσεις και αυτό, με συγκεκριμένα παραδείγματα, με κέρδισες.

Eξάλλου, ο καθένας έχει την δική του φόρμα επικοινωνίας. Άλλος την αντίρρηση, άλλος το σαρκασμό, άλλος την ευγένεια, άλλος την σαχλαμάρα, άλλος την κοινοτοπία, άλλος την θεσφατοποίηση (sic) της κάθε μαλακίας του, άλλος την αναπαραγωγή εξουσιαστικών κλισέ, άλλος την μεσοβέζικη τιποτολογία, και ούτω καθεξής. Εγώ θα έλεγα ότι τα περισσότερα θέματα που διαπραγματεύομαι χρήζουν ακόμη μεγαλύτερου "ξεχεσίματος" (sic). Όπως και οι περισσότεροι σχολιαστές. Εσένα αναγνωρίζω ότι το σχόλιο σου αυτό ήταν ιδιαίτερα ευγενικό.

Όπως έχω πεί, ήρωες μου είναι ο Καρλ Κράους, ο Χάντερ Τόμσον, ο Τσέστερτον, ο Μένκεν, ο Σω κλπ. Ε, με τέτοιους δεν περιμένει κανείς φαντάζομαι να ακούσει λεπτές αποχρώσεις συναινετικού διαλόγου. Λύση βέβαια υπάρχει: όποιον τον χαλάει, ας μη με διαβάζει.

πετυχαίνεις έτσι τίποτα;

Τι ακριβώς μπορεί να πετύχει κάποιος σε μια διαδικτυακή συζήτηση!

Αυτό πάντως το σχόλιο στο κείμενο μου, το θεωρώ επιτυχία:

Το σχόλιό σου είναι αφοπλιστικό. Χαίρομαι για την ανάγνωση που κάνεις.

Πραγματικά μάς γίνεται από παντού μια πλύση εγκεφάλου και ο καταιγισμός που δεχόμαστε είναι αποπροσανατολιστικός για το τι να διαλέξουμε.

Καλή συνέχεια.

6/10/2007 10:12:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Το επιπεδο πολιτισμου μιας κοινωνιας αντικατοπτριζεται στην συμπεριφορα απεναντι σε μελη της κοινωνιας που παρεβησαν καποιους θεσμοθετημενους κανονες αυτης της κοινωνιας. Τη στιγμη αυτη, 3 πολιτες εγιναν θυματα ξυλοδαρμου απο αυτους στους οποιους η κοινωνια εχει αναθεσει το ρολο να διασφαλιζουν την ταξη, συμφωνα με το συνταγμα.
Συμπερασμα : Η λεξη πολιτισμος σε αυτη την κοινωνια ειναι ενα εφευρημα κενο νοηματος.
Εις υγειαν μας...

μετα τιμης
Αρδιζογλου

6/11/2007 12:38:00 π.μ.  
Blogger Γιάννης Χάρης έφα...

ευχαριστώ για το μάθημα ανάγνωσης (και ορθογραφίας), bfo, αλλά και mirandolina. η ευγένεια κανονικά απαιτεί να ανταποδώσω, να καθόμασταν δηλαδή να ξαναδιαβάζαμε και τα δικά μου τα γραφόμενα και της m. και του bfo: συχωρέστε με που δε θα το κάνω.

έτσι κι αλλιώς απ' την αρχή, μ' αυτά που διάβασα, δεν είχα την παραμικρή αυταπάτη για την πρόσληψη/τύχη του σχολίου μου [και προπάντων όχι νουθεσίας, m.]: ήταν απλώς ενστικτώδης αντίδραση [ή άσκηση υπομονής;] απέναντι στην απύθμενη χυδαιότητα, μάλλον στον κουτσαβάκικο λόγο που ξιπάζεται μέσα στην τάχα "επαναστατικότητά" του [οποίος ντανταϊσμός, τώρα πίσω πίσω!] και πάει ακριβώς να προκαλέσει τους μικροαστούς, την ίδια ώρα [o, sancta simplicitas!] που κατακεραυνώνει τις τάχα προκλήσεις των άλλων!

των άλλων που έχουν κατατεθειμένο ολόκληρο έργο [που ας γελάσω μ' όποιον το 'δε, λέει -έστω ένα ψήγμα του-, στο γουέμπ], έτσι που να μην νοείται, ακόμα κι αν ένα μέρος του έργου μπορεί, θεωρητικά, να κριθεί αυτόνομα, να μην μπορεί λέω να κρίνεται με όρους παρωχημένου λιμανιού σαν "το μουνί της Στεφανή"

ψιλά όμως γράμματα, αυτά, και καληνύχτα σας

6/11/2007 01:39:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Δεν ξερω κατασταλαξει αν η παρουσιαση του αιδοιου μπορει να ειναι τεχνη.

Εχει να κανει με το τι σχεση εχει ο καθε μια σας με το απο εκει κατω της. Για αλλες ειναι κινητρο για εικαστικα και το βγαζουν φορα παρτιδα στον ατμο, για αλλες ειναι μεχρι και ασχημια/ντροπη και μενει κρυμμενο και ανηλιαγο για μια ζωη.

Και εχει να κανει και με το τι βαιμπς παιρνει ο καθε θεατης απο αυτο. Φανταζομαι αλλα ενας Στρατηγος, αλλα ο Γουορχολ, αλλα εγω ...

Κατα καιρους παντως και αλλοι (εικαστικοι) εχουν ασχοληθει με το σωμα σε γυμνη μορφη: ζωγραφιζαν χερια (Βαν γκογκ), αλλοι προσωπα, αλλοι φωτογραφιζουν ποδια, αλλοι παλια σκαλισαν σε μαρμαρο μεχρι και ολοκληρο το σωμα, αλλοι τραγουδουσαν για μαλλια.

Μπορει να ειχε κανα ρε μινορε φυσικα το τραγουδι, η το γυμνο χερι να ηταν διπλα σε ενα συμβολο της αιωνιας πηγης της ζωης (το νερο) η ενα ποδι να παταγε το ιερο χωμα η ενας πινακας με γυμνο σωμα να κρεμιοταν σε μια εκκλησια.

Ομολογουμενως, ολα αυτα τα περιεργα και ανηκουστα καμια φορα τα κανανε αυτοι οι καλλιτεχνες και μας θετουν σε κινδυνο.

Αμυνομενοι ειμαστε, οτι μετα κανουμε το θελαν και το παθανε...

Αλλοι μπηκαν φυλακη/καηκαν/εκτελεστηκαν/περασαν ιερα εξεταση και αλλοι την γλιτωσαν...

Νιωθω οτι αυτη τη φορα δεν κληρωνει για αυτους και θα μπουν μεσα. Εχει παντως καταργηθει η θανατικη ποινη, οποτε δεν μπορει να τους συμβει και τιποτα μη αντιστρπτο. Αν μπαγλαρωθει η εν λογω, θα προστατευθουμε απο τουτους για λιγο και ας ελπισουμε οτι οταν βγουν θα εχουν βαλει μυαλο και θα ζωγραφιζουν μονο γαρδενιες.

6/11/2007 09:13:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Τελευταίε ανώνυμε, καλό θα ήταν πριν αραδιάσεις όλο αυτό τον Ξανθόπουλο με τη Βούρτση, να σκεφτείς κάτι πολύ απλό: όσοι καλλιτέχνες διώχθηκαν όποτε, διώχθηκαν από την εξουσία.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η εξουσία - πολιτική, πνευματική, οικονομική και όποια άλλη θες- υπερασπίζεται σθεναρώς το μουνί της Στεφανή. Υπουργοί, βουλευτές, καλλιτέχνες και "καλλιτέχνες", καθηγητές πανεπιστημίου, συνταγματολόγοι... Αμυνόμενοι θα έπρεπε να είμαστε στην πλειονότητα αυτών, αν όντως υπήρχε αντίσταση και περιεχόμενο.

6/11/2007 11:40:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Συγνωμη...

Πιστεψα προς στιγμην οτι αυτοφορο + εισαγγελεας + αστυνομικος + λογοκρισιες + δικογραφιες + δικασιμος + κατεβασμα του πινακα + διαπομπευση κλπ ηταν ασκηση εξουσιας

Σε καθε εποχη το ιδιο συμβαινει ειτε το λενε Ροιδη, ειτε σολες με σταυρους, ειτε τελευταιο πειρασμο, ειτε Ντα Βιντσι, ειτε επισκεψη Παπα, ειτε κοροιδια για εικονες που δακρυζουν. Παντα ολοι τους ΞΕΡΟΥΝ οτι αυτη τη φορα ειναι διαφορετικα, δεν ασκουν εξουσια χωρις λογο αλλα αληθεια ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΟΡΙΑ, ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΙΧΤΗΚΑΝ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ, αληθεια ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟ, ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ.

Σιγουρα λοιπον θα ηταν μια τετοια κατασταση και αυτη :-) Μας σωσανε και παλι απο τους αδιστακτους καλλιτεχνες :-)

6/11/2007 02:40:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Δικαίωμά σου να βλέπεις ως μόνη εξουσία την εκτελεστική. Εγώ επιμένω να τις βλέπω όλες και να τις μετρώ όλες ως εχθρό.

Α, κύριε Χάρη, κι εσείς εδώ; Δεν πρόσεξα στην αρχή και από το κείμενο μου φάνηκε πως διάβαζα τις αντιδράσεις της γηραιάς Δουκίσσης, την ώρα που η καμαριέρα της ανακοίνωνε πως ο χτύπος στην πόρτα είναι οι μπολσεβίκοι. Ξέρετε, ξεβράκωτοι, ρυπαροί και βρωμόστομοι..

Και ένα γενικό σχόλιο: Ανώνυμα σχόλια από μπλογγερς με στυλ, που κανει μπαμ αλλη φορά δεν ανεβάζω. Τι έγινε, φοβάστε μη σας κάνουν ντα που με διαβάζετε κι ακόμη περισσότερο θέλετε να σχολιάσετε στο μπλογκ μου?

6/11/2007 04:07:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Αγαπητη Μιραντολινα ο εχθρος δεν ειναι οι εξουσιαστες.Ο εχθρος ειναι η ελλειψη παιδειας..Ο εχθρος ειναι μεσα στα νηπιαγωγεια μας και τα σχολεια μας (στην ιδρυματοποιημενη εκπαιδευση).
Ευχαριστω

6/11/2007 07:41:00 μ.μ.  
Blogger Σπύρος έφα...

Πώς κάνετε έτσι σαν απατημένοι όλοι οι ΄προοδευτικοί΄.
Στείλτε το έργο τής Στεφανή πεσκέσι στον Μεταξόπουλο και στα άλλα λαμόγια τού Παντείου,στην φυλακή.
Αλλως τε το θέμα αυτό είναι μιά τρίχα μπροστά στην βιομηχανία που ήδη στήνεται απο τα ΄προοδευτικά ΄λαμόγια για να βοηθησουν τα φυλακισμένα αδέλφια τους.
Ο Τεγόπουλος που λύσσαξε για την Στεφανή ,χτές εντελώς ξετσίπωτα έγραψε άρθρο ολόθερμης συμπαράστασης πρός τούς απατεώνες.Ποιεί ήθος η φυλλάδα καιρό τώρα.
Και για ψάξτε να βρείτε τι περασαν οι Καθηγητές Φαρμακίδης και Σιδηρόπουλος που προχώρησαν την υπόθεση...
Νεκροί και οι δυό σήμερα,ενώ ο πρώτος είχε δεχτεί επίθεση απο μπράβους που τον τσάκισαν .Για δείτε και κανεναν άνθρωπο που κρατάει ψηλά την τιμή και την υπόληψή του και δεν υποκύπτει στο καθε λαμόγιο.
Αντε γιατι ο πολύς Ντεριντά και οι δήθεν αναλύσεις περί ΄τέχνης΄βαράνε στο μυαλό.
Εμείς οι ΄Housewives'τιμούμε αυτούς που έχουν αρχές και ηθος.Αυτούς μνημονευουμε.
Τα άλλα να τα συζητάτε με την κυρά Ρεπούση καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας,που γράφει ΄ιστορία΄.Και που θέλει παρανόμως απο το Παιδαγωγικό τού Α.Π.Θ. να ερθει στον κολλητό της τον Πεσματζόγλου στο τμήμα Ιστορίας του Παντείου.
Eκεί είναι όλα τα λεφτά.Και όχι στην δήθεν καταπίεση που υφίστανται καθεστωτικοί καλλιτέχνες.

6/11/2007 09:36:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

ευχαριστώ για το μάθημα ανάγνωσης (και ορθογραφίας), bfo, αλλά και mirandolina. η ευγένεια κανονικά απαιτεί να ανταποδώσω

Ευχαρίστως. Δυστυχώς, καθώς είμαι απλώς ομιλητής της ελληνικής και όχι π.χ. κοτζάμ επιμελητής κειμένων και επιφυλλιδογράφος επί του γλωσσικού, τα όποια λάθη και μαργαριτάρια μου φαντάζομαι έχουν μικρότερο ειδικό βάρος...

να καθόμασταν δηλαδή να ξαναδιαβάζαμε και τα δικά μου τα γραφόμενα και της m. και του bfo: συχωρέστε με που δε θα το κάνω.

Συγχωρεμένος που δεν κάθεστε να τα ξαναδιαβάσετε. Αλλά με πειράζει λίγο που δεν τα διαβάσατε ούτε την πρώτη φορά (αν κρίνουμε από τις άπειρες παρανοήσεις).

έτσι κι αλλιώς απ' την αρχή, μ' αυτά που διάβασα, δεν είχα την παραμικρή αυταπάτη για την πρόσληψη/τύχη του σχολίου μου [και προπάντων όχι νουθεσίας, m.]: ήταν απλώς ενστικτώδης αντίδραση [ή άσκηση υπομονής;] απέναντι στην απύθμενη χυδαιότητα, μάλλον στον κουτσαβάκικο λόγο που ξιπάζεται μέσα στην τάχα "επαναστατικότητά" του [οποίος ντανταϊσμός, τώρα πίσω πίσω!] και πάει ακριβώς να προκαλέσει τους μικροαστούς, την ίδια ώρα [o, sancta simplicitas!] που κατακεραυνώνει τις τάχα προκλήσεις των άλλων!

Δηλαδή το κείμενο στο ιστολόγιο "πάει ακριβώς να προκαλέσει τους μικροαστούς"; Απ' ό,τι φαίνεται μιλάμε για χρόνιο παραναγνωστικό πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση, σας επισήμανα στην απάντηση μου το πως διαβάζετε λάθος την καταχώρηση, πολύ ξεκάθαρα και με παραπομπές στις σχετικές παραγράφους της καταχώρησης. Επ' αυτού έχετε τίποτα να πείτε, ή άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε;

Η "δήθεν επαναστατικότητα" σημαίνει άραγε ότι την αντιπαραβάλλετε με άλλες απόψεις επί του θέματος, πιο πλέρια (sic) "επαναστατικές"; Ποιές είναι αυτές άραγε, οι υστερίες του στυλ "τρεχάτε αδέρφια, η ελευθερία της τέχνης κινδυνεύει"; Οι συνασπισμένες κραυγές "Ιράν, γίναμε, Ιράν";

Εξάλλου, όπως έλεγαν και στο χωριό μου, το τι θεωρεί κάποιος "απύθμενη χυδαιότητα" (σιγά, θα χυθεί το γάλα) και το τι, αντιθέτως, ανέχεται, δείχνει πολλά για τον ίδιο.

των άλλων που έχουν κατατεθειμένο ολόκληρο έργο [που ας γελάσω μ' όποιον το 'δε, λέει -έστω ένα ψήγμα του-, στο γουέμπ],

Να γελάσετε όσο θέλετε... Να μας εξηγήσετε κι' όλας όμως τι το φοβερό του έργου έχασε όποιος το είδε στο ουέμπ.

Ούτως η άλλως video art ήταν εξ' αρχής. Και δη έργο που βασίζεται σχεδόν εξολοκλήρου σε εννοιολογικές αναφορές, επομένως και η απλή περιγραφή του αρκεί. Ούτε θέατρο Νο  ήταν, ούτε πίναξ του κυρίου Οκάμπο, ούτε καν Φλωρινιώτης, ώστε άμα δεν έχεις ιδία πείρα, πρώτο τραπέζι πίστα και ξηρούς καρποί να μην μπορείς να το αντιληφθείς...

έτσι που να μην νοείται, ακόμα κι αν ένα μέρος του έργου μπορεί, θεωρητικά, να κριθεί αυτόνομα, να μην μπορεί λέω να κρίνεται με όρους παρωχημένου λιμανιού σαν "το μουνί της Στεφανή"

Όπως λέμε o "Ερμής του Πραξιτέλη", το "φιλί του Ροντέν", οι "πούτσοι της Σίλβια Πλάστερ Κάστερ", κλπ...

Πάντως για κάποιος που, όπως γράφετε, δεν γνωρίζει την κα. Στεφανή, φαίνεστε έτοιμος να γράψετε μονογραφία για το έργο της. Πρέπει να είστε πολύ γερός στα ελληνικά εικαστικά, μπράβο.

Υ.Γ. Να ρωτήσω και κάτι άλλο, τώρα που σας βρήκα, η χρήση "[" και "]" αντί παρενθέσεων θεωρείται δόκιμη;

6/11/2007 10:16:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Πιστεψα προς στιγμην οτι αυτοφορο + εισαγγελεας + αστυνομικος + λογοκρισιες + δικογραφιες + δικασιμος + κατεβασμα του πινακα + διαπομπευση κλπ ηταν ασκηση εξουσιας

Όχι, αυτή είναι η απλή τυπική διαδικασία της εκτελεστικής εξουσίας.

Και εσύ, άμα κάνεις μηνυτήριο αναφορά για τον τάδε καλλιτέχνη ή και για τον περιπτερά σου, την ίδια ακριβώς διαδικασία είναι αναγκασμένη να ακολουθήσει η αστυνομία. Λες ο αστυνομικός να ήθελε να κατεβάσει το έργο της κόρης του πρώην υπουργού;

Η πραγματική εξουσία είναι η πολιτική, η οικονομική, οι σύμβουλοι, οι έτσι, οι αλλιώς, η πληρωμένη διανόηση, οι πανεπιστημιακοί, κλπ. Και με ποιανού το μέρος είναι, το ξέρουμε.

6/11/2007 10:25:00 μ.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Mirandolina για να πας κόντρα στην "εξουσία - πολιτική, πνευματική, οικονομική υπουργοί, βουλευτές, καλλιτέχνες και "καλλιτέχνες", καθηγητές πανεπιστημίου, συνταγματολόγοι"
...καταλήγεις να υπερασπίζεσαι μια βλακεια που κάνανε οι μπάτσοι η οποία πραγματοποιήθηκε γιατί υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα ακραία νοσηρό και φασίζων πολιτικό κλίμα.

Το αν κάτι είναι μια αυτονόητη αλήθεια (τα ανθρώπινα δικαιώματα ας πούμε) και την υπερασπίζονται όλοι στο μυαλό σου την καταργεί από αλήθεια;

Και κάτι άλλο.
Η τέχνη σου αρέσει δεν σου αρέσει δεν σταμάτησε τον 19ο αιώνα και η σύγχρονη εικαστική τέχνη είναι ο κατ'εξοχήν χώρος πειραματισμού τρόπων και μέσων έκφρασης.
Και έρευνα και πειραματισμός δεν μπορεί να γίνεται με μπάτσους πάνω από το κεφάλι σου.

6/11/2007 10:50:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ουρφ, ξεκόλλα από την πρωτοκαθεδρία των καλλιτεχνών - ούτε καλή τυρόπιττα δε γίνεται με μπάτσους πάνω από το κεφάλι σου.

Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβετε ότι δεν αποτελείτε ελίτ? όσο καταπιεστικό είναι για σένα να εχεις μπατσο πάνω από το κεφαλι σου, είναι και για οποιονδήποτε. Και επειδή εσύ μπάτσο δεν έχεις δει ούτε στον ύπνο σου, άσε εμάς που έχουμε δει να ξέρουμε καλύτερα, κι ας μην είμαστε καλλιτέχνες.

Ας το πω άλλη μια φορά: μπάτσος είναι η τυπική διαδικασία. ο Μεταξικός νόμος είναι το πρόβλημα κι ακολουθεί η αδυναμία σας να σκεφτείτε ως μέλη της κοινωνίας των ανθρώπων. Αντί να ζητάτε να εξαιρεθείτε του μεταξικού νόμου ως καλλιτέχνες, ζητείστε να αλλάξει ο νόμος. Αλλα ξέχασα: είστε καλλιτέχνες σημαίνει στα αρχίδια σας οι υπόλοιποι... Να χαίρεστε την καλλιτεχνία σας, ρε.

6/11/2007 11:01:00 μ.μ.  
Blogger Urfurslaag έφα...

Δηλαδή στο μυαλό σου καλλιτέχνες=ακτιβιστές.
Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Από που συμπεραίνεις ότι δεν έχω δει μπάτσο ούτε στον ύπνο μου;

Αν το "εσείς" που χρησιμοποιείς όταν μου απευθύνεσαι είναι οι καλλιτέχνες, το "εμείς" σε ποιούς αναφέρεται;

6/12/2007 01:47:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ουρφ, έχεις ένα πρόβλημα να καταλάβεις μαλλον. Αυτό το "ακτιβιστές" από που το μάζεψες? που το είδες? ποιός το είπε? εγώ πάντως όχι.

για θυμήσου τι έλεγε κείνος ο έρμος ο Πικάσσος με τον οποίο συμφώνησες με τόση ζέση.

Εμείς είμαστε όσοι δε θεωρούμε ότι ανήκουμε σε ελίτ.

6/12/2007 07:52:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Καθε φορα που μαζευανε καλλιτεχνες για κατι που εγραψαν, ειπαν, σχεδιασαν, γινοταν μεσω των εκτελεστικων οργανων. Αυτοι πληρωνονται για να μαζευουν.

Και καθε φορα καποιου νομοταγη θιγοταν το συμβολο, το ιερο, το οσιο και εκανε την καταγγελια ε και μετα τι να κανουν τα οργανα; Την δουλεια τους κανανε.

Και αυτη τη φορα το ιδιο εγινε: Η κοπελα αερισε το μιμι της υπο το λαθος soundtrack, το εθνος θιχτηκε δικαιως σφοδρα μεσω καποιου καταγγελοντα και η εκτελεστικη εξουσια απλα εκανε την δουλεια της και την μαζεψε.


Μετα απο τα παραπανω διευκρινιστικα, δε μπορω να καταλαβω γιατι δεν βλεπετε οτι δεν ειναι φασιζουσα, υποκριτικη και νεο-πουριτανικη η κατασταση, αλλα ειναι εντελως διαφορετικη απο τις χιλιαδες αλλες φασιζουσες του παρελθοντος.

Αυτη τη φορα ορθως το εθνος δηλαδη αντεδρασε. Ξεπερασε το οριο η συμπεριφορα της. Η σημαια θιχτηκε αληθινα αυτη τη φορα. Ενω ολες τις αλλες κακως αντεδρασε. Δεν ειχαν ξεπερασει το οριο. Υπηρχε περιθωριο. Βιαστηκανε. :-)

Δεν βλεπετε τις τεραστιες διαφορες με τις αλλες φορες; Τυφλοι εισαστε;

Παλια μαζευαν και κοπελες που η φουστα δεν ειχε το σωστο μηκος και κουρευανε γουλι τους τεντιμποηδες και κοβανε το ενα μανικι απο τα κουτσαβακια και τυλιγανε σε σεντονια τις συζυγους που απατουσανε.

Δε λετε ρε και ευχαριστω μην εχουμε τιποτα χειροτερα;

Τι κοιτας εσυ; Κουρεψτε τον...

6/12/2007 06:48:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Παλια μαζευαν και κοπελες που η φουστα δεν ειχε το σωστο μηκος και κουρευανε γουλι τους τεντιμποηδες και κοβανε το ενα μανικι απο τα κουτσαβακια και τυλιγανε σε σεντονια τις συζυγους που απατουσανε.

Δε λετε ρε και ευχαριστω μην εχουμε τιποτα χειροτερα;

Τι κοιτας εσυ; Κουρεψτε τον...


Αχχχ, ζούμε ένα δράμα. Ο Ξανθόπουλος ζεί.

Βρε εδώ ο κόσμος καίγεται και το νινί χτενίζεται...

6/13/2007 12:09:00 π.μ.  
Blogger Νefestoras έφα...

( Νομίζω συμβάλω στη συζήτησή σας, εάν προσθέσω ένα σχόλιό μου για αυτό το θέμα, που ήδη απέστειλα στους φιλότιμους προβληματισμούς του κ. Στεφανίδη. )


Για ένα άλλο προβληματισμό.

Ας πούμε ότι παίρνουμε έναν άνεργο. Κανείς δεν τον ξέρει και κανείς δεν ενδιαφέρεται αν ζήσει ή πεθάνει. Ας τον υποθέσουμε έλληνα ή ακόμη χειρότερα μετανάστη. Ασχολείται ο δύστυχος με ότι του τύχει. Με δουλείες του ποδαριού. Μπορεί να είναι άνδρας ή γυναίκα. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε στην υπόθεσή μας και έναν ιδιόρρυθμο ή εξεζητημένο τύπο της Αθήνας ή της κοσμικής ζωής, και τέλος πάντων ας τον τοποθετήσει κανείς όπως νομίζει. Μέχρι εδώ δεν σας λέω κάτι καινούργιο.
Ας υποθέσουμε τώρα ότι για δικούς του λόγους, δεν μας ενδιαφέρει ποιούς, εάν είναι αγανάκτησης, σεξουαλικής στέρησης, απονενοημένης προσπάθειας να τραβήξει το όποιο ενδιαφέρον, να βρει δουλειά, ας προσθέσει κανείς όποιο λόγο θέλει και όποια αιτία φανταστεί, δολιευμένη ή αθώα, σκοπούμενη ή αυθόρμητη, κάθεται γυμνός στην Κουμουνδούρου, στο Μοναστηράκι, στο μετρό ή όπου αλλού θέλετε, και αρχίζει να ρίχνει περιττώματα επάνω του και να αυνανίζεται πάνω σε μια σημαία ελληνική και ας τον βάλουμε να βρίζει κιόλας ή ότι άλλο θέλετε. Μόλις τώρα αρχίζει να αποκτάει ένα ενδιαφέρον το κείμενο. Το ίδιο και η ιστορία της τέχνης.
Τον μαζεύει η αστυνομία, τον κακομεταχειρίζεται, γράφουν οι εφημερίδες και οι τηλεοράσεις και ότι λοιπά. Το ερώτημα. Αυτός τώρα τι είναι; Καλλιτέχνης; Θα τον παίρνουν τώρα πιά στις γκαλερί, θα γίνει διάσημος, θα βγάζει χρήματα, θα γνωρίζει να ζωγραφίζει , να παίζει θέατρο, να φτιάχνει αγάλματα. Πιθανόν μάλιστα να εκφράσουν κάποιοι την απορία, τότε γιατί να μην βάζουμε κάθε τόσο έναν όποιο άνεργο να κουτσοβολευτεί κι αυτός. Να κάνει τις γνωριμίες του και όλα τα λοιπά συνακολουθούντα. Είναι η μόνη διαφωνία μου. Καμία άλλη, ως το πώς υποκριτικά, απαγορευτικά, τάχα ηθικά ή εθνικά τρομάρα τους, λειτούργησε η εξουσία.
Αυτά μπορεί να τα κάνει ο καθένας. Ο καλλιτέχνης χρειάζεται να κάνει κάτι άλλο. Χρειάζεται να κοπιάσει, να ιδρώσει για την τέχνη του, να ξενυχτήσει για αυτήν, να πονέσει και να κλάψει γιατί νιώθει τις απαντήσεις μέσα του και δεν μπορεί να τις βγάλει. Και πάλι από την αρχή και όλο από την αρχή. Να αποδείξει στον εαυτό του πρώτα και μόνο ότι έχει βάσανο μέσα του για αυτόν τον κόσμο και αυτό τον οδηγεί. Να διαφυλάξει μακριά την ψυχή του και το πνεύμα του από τις φάρσες της εποχής του. Από διπλώματα, από τίτλους, από διατριβές πού απέκτησε στη Ρουμανία ή στην Γαλλία και τα Ι.Ε.Κ. Από την απάτη του εαυτού του. Από το τάχα και το δήθεν. Εγώ τουλάχιστον αυτό έχω καταλάβει για τέχνη. Να πάρει κάτι λίγο από τον Παρθένη και τον Θεόφιλο τους πεισματάρηδες, που δεν τους άρεσαν τα σούρτα φέρτα των γκαλερί και των μπιενάλε και κλινόταν μέσα και δούλευαν. Και τότε θα μιλήσει η αξία του όσο κι αν αργήσει. Με σκάνδαλα δεν γίνεται τέχνη. Δεν γίνεται παρά μόνο σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε.
Αυτά κύριε Στεφανίδη, εμένα μου θυμίζουν ακριβώς τους έλληνες επιχειρηματίες, που χωρίς κόπο και μηδενικό κεφάλαιο θέλουν να τα κονομήσουν σε τρία χρόνια χωρίς προσφορά και κόπο και τα καταφέρνουν. Με τις σχέσεις, τις επικοινωνίες, τα δείπνα, τους αξιοσέβαστους πολιτικούς, τις διαπλοκές. Να κάνουν καριέρα στα γρήγορα. Αυτό είναι πιά το πρότυπο, που σαν πλανητικό δηλητηριώδες νέφος έχει απλωθεί και στην τέχνη. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αλλιώς αυτό το μεγαλείο του ανθρώπου, που εφευρίσκει την τέχνη και καταφεύγει σε αυτήν να γλιτώσει, να πει πράγματα για αυτόν τον θαυμαστό και κατάδικο κόσμο. Να τον παλέψει, να τον ομορφύνει με το τραγικό του και την κωμωδία του. Με την εφευριτικότητά του και την εφυία του. Και δεν απαιτώ Μιχαλάγγελους ή Αισχύλους και Λανκ ή Ταρκόφσκι από τους συνανθρώπους μου. Κάθε άλλο. Την οδύνη τους θέλω να δω. Την τιμιότητά τους, να με βοηθήσουν και εμένα. Να πάρω κουράγιο.
Φιλικά
Νεφέστορας.

6/15/2007 10:35:00 π.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...