30.12.05

Εντελβάις ή Αντί προλόγου

"Συναντιόμασταν συχνά με τον Πωλ Κλέε. Συνήθως συναντιόμασταν στο μεσημεριανό ή μετά το γεύμα στο καφενεδάκι της Theatiner Strasse (του Μονάχου). Ο Καντίνσκυ, όταν βρίσκονταν στην πόλη, εμφανιζόταν καθημερινά στην ώρα του και μονοπωλούσε το κοινό σαν βασιληάς χωρίς στέμμα.Ο Κλέε, αν και όποτε εμφανιζόταν, περνούσε απαρατήρητος. Ξαφνικά ήταν εκεί, έπαιρνε μια καρέκλα και χωνόταν σε μιαν άκρη καβαλώντας την ανάποδα, πετώντας το βαρύ ελβετικό του «Was machst Du?». Φαινόταν να με συμπαθεί γι αυτό συχνά ερχόταν να καθήσει δίπλα «σε αυτόν το νεαρούλη».

Δεν μπορούσες ποτέ να έχεις μια κανονική συζήτηση με τον Κλέε. Μία στο τόσο θα έκανε μιαν ερώτηση, αλλά στις απαντήσεις του ήταν πάντα μονολεκτικός. Όταν η συζήτηση άναβε, θα πετούσε ξαφνικά και όχι πολύ συχνά κάποιο δυνατό, κοφτό, προσβλητικό και ειρωνικό σχόλιο. Η βαριά ελβετική του διάλεκτος εισέβαλε ξαφνικά στο χώρο και προκαλούσε ξεσπάσματα γέλιου στην ομήγυρη. Συνήθως μόλις καθόταν έβγαζε από την τσέπη του κάποια μολύβια, όχι μεγαλύτερα από μια ίντσα, κι έψαχνε κάπου να ζωγραφίσει --το μενού, τα περιθώρια της εφημερίδας, ή συχνότερα το σημειωματάριό μου, που το έπαιρνε χωρίς να ρωτήσει. Ζωγράφιζε ακατάπαυστα ότι κι αν συνέβαινε γύρω του. Τα δάχτυλά του έπρεπε να είναι απασχολημένα. Ποτέ δεν μάζευε τις ζωγραφιές του. Έχω κρατήσει τα σημειωματάριά μου με ντουζίνες σχέδιά του.

Το έτος 1912 ήταν μοιραίο για την ομάδα του Γαλάζιου Καβαλάρη. Ο Καντίνσκυ επιτέλους εγκατέλειψε οριστικά τη σχηματοποίηση και έγινε απολύτως αφηρημένος. Ο Κλέε, ο οποίος ως τότε δούλευε μόνο γραφικά, ξαφνικά ανακάλυψε το χρώμα.

Θυμάμαι ένα διασκεδαστικό επεισόδιο. Σπάνια έτρωγα το μεσημέρι στο καφενείο. Μια μέρα όμως αποφάσισα να παραγγείλω ένα κλασσικό γερμανικό πιάτο, Ei mit Spinat, τηγανητό αυγό με σπανάκι. Πριν μου σερβίρουν το φαγητό μου, χρειάστηκε να αφήσω τη θέση μου διότι με κάλεσαν έξω. Όταν επέστρεψα, βρήκα τον Κλέε να έχει καθήσει με το πιάτο μου μπροστά του και με τη μύτη του μολυβιού του να σχεδιάζει χρησιμοποιώντας κατά βούληση το λευκό, το κίτρινο και το πράσσινο του φαγητού. Μια γελαστή παρέα τον είχε περικυκλώσει. Φυσικά, έχασα την όρεξή μου όταν το φαγητό μου μου παρουσιάστηκε αλά Κλέε. Όμως, αποφάσισα να πάρω αυτό το καλλιτεχνικό πρωτόλειο στο σπίτι. Αλλά, δεν κατάφερα να το συντηρήσω.

Ο Κλέε δεν είπε τίποτε. Όλα αυτά ήταν απολύτως φυσικά για κείνον."

Ernest Harms, άρθρο στο Art Journal, Χειμώνας 1972-1973

Του μπη κοντίνιουντ με το νέον έτος.Καλή χρονιά, όμορφα παιδιά - η περιπέτεια αρχίζει!

το πρώτον έργο είναι Βασίλης Κανδίσκυς και το δεύτερον Πωλ Κλέε. Στον Κλέε ευκόλως ανακαλύπτεται ένα αυγό μάτι. Δικός μου ο Πωλ. Μ αρες που ο Γαλάζιος Καβαλάρης λινκ ξεχωρίζει ως γαλάζιος.

22 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger Citronella έφα...

Αρχίζει με την καλύτερη διάθεση - δεν μπορώ να σε ευχαριστήσω αρκετά για το σημερινό σου άρθρο!
Καλή Πρωτοχρονιά να έχουμε όλοι Μιραντολίνα μου, εύχομαι ο καινούριος χρόνος να σε βρει με το πιο ζεστό χαμόγελο:)

12/30/2005 08:57:00 π.μ.  
Blogger polyvios eupatridis έφα...

πώς το λέει το τραγουδάκι στη διαφήμιση ; "which side are you on ?" ή κάτι τέτοιο. γαμώτο, πολύ ουίσκυ πίνω αυτές τις μέρες και πηδάω από τον πάνω πίνακα στον κάτω, μπροστά και μέσα σε μια οθόνη. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, Μιρανολίνα μου/μας.

12/30/2005 10:27:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Κοπίτο μου, καλή χρονιά, χαρούμενη χρυσή πρωτοχρονιά εύχομαι -- θα έρθουν κι άλλες ιστορίες το 2006 με τέτοια έμπνευση που είστε όλοι (μ ανάθρεψαν καθημασανατολίτες παραμυθάδες, δεν γίνεται, κάτι θα έμαθα, ε;)

Με μας είμαι, Πολύβιέ μου και μας! Χρόνια πολλά (και περιμένω να μου πεις ποιό απ τα αγόρια των χρωμάτων πιο πολύ αγαπάς να σου τον φέρω στο πιάτο)!

12/30/2005 12:23:00 μ.μ.  
Blogger polyvios eupatridis έφα...

το πορτοκαλί με τις λαχανί βούλες. σε κορίτσι, δε βγαίνει το συνολάκι ;

12/30/2005 06:57:00 μ.μ.  
Blogger τσέλιγκας έφα...

Με περισσότερα ταξίδια το νέο έτος (ειδικά το συγκεκριμένο που δε θα έχω καθόλου άδεια οφείλετε να με ταξιδέψετε με τα γραφτά σας)!

12/30/2005 10:03:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Σε κορίτσι πορτοκαλί με λαχανί έχουμε, αλλά όχι σε βούλες το λαχανί -- σε γυαλί, σκουφί και κασκώλ.

Σοβαρά, τώρα, Πολύβιέ μου, αν και σέβομαι, εκτιμώ και συγκινούμαι με τη ζωγραφική τουλάχιστον δύο γυναικών, δεν μπορώ να μιλήσω για αγάπη. Ενώ με τα αγόρια... εκεί είναι αλλοιώς...

Τσέλιγκα, καλή χρονιά! για το πρώτο ταξιδιωτικό του 2006 για πες στην αναποφάσιστη τι προτιμάς: Τρανσυλβανία ή Δουβλίνο;

12/30/2005 11:10:00 μ.μ.  
Blogger kosmopolitis έφα...

Δουβλίνο. Ασυζητητί.

12/30/2005 11:49:00 μ.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Kosmopolitis, ακούς και στο παρανόμι "τσέλιγγας;" Πόσες περσόνες έχεις, τελικά; Μήπως είσαι κι άλλος / κι άλλη;

*

Μιραντολίνα, μια ευχή της τελευταίας στιγμής: το 2006 να σας βρει με μια "εικόνα" αντάξια της προηγουμένης.

12/31/2005 12:09:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Κοσμοπ μην απαντήσετε, η ερώτηση κρύβει παγίδα. Αφήστε το σε μένα που ξέρω από νομικά -- κάποτε εφιλοξένησα το Σάκη στη Λοκαντιέρα (ένας είναι ο Σάκης, πια - Rouvas, eat your heart out...):

Πάνο, η επίσημη θέση μας έχει ως εξής: πίσω απ όλα αυτά κρύβονται τα Ηνωμένα Ιρλανδικά Τσελιγκάτα. Η ισχύς τους είναι γνωστή τοις πάσι. Κέρρυγολδ, ΙΡΑ, στάρι (αδιαχώριστα) και τα τοιαύτα.

Ο Κοσμοπ υποχρεώθει υπό την απειλήν (αναγνώσεως) Βιτγεστάινου να ακούει την Σίνεντ να τραγουδά στο ρηπήητ το "τσοπανάκος ήμουνα προβατακια έβοσκα". Ως οπαδός του Πόππερ, ο Κοσμοπ αντιστάθηκε ως ένα βαθμό, αλλά όχι για πάντα... Μετά 38 ώρες βασανισμού, μη αντέχοντας άλλο, απεδέχθη να γίνει πράκτωρ (όχι τουριστικός) με την κωδική ονομασία "τσέλιγκας". Σύνθημα: γαργάλατα, παρασύνθημα:τα γάλατα.

Πάνο ευχαριστώ, με τιμάτε. (έχω την ευτυχία να με ξενυχτά ο Κλέε απόψε, και μαζί το μεθυσμένο αγόρι που θα αργήσει στο ραντεβού του. τι ωραία νύχτα. τι ωραία).

12/31/2005 01:01:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

υπεχρεώθη, οφ κορς.

12/31/2005 01:02:00 π.μ.  
Blogger Marie-Hélène έφα...

Και σε σενα τισ καληυερες μου ευχεε για το καινουριο ετος.

12/31/2005 10:05:00 π.μ.  
Blogger Marie-Hélène έφα...

Και ενα θερμο ευχαριστω για το αρθρο σου.

12/31/2005 10:07:00 π.μ.  
Blogger kosmopolitis έφα...

Μιραντό και Πάνο,

Δεν με νοιάζει που δεν καταλαβαίνω τι λέτε για μένα. Αρκεί να λέτε για μένα ! :-)

*

Καλή Χρονιά εύχομαι από καρδίας.

12/31/2005 11:53:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Χρόνια πολλά Μαριέλ μας, χρόνια πολλά κοσμοπ!

12/31/2005 11:59:00 π.μ.  
Blogger Citronella έφα...

Aα το Bran!!! :D
Καλή Χρονιά Μιραντολίνα μας, με πολλές παραμυθένιες ιστορίες και με τις ταξιδιάρες ψυχές μας να μην κουράζονται ποτέ!
Φιλιά:)

12/31/2005 12:45:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Ε, μά! Εύγε! Μας κακομαθαίνετε κα. Μιραντολίνα.

Καλή χρονιά σε 5 1/2 ώρες από τώρα!

Υ.Γ Νέα διάσταση στο "don't play with your food" ο Κλέες.

12/31/2005 06:31:00 μ.μ.  
Blogger costas έφα...

Τις καλύτερες μου ευχές για το Νέο Ετος με υγεία κι ευτυχία!!!!!!!!!

Κι απο οτι φαίνεται η κουλτούρα πάντα θα περισεύει.

12/31/2005 10:49:00 μ.μ.  
Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ έφα...

Γιὰ νὰ δοῦμε, γιὰ νὰ δοῦμε... ναί, καὶ ὑμεῖς θὰ ὑποστεῖτε τὸ ἡμέτερον ποδαρικὸν εἱς τὸ ἱστολόγιόν σας. Καλὴ Χρονιά!

1/01/2006 01:29:00 π.μ.  
Blogger alombar42 έφα...

Καλή Χρονιά Μιραντολίς!
Εύχομαι η λοκάντα να γίνει ένα πεντάστερο σπα στα σύννεφα :)

1/01/2006 10:34:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Χρόνια πολλά σε όλους - σας ευχαριστώ!

Κοπίτο μου, χρόνια μας πολλά (και κάποιο βράδυ, που θα τα πίνουμε παρέα, θα σου πω πόσο όμορφος άνθρωπος είναι ο Γιάννης κι από κοντά. Θησαυρός και δώρο Θεού είναι).

Γνωμοδότα, χαίρομαι που λειτούργησε το ορεκτικό- που να δείτε τι σας ετοιμάζω...

Κώστα, καλή δύναμη και πολλές καλές μεταφράσεις εύχομαι!

Καλλίμαχε, ευχαριστώ πολύ- πλούσια τονικώς την κόβω την χρονιά μου!

Αλόβαρε, αν συμβεί αυτό θα έχετε ελευθέρας - προμις.

1/01/2006 01:57:00 μ.μ.  
Blogger τσέλιγκας έφα...

Λοιπόν επειδή μικρός είχα γράψει μια ιστορία για το Δράκουλα προτιμώ Τρανσυλβανία γι'αρχή αλλά και το Δουβλίνο μην το αφήκουμε παραπονεμένο!

1/01/2006 06:09:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Τσέλιγκα, στρίβω τιμόνι και πάμε σε λίγο (ετοιμάζω κατι της Μαχίκας και μετα)

1/01/2006 11:34:00 μ.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...