19.4.06

Μήτηρ, ιδού ο υιός σου...

>>Μια φορά κι ένα καιρό στο δάσος ζούσε ένα άλογο πολύ- πολύ- πολύ- πολύ όμορφο. Τόσο όμορφο που το έκαναν βασιληά. Η βασιλομήτωρ δεν ήθελε. Την άλλη μέρα του το είπε. Του λέει: "η εξουσία διαφθείρει".
Τ’ άλογο δεν έδωσε σημασία κι έφυγε. Εκείνη την ώρα το άρπαξε το τέρας της εξουσίας. Γι’ αυτό μη θέλετε να γίνετε κάτι με εξουσία>>

Ήταν στην πρώτη δημοτικού. Μόλις είχε γίνει ΙΜΕάκι. Είχαμε πάει στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, που από τότε το βλέπουμε συχνά, να μάθει πως φτιάχναν βιβλία πριν το Γουτεμβέργιο. Δεν ήξερα ότι θα κάνανε το δικό τους "βιβλίο", βέβαια, αλλά όταν μας το ανακοίνωσαν περίμενα κάτι μάλλον χαζούλικο. Όχι μια τόσον ηχηρή αποκάλυψη!

Τους ζήτησαν, λοιπόν, να γράψουν ένα παραμύθι σε φύλλα χαρτιού, κι ύστερα να στολίσουν τα πρωτογράμματα, να ζωγραφίσουν μικρογραφίες και να το δέσουν/ράψουν με χόρτο.

Δεν το χα ανοίξει από τότε- θυμόμουν, λάθος, μου τα κάνει αυτά το μυαλό μου, ότι το άλογο αρνήθηκε την εξουσία, δε θυμόμουν ότι η εξουσία ήταν το τέρας που κατάπινε την ομορφιά!

Προχτες που ταξίδευα πάλι στη ζωή μας, το βρήκα μπρος μου, η αυτοκρατορική σύμβουλος και βασιλομήτωρ. Και φούσκωσε η καρδιά μου. Κυρίως γιατί βλέπει τον εαυτό του σαν ένα "πολύ -πολύ -πολύ -πολύ όμορφο" πλάσμα. Και μάλιστα άλογο. Το της επανάστασης και της ελευθερίας. Για το διδακτικό τέλος,ελπίζω να φταίει ο παππούς Αίσωπος κι όχι εγώ! πέστε μου, δεν κάνει τα ωραιότερα ορθογραφικά του κόσμου;

Αν φτιάξω ποτέ κατηγορίες για τα ποστ, οπωσδήποτε η μία θα είναι η "οξεία χαζομαμίασις".
Μετα τιμής, η βασιλομήτωρ.

16 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger Paganini έφα...

Mήπως να τον βοηθούσες να ανοίξει ένα blog-άκι ολόδικό του για να τον διαβάζουμε κι αυτόν που και που;
(Εκτός αν φοβάσαι τον αθέμιτο συναγωνισμό...)
:-))

4/19/2006 01:49:00 μ.μ.  
Blogger alombar42 έφα...

Τις προάλλες φώναζε στον Αρη να φάει το φαΐ του: "μαμ Αρη!" κι εμείς καμαρώναμε. Υπάρχει και χαζομπαμπίασις σου λέω!

Να σου ζήσει :)

4/19/2006 02:01:00 μ.μ.  
Blogger MåvяiÐåliå έφα...

Έχω και πάλι δάκρια στα μάτια….τι θα γίνει με το θέμα αυτό;;;;;;;

4/19/2006 02:11:00 μ.μ.  
Blogger περαστικός έφα...

Να τον χαίρεσαι! Υπάρχουν και οι χαζοθείοι (εγώ).

4/19/2006 02:18:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Τι λες, Παγκανίνι μου; και να έχω να κάνω με τον η-λώυερ; Εδώ έγραφα αυτό σήμερα και φοβόμουν ότι θα με πάει για κλοπή ξένης πνευματικής ιδιοκτησίας! (αστειεύομαι, αστειεύομαι- το σκέφτομαι απο καιρού και μάλλον θα το κάνουμε)

Κι εσάς, Αλόβαρε, Περαστικέ, να σας ζήσει το αίμα σας!

Ντάλια μου, τι να κάνω; να σου καλύψω το λογαριασμό για τα χαρτομάντηλα, ε; (ευχαριστώ, ψυχουλα μου)

Ξέχασα πως ήθελα να αφιερώσω αυτό το ποστ στο Μαίανδρο - ε, το κάνω απο δω. Πραζ; δεν πραζ!

4/19/2006 02:34:00 μ.μ.  
Blogger Idάκι έφα...

Σνιφ... να τον χαίρεσαι, Μιραντολίνα μου!!

Χαζονονίασις εδώ :D

4/19/2006 03:22:00 μ.μ.  
Blogger Angelito έφα...

Α εγώ δεν είμαι χαζός από ανήψια καθότι έχω πέντε (από αδέλφια) ούτε από παιδιά, αφού ακόμη δεν αρραβωνιάστηκα, παρότι σίτεψα! Πάντως ο αυτοκράτωρ φαίνεται να έχει το ..."κληρονομικό χάρισμα"!
Να τον χαίρεσαι Mirandolina μου!

4/19/2006 03:42:00 μ.μ.  
Blogger Λαμπρούκος έφα...

Χαίρομαι που τον χαίρεσαι, να είσια περήφανη γι αυτόν, να τον λατρεύεις, να τον θαυμάζεις, τα μάτια σου να λάμπουν όπως φαντάζομαι ότι λάμπουν τα δικά του όταν σε αντικρίζει. Όσο για τη χαζομπαμπίαση όντως υπάρχει...

4/19/2006 04:23:00 μ.μ.  
Blogger the_return έφα...

Καλύτερα να μην μπλέξει με...γήινες βασιλείες,

διότι, έτσι κι αλλιώς,..."αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών"(των παιδιών)

ΥΓ. Το άλογο, εκτός αυτών που παραθέτεις,

είναι ακόμα και αρχέτυπο του αινίγματος, του μυστηρίου...

Καλησπέρα!

4/19/2006 05:02:00 μ.μ.  
Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ έφα...

...Πρώτη Δημοτικοῦ ἔγραφε «ἡ ἐξουσία διαφθείρει»;! Καλά, ποῦ μεγάλωσε καὶ τὶ ἄκουγε τὸ καημένο τὸ παιδί... :-> :-P

4/19/2006 06:03:00 μ.μ.  
Blogger Citronella έφα...

Κι από την χαζοθεία, να τον χαίρεσαι:)

4/19/2006 06:13:00 μ.μ.  
Blogger Marialena έφα...

Καλησπέρα Μιραντολίνα μου όμορφη! Αν δεν τα ξαναπούμε, επέτρεψέ μου να σου ευχηθώ Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, με όμορφες στιγμές να χρωματίζουν τις Άγιες τούτες μέρες!

4/19/2006 07:03:00 μ.μ.  
Blogger lifexperiment έφα...

μωσαικός εδώ

αυτό που είναι εκπληκτικό με την περίπτωση σου(εκτός των άλλων) είναι πόσο καλή μάνα είσαι.

προσωπικά δεν αφιερώνω στην κόρη μου ούτε το 1/10 του χρόνου που θα θελα και το χειρότερο είναι ότι όταν συγκρίνω τον εαυτό μου με τον μέσο έλληνα γονιό, βρίσκω ότι δεν έχω τίποτα να ζηλέψω.το λέω ήπια:πρατηρώ ένα σωρό κόσμο γύρω μου να βαρυέται και σχεδόν να βλαστημάει που ήρθαν τα παιδιά στη ζωή του.

εγώ, το ομολογώ, ανήκω συχνά στην κατηγορία του "βαρυέμαι".

η μόνη δικιολογία που έχω είναι ότι κάνω μια πολύ απαιτητική δουλειά και πολλές ώρες, άρα έχω ανάγκη την ησυχία μου για να μη σαλτάρω.

βέβαια ξέρω ότι αυτά είναι παπαριές και είμαι ένοχος εγκληματικής αμέλειας της υπέροχης μικρής μας.

τέλος πάντων.

το θέμα είναι ότι δίνεις ένα παράδειγμα πολύ συνειδητού ανθρώπου σε πάρα πολλά και διαφορετικά πράματα και ότι κατά πάσα πιθανότητα εσύ είσαι το αληθινό "μωσαικό".

άσχετο:όποτε έτυχε να βρεθώ στην ευρώπη, οι περισσότεροι γονείς που είδα, η συντριπτική πλειοψηφία είναι ή δείχνουν πολύ πιο αφοσιωμένοι στα βλαστάρια τους από εμάς.

συμφωνείς? και αν ναι, γιατί? έχεις κάποια εξήγηση?

χρειάζεται παιδεία και στην αγάπη λες?

4/19/2006 07:38:00 μ.μ.  
Blogger lemon έφα...

Χαχαχαχα, απίστευτη χαζομαμά είσαι!!
Να τον χαίρεσαι!

Τ’ άλογο δεν έδωσε σημασία κι έφυγε...άνετος, εξαιρετικός!

4/19/2006 09:26:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ευχαριστώ, αξιότιμη κυρία χαζονονά! :-)

Ανχελίτο, νομίζω είναι πολύ καλύτερος από μένα σε όλα του – μικρός σπαρτιάτης πολλωκάρονας!

Ωπ! Νομάρχα μου να τον ή την ή τους χαίρεσαι! Και να μου τσιμπήσεις τα μαγουλάκια.

Ελπίζω να μείνει παιδικός σε όλη του τη ζωή, ρητέρν – αυτό για το άλογο δεν το ήξερα, θα αναζητήσω στο διαδίκτυο περισσότερα (είσαι εγκυκλοπαίδεια, ε; ;-)

Καλλίμαχε, άδικο έχει το παιδί; Όχι, πες μου! [έχει πει και το εξής καταπληκτικό: «μαμά, δε μπορώ να λέω στο σχολείο ότι είμαστε αναρχικοί διότι δε με καταλαβαίνει κανένας. Θα λέω ότι είμαστε ΚΚΕ, εντάξει;». Μόνο που μου βγήκε ΑΕΚτζης γμτ...]

Ευχαριστώ, Κοπίτο μου!

Μαριαλένα, όλες μου τις ευχές για καλήν Ανάσταση!

Μωσαϊκέ, δεν είμαι περισσότερο καλή από τη μανούλα μου. Πιστεύω ότι ως γονείς (κι όχι μόνο) καθοριζόμαστε από τους δικούς μας γονείς. Οι δικοί μου έκαναν πολλά λαθη, αλλά τίποτε δεν έμεινε απ αυτά, διότι έκαναν το μεγάλο σωστό. Μας έδειχναν απεριόριστη την αγάπη τους. Είμασταν – κι εγώ κι ο αδελφός—παιδιά αγαπημένα. Ποτέ δε νοιώσαμε τίποτε άλλο.

Εκείνο που θέλουν τα παιδιά είναι αγάπη κι ασφάλεια. Και χρόνο ποιοτικό. Ποιότητα κι όχι ποσότητα, έτσι όπως έχουμε γίνει. Ξες, κι εγώ τρέχω συνέχεια, δουλειά, υποχρεώσεις, τα γνωστά και είμαι γεμάτη τύψεις ότι δεν περνάω αρκετό χρόνο μαζί του – χρόνο που να είμαι ξεκούραστη και να του αφιερώνομαι, εννοώ—και πολλές φορές του φωνάζω η κακούργα μάνα, αλλά ελπίζω σε αυτό: ότι θα νοιώθει πάντα, ότι θα ξέρει πως είναι αγαπημένος.

Δεν υπάρχει γονιός χωρίς ενοχές – στις πλάτες τους μαθαίνουμε όλοι. Ο Θεός να μας ελεεί, που μας εμπιστεύτηκε το μέλλον του κόσμου…

Δεν πιστεύω ότι οι δυτικοί είναι καλύτεροι γονείς. Το αντίθετο θα σου έλεγα. Εδώ ποτέ ο γονιός δε θα πετάξει το παιδί του στο δρόμο λόγω ηλικίας, δε θα το αφήσει άστεγο να δώσει το σπίτι του σε ίδρυμα για σκύλους… Αλλά ναι, η αγάπη θέλει παιδεία και παιδεμό…

Λεμονάκι μου ναι, είμαι όντως τραγική περίπτωση :-)

4/20/2006 12:08:00 π.μ.  
Blogger Η νύφη με τσ΄ αρχίδες έφα...

το αρπαξε το τερας
της εξουσιας το αλογο.
προφανως θα τις αρπαξε
γερα απο τετοιο παληκαρακι.
θα μετρα ακομα τα σημαδια απο τις οπλες.

ιιιιιιιιιιιιχχ!!!

ζητω η ελευθερια!

4/20/2006 01:11:00 π.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...