12.6.06

Aγρυπνούμε την καινούρια οδύνη

Μια εικόνα του βίου στο Γκουαντάναμο και τις μαύρες φυλακές των ΗΠΑ

"Όταν θα έφτασε στη μόνιμη φυλακή του θα ήταν ήδη κατάκοπος, πεινασμένος, πληγωμένος και γεμάτος φόβο – αν όχι για τον εαυτό του, για τη σύζυγο και τα παιδιά του, που είχαν συλληφθεί είτε ταυτόχρονα με τον ίδιο είτε μερικούς μήνες νωρίτερα• εξαρτάται απ την πηγή που επιλέγεις να πιστέψεις. Θα τον είχαν προειδοποιήσει ότι άρνηση συνεργασίας θα σήμαινε την πιθανή παράδοσή του στους πολύ πιο άμεσους και κτηνώδεις ανακριτές άλλου κράτους.

Θα τον είχαν κλειδώσει σε ένα κελί όπου δε θα έμπαινε ίχνος φωτός. Ο χώρος θα ήταν γεμάτος μέρα και νύχτα από έντονο τεχνητό φως και θόρυβο και θα ήταν τόσο μικρός που δε θα μπορούσε να σταθεί όρθιος, να καθίσει αναπαυτικά ή να ξαπλώσει ολότελα. Θα φρόντιζαν να κρυώνει, να είναι ξύπνιος και βρεγμένος. Αν παρ όλα αυτά κατόρθωνε να τον πάρει ο ύπνος, θα τον ξυπνούσαν βίαια. Θα τον τάιζαν σε άτακτες ώρες και μόνον ισχνά άγευστα γεύματα. Μερικές φορές η αδιάκοπη ανάκριση θα κρατούσε μέρες, μερικές φορές λίγα λεπτά ή λίγες ώρες. Το ανθρώπινο μυαλό εκλιπαρεί την ρουτίνα και μπορεί να προσαρμοστεί σχεδόν στα πάντα αρκεί να είναι αυτή παρούσα. Έτσι οι δεσμοφύλακές του θα φρόντιζαν επισταμένως να μη δημιουργηθεί καμμία μορφή ρουτίνας.


Η ανάκριση θα ήταν επίπονη – μερικές φορές άγρια και με φωνές, άλλες ήσυχη και φιλική, χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος είτε για το ένα είτε για το άλλο. θα ανακρίνονταν άλλοτε από έναν άλλοτε από δυό τρεις. Η κάθε ανάκριση θα κρατούσε μέρες με τους ανακριτές σε βάρδιες ή θα κρατούσαν λίγα λεπτά. Θα του υπέβαλαν τις ίδιες ερωτήσεις ξανά και ξανά και τότε ξαφνικά θα του παρουσίαζαν κάτι που δεν θα περίμενε επ ουδενί – μία λεπτομέρεια ή ένα μυστικό που θα ήταν σοκ γι αυτόν να μάθει ότι το ξέρουν. Θα του προσέφεραν ευκαιρίες να αποκτήσει την ελευθερία του ή καλύτερες συνθήκες κράτησης για τη γυναίκα του και τα παιδιά του.

Αν ήταν συνεργάσιμος κι οι πληροφορίες που έδινε αποδεικνύονταν αληθινές, οι συνθήκες κράτησης θα βελτιώνονταν. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα του έδωσαν ναρκωτικά για να ανεβάσουν τη διάθεσή του πριν την ανάκριση: μαριχουάνα, κοκαΐνη και νιτρική πεντοθάλη έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν να αρθεί η απροθυμία συνεργασίας κι η μεθαμφεταμίνη μπορεί να προκαλέσει απίστευτη λογοδιάρροια ακόμη και στο πιο ξεροκέφαλο υποκείμενο, λογοδιάρροια που η ίδια της η ένταση θα έκανε να φανερωθεί και το πιο πολύπλοκο ψέμμα. Αυτά τα ναρκωτικά μπορούν άνετα να ανακατευτούν στη τροφή ή το νερό και με δεδομένη την κατάσταση του κρατουμένου μπορεί ακόμη και να του προσφέρουν μια σύντομη περίοδο ανακούφισης κι ευχαρίστησης, δημιουργώντας του έτσι μια ολοκαίνουρια προσμονή και κάνοντας αποδοτικότερη την ανάκριση
.
Αποκομμένος από κάθε εξωτερική πληροφορία, ο Σεΐχης Μωχάμεντ θα γινόταν όλο και περισσότερο επιρρεπής στην χειραγώγηση. Για παράδειγμα, σταχυολογημένες πληροφορίες μετά από επιτυχημένες επιθέσεις της Αλ Κάιντα στο Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία, μπορεί να του προσφέρονταν σποραδικά κι αποσπασματικά, ώστε να υπονοήσουν αποτυχία των επιχειρήσεων.
[…]
Κάποιες από τις πληροφορίες που θα του προσφέρονταν θα ήταν αληθινές, κάποιες θα ήταν ψεύτικες. Θα του είπαν πως συνεργάτες του-κλειδιά συνεργάζονταν μαζί τους ή ότι αποκήρυξαν δημοσίως τη τζιχάντ. Όσο θα περνούσε ο χρόνος οι δικές του γνώσεις θα μειώνονταν ενώ των ανακριτών του θα καλυτέρευαν. Θα έφτασε να βλέπει τα κάποτε ζωτικά του σχέδια ως άνευ σημασίας ή ως ήδη γνωστά στους ανακριτές του. Η σημασία συγκεκριμένων μυστικών θα μειώθηκε σταδιακά.

Απομονωμένος, συγχυσμένος, εξαντλημένος, πεινασμένος, φοβισμένος, βασανισμένος, ο Σεΐχης Μωχάμεντ θα ξέπεφτε σταδιακά σε μα ταραγμένη συλλογή των βασικών αναγκών, κι όλες αυτές θα τις ήλεγχαν οι ανακριτές του. Το κλειδί για την ικανοποίηση αυτών των αναγκών θα ήταν πάντα το ίδιο: όφειλε να μιλήσει.

[…]
Άνδρες σαν το Σεΐχη Μωχάμεντ που πιάστηκαν ζωντανοί σε αυτό τον πόλεμο είναι οι κλασσικοί υποψήφιοι για τις πιο επιδέξιες πρακτικές αυτής της σκοτεινής τέχνης (της ανάκρισης). Έξυπνοι, μορφωμένοι, εκλεπτυσμένοι, βαθιά θρησκευόμενοι και καλά εκπαιδευμένοι, αποτελούν την τέλεια πρόκληση για τον ανακριτή. Παίρνοντας τις πληροφορίες που κατέχουν, μπορούμε να προλάβουμε επικείμενες επιθέσεις, να ξεσκεπάσουμε την οργάνωσή τους, να σώσουμε χιλιάδες ζωές. Αποτελούν, αυτοί κι οι στόχοι τους, ένα από τα πιο ισχυρά επιχειρήματα για να δικαιολογηθεί η χρήση των βασανιστηρίων στη σύγχρονη εποχή.
[…]
η λέξη torture προέρχεται από το λατινικό ρήμα torquere, στρίβω. Σύμφωνα με το λεξικό Ουέμπστερ σημαίνει «την επιβολή σφοδρού πόνου για την απόσπαση πληροφοριών, ομολογιών, προς εκδίκηση κλπ». Προσέξτε τη χρήση της λέξης «σφοδρός» (severe) που αμέσως φέρνει στο νου τον τροχό, τη βίδα για το σπάσιμο των δακτύλων, την τύφλωση, τα σίδερα του σημαδέματος, τους καυτούς λάκκους, τα εργαλεία παλουκώματος, τα ηλεκτροσόκ κι όλα τα άλλα διαβολικά εργαλεία που χρησιμοποιούν τα ανθρώπινα όντα για να ακρωτηριάσουν και να πονέσουν τους ομοίους τους. Όλα τα είδη αυτής της εφευρετικής σκληρότητας παραμένουν σε χρήση σε περιοχές όπως στην Κεντρική και Νότιο Αμερική, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
[…]
Ύστερα είναι και οι μέθοδοι που, σύμφωνα με ορισμένους, δεν πληρούν όλες τις προϋποθέσεις ώστε να θεωρηθούν βασανιστήρια.
Αποκαλούνται «βασανιστήρια λάιτ» και περιλαμβάνουν στέρηση ύπνου, έκθεση σε ζέστη ή κρύο, χρήση ναρκωτικών που προκαλούν σύγχυση, άγρια συμπεριφορά (σφαλιάρες, σπρωξίματα, ταρακούνημα), υποχρέωση του κρατουμένου να στέκεται όρθιος συνεχόμενα για μέρες ή να κάθεται σε καθόλου άνετες στάσεις, παιγνίδι με τους φόβους του για τον ίδιο και την οικογένειά του. Αν και οδηγούν το θύμα τους στα άκρα, αυτές οι μέθοδοι δεν αφήνουν μόνιμα σημάδια και δεν κάνουν μόνιμη σωματική ζημιά.

[…]
Το 1987 το Ισραήλ αποπειράθηκε να κωδικοποιήσει την διάκριση μεταξύ βασανιστηρίων, τα οποία είναι απαγορευμένα, και «μέτριας φυσικής πίεσης», που επετράπη σε ειδικές περιπτώσεις. Όντως, πολλοί αστυνομικοί, στρατιώτες και πράκτορες που απεχθάνονται τις «ισχυρές» μεθόδους, πιστεύουν ότι η απαγόρευση όλων των μεθόδων σωματικής πίεσης για την απόσπαση πληροφοριών θα ήταν απλοϊκή.

[…]
Πολλοί έμπειροι ανακριτές θεωρούν ότι οι μέθοδοι βασανισμού είναι απολύτως δικαιολογημένες όταν πρόκειται να σώσεις ζωές – είτε υποχρεώνοντας τον στρατιώτη του εχθρού να ομολογήσει τις θέσεις των δικών του είτε υποχρεώνοντας τρομοκράτες να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για μελλοντικές τους επιθέσεις. Όπως λένε αυτοί οι ανακριτές, πρέπει να ζυγίσεις από τη μια την υγεία του κρατούμενου κι από την άλλη τις ζωές που πρόκειται να σώσεις υποχρεώνοντάς τον να μιλήσει. Μια μέθοδος που μας δίνει πληροφορίες οι οποίες μπορεί να σώσουν ζωές χωρίς να προκαλέσει μόνιμες ζημιές στον ανακρινόμενο δεν είναι απλά προτιμητέα, μοιάζει και ηθικώς ακέραια. Γι αυτό από δω και πέρα θα χρησιμοποιώ τη λέξη «βασανιστήρια» (torture) εννοώντας τις παραδοσιακές μεθόδους και «πειθαναγκασμός» (coercion) για να αναφερθώ στα λάιτ βασανιστήρια ή μέτρια φυσική πίεση."[...]

Αποσπάσματα από βραβευμένο άρθρο του Atlantic Monthly, που υπογράφει ο Mark Bowden, με τίτλο The Dark Art of Interrogation, τεύχος Οκτωβρίου 2003. Μετάφραση της ταπεινότητάς μου. Τα αποσπάσματα αναφέρονται στα βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη ο Σεϊχης Χαλίντ Μωχάμεντ, ο θεωρούμενος από τις ΗΠΑ ως αρχιτέκτονας και των επιθέσεων κατά των Δίδυμων Πύργων (της αποτυχημένης του 1993 και της επιτυχούς 11/9). Έχει πολύ ενδιαφέρουσα η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο δημοσιογράφος. Η νιουσπηηκ της νέας βίας, επιθυμεί να μετατρέψει τον πλανήτη σε ένα απέραντο Ισραήλ.

Ο τίτλος, στίχος του Ελύτη. Ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ από όσα ειπώθηκαν στον ΟΗΕ για τα αμερικάνικα βασανιστήρια εδώ. Οι ζωγραφιές είναι από δω. Το στένσιλ είναι του Μπάνκσυ.

11 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger MainMenu έφα...

έχασα ένα μήνυμα ... ουπς

ξαναλέω

ευχαριστώ για το άρθρο Μιραντό...

Ζήτω η ελεύθερη αγορά προάγει τον πολιτισμό και το βασανισμό

6/12/2006 06:22:00 μ.μ.  
Blogger Ektwras έφα...

δε μπορει κανεις να κανει σχολια,
οπως και δε μπορει επισης να κλεινει τα ματια και να προχωρα...

ας οψεται

6/12/2006 07:49:00 μ.μ.  
Blogger chanana έφα...

Το Γκουαντάναμο είναι τόσο φανερό, γιατί το θέλει. Από τη μια είναι ένα μήνυμα, αλλά από την άλλη μια απόκρυψη: στρέφεται η προσοχή εκεί κι όχι αλλού. Σκατά παντού, αλλά σκατά και στα μούτρα τους ενίοτε, ε; Χαίρε βρε!

6/12/2006 08:12:00 μ.μ.  
Blogger aeipote έφα...

Μαντάρα τον έχουν κάνει τον πλανήτη οι βλαμμένοι. . .

6/12/2006 09:05:00 μ.μ.  
Blogger LePetitPrince έφα...

apo tin alli skeftomai, den einai i idia i dunatotita kritikhs kata ton praktikon afton ton amerikanon endeiksi eleftherias? ante na miliseis sti saoudikh aravia i sto iran gia tous kremasmenous omofulofilous i tous apokefalismenous (!) moixous. xthes akomi sto dubai katadikastike enas andras logo..moixeias. eleos. as skeftoume kai tous apokefalismous se videotainies/online apo tous aimostageis islamistes tou iraq, tis apagoges kai ta vasanistiria athoon politon eite amerikanon/evropaion pou aplos ergazontan sto iraq, eite irakinon diaforetikou thriskevmatos. thumaste pou tous ekovan ta kefalia me maxairi gia na parateinoun ton pono? kalo na katadikazoume tous amerikanous oli tin ora, alla kalo einai na katadikazoume pou kai pou kai tin adistakti tromokratia kai --giati oxi-- tin opisthodromikotita tou islam otan eisagetai os puksida politikon epilogon. i katastasi akomi kai sto abu ghraib kai sto guantanamo oxria mprosta stis fulakes tou sadam, tis surias, tis aiguptou (ekei na deite..), tis saoudikhs aravias, kai fusika tis kommounistikhs kinas (eidika an eisai indigenous apo to thibet i tis plision tis moggolias perioxes). just a piccolo addendum:)

6/12/2006 09:41:00 μ.μ.  
Blogger MainMenu έφα...

μικρέ πρίγκηπα εγώ πιστεύω πως φονταμενταλιστικό ισλάμ και αμερικάνικος συντηρητισμός είναι όψεις του ίδιου νομίσματος...

έχεις δίκιο και είναι κρίμα που η αραβική κουλτούρα εκπροσωπείται από αυτό το έκτρωμα, που άλλωστε οι ίδιοι οι αμερικανοί προήγαγαν τις περασμένες δεκαετίες στα πλαίσια του ψυχρού πολέμου.

όποτε κατακρίνουμε την αμερική δε σημαίνει ότι επιβραβεύουμε τους φονταμενταλιστές. Αυτό είναι το παιχνίδι που θέλει να μας βάλει όλη αυτή η ιδεολογική διάρροια των αμερικανών. Δεν υπάρχουν συμφέροντα, δε συγκρουόμαστε με αντίστοιχους δυνάστες άλλων λαών, αλλά είναι σύγκρουση πολιτισμών.

Το ισλάμ είχε από πολύ παλιά ΄πάρα πολύ προοδευτικές φωνές, αλλά τις έσβησε το oil kai to blood

6/12/2006 10:35:00 μ.μ.  
Blogger Juanita La Quejica έφα...

Το ότι γίνονται σημεία και τέρατα σε φυλακές και άλλων χωρών lepetitprince δεν ελαχιστοποιεί την αγριότητα και το απαράδεκτον της κατάστασης στο Γκουαντανάμο.
Όπως και να΄χει, το εξπρές του Μεσονυκτίου περνά από πολλούς τόπους και δεν ξέρω αν μπορούμε να κάνουμε τελικά κάτι περισσότερο από το να ευχόμαστε να μην περάσουμε από εκεί ούτε στους εφιάλτες μας.

6/12/2006 11:21:00 μ.μ.  
Blogger akindynos έφα...

Με παρακινήσε το ποστ σας και έκαμα την αποκοτιά να μεταφράσω μια ανακρισούλα σε άλλο μοτίβο. Παραθέτω μια χαρακτηριστική στιχομυθία

"Μπορείς τουλάχιστο να πεις αν ήταν 2-3 βδομάδες ή 2-3 μήνες, κάτι τέλος πάντων;" Αλλά δεν μπορούσε. Γι' αυτόν, όπως και για πολλούς συμπατριώτες του, ο χρόνος ξετυλιγόταν μόνο προς τα μπρος. Δεν υπήρχε τρόπος να ανατρέξεις στα περασμένα και να τα ανασυνθέσεις.

"Εγώ απλώς, πάω γα ύπνο, ξυπνάω και είναι μια καινούρια μέρα" εξήγησε.

"Τρώω, πέφτω για ύπνο και έρχεται πάλι μια καινούρια μέρα".

Οι Αμερικανοί δεν τον πίστευαν με τίποτα. Ανέλαβε ο Ντέιβ.


Μπορείτε να διαβάσε και την υπόλοιπη κουβεντούλα αλλά μην παραλείψες και το άρθρο The Use of "Torture" in Interrogation. Εκεί ένας επαγγελματίας ανακριτής υποστηρίζει το άσκοπο και ατελέσφορο των βασανιστηρίων. Και το ανήθικο επίσης.

Έχει παραπομπές σε άλλους ανακριτές. Τον αρχιανακριτή της Λουφτβάφε και ενα Γάλλο στρατηγό στα χρόνια της Αλγερίας. Ο Γάλλος δείχνει λίγο βλάκας, αλλά ο Γερμανός πρέπει να ήταν αστέρι, με τη καλή έννοια.

6/13/2006 12:10:00 π.μ.  
Blogger Sailor έφα...

Μιραντώ καλή σου ημέρα.

Εδώ δεν χρειάζονται τα σχόλια
και ούτε ενός λεπτού σιγή.

Το Γκουαντάναμο δίχνει όλη την
ανθρωπιά που λείπει από τον
άνθρωπο και την ανθρώπινη ψυχή.

Ας είναι ευλογημένοι όλοι οι
κρατούμενοι του Γκουαντάναμο

Καλή σου ημέρα
ίσως αύριο ξημερώση μια καλλίτερη
ημέρα.

6/13/2006 11:37:00 π.μ.  
Blogger marquee de mud έφα...

"Το Γκουαντάναμο είναι τόσο φανερό, γιατί το θέλει"

6/13/2006 01:13:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Πώς τους λέμε αυτούς τους τόπους;
Κολαστήρια;

Πώς το λέμε αυτό το παιχνίδι με τις λέξεις;
Διαστρέβλωση;

Ποιους κοροϊδεύουμε δεν έχω καταλάβει.
Πασχίζουμε να πείσουμε τους εαυτούς μας μου φαίνεται. Να τους πειθαναγκάσουμε.

Χάνει η ακεραιότητα την ακεραιότητα της.
Χάνει η ηθική την ηθική της.
Χάνουν οι λέξεις το νόημά τους.
Και τα λόγια μου το ίδιο.

Ευχαριστώ δεν είμαι φίλος.

Δεσποσύνη, ευχαριστω δε σου λέω για αυτό το αίσθημα στο στομάχι μου.
Το χρωστάω σ' αυτούς που το προκαλέσανε τούτο το post, το άλλο ντοκυμαντέρ, το παράλλο βιβλίο.
Δεν είναι δικό σου έργο αυτό, είναι δικό τους, όπως θά 'λεγε κάποιος ζωγράφος.

6/13/2006 01:58:00 μ.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...