13.6.06

Q&A με τον Κώστα Γιαννακίδη

Οι ερωτήσεις του δημοσιογράφου του Έψιλον και οι απαντήσεις μου (από τις οποίες δημοσιεύτηκαν λίγα αλλά μάλλον εξάχθηκαν περισσότερα).


Πως βλέπετε την ελληνική δικτυακή κοινότητα των blogs; Μεταφέρει ελληνική πραγματικότητα ή δείχνει το δρόμο προς μια υγιώς εναλλακτική αντίληψη των πραγμάτων;

Ούτε την ελληνική πραγματικότητα μεταφέρει, ούτε δείχνει το δρόμο προς μια εναλλακτική αντίληψη των πραγμάτων. Είναι ένα χωριό ατόμων με …ειδικές δεξιότητες. Όταν έρχεσαι ξένος στο χωριό, συνήθως πέφτεις στα ωραία, αυτά που τραβάν το μάτι: υπάρχουν καλοί γραφιάδες, υπάρχουν άνθρωποι βαθείς και ευαίσθητοι, άνθρωποι ταλαντούχοι, άνθρωποι που σε προβληματίζουν, που σε κάνουν να γελάς, που σε φέρνουν αντιμέτωπο με τον εαυτό σου, σε ενημερώνουν, σου συστήνουν πλευρές της ανθρώπινης δημιουργίας, σε σαγηνεύουν με το λόγο τους…

Όμως, σύντομα καταλαβαίνεις ότι κι εδώ υπάρχουν όλα τα προβλήματα των μικρών κοινοτήτων, και, παράλληλα, λόγω του μέσου, αυτό εδώ το χωριό χωράει πολύ ψέμμα και παραμύθι, πολύ εγωκεντρισμό, ευκολία και ημιμάθεια, μειωμένη ανεκτικότητα...

Πιστεύετε ότι το blog σας υποκαθιστά, κατά κάποιο τρόπο, τη συμβατική μορφή ενημέρωσης;

Οχι. Το ευλογ μου μπορεί και να διαλεχθεί με κάποιους οι οποίοι μοιραζονται τα ίδια κολλήματα, είναι ψώνια σαν και του λόγου μου, βουρκώνουν με τα τραγούδια του Κας, δεν αντέχουν τον επαρχιωτισμό του ελληνικού Τύπου, γουστάρουν να κάνουν παράξενες ερωτήσεις σε παράξενους προσωπικούς ήρωες... Και επίσης, μπορεί να διαλεχθεί με τους καθαρούς τη καρδία, που δεν νοιώθουν θεοί, ήλιοι καλοκαιρινοί, αλλά επιθυμούν να συνομιλήσουν ειλικρινά με τον άλλο. Δηλαδή, ζητώ μοίρασμα και κοινωνία που μου χαρίζουν απλόχερα οι αναγνώστες μου, των οποίων και είμαι αναγνώστις.

Αισθάνεστε, ειδικά εσείς που γράφετε σε μεγάλους κόμβους, ότι το περιεχόμενο που δημιουργείτε, χρησιμοποιείται για την προώθηση επιχειρηματικών σχεδίων του provider;

Όσο αισθάνεστε κι εσείς που γράφετε σε μεγάλα ΜΜΕ ότι το περιεχόμενο που δημιουργείτε χρησιμοποιείται για την προώθηση των επιχειρηματικών σχεδίων των ιδιοκτητών, φαντάζομαι.

Η ερώτηση «για ποιο λόγο δημιουργήσατε blog» θεωρείται αυτονόητη.

Ανήκω στη γενιά των 40ρηδων και περίμενα να με χρησιμοποιήσει στην κυβέρνηση ο Καραμανλής, αλλά έμεινα απέξω. Το ΄ριξα, λοιπόν, στο blogging για να ξεχάσω τον πόνο μου. Αστειεύομαι. Έφτιαξα το ευλογ μου γιατί συνάντησα το ευλογ του Θας (vitamo.blogspot.com), έμαθα τι είναι ευλογ και δεν ήθελα να του γραφω ως ανώνυμη, κι επίσης γιατί ένας καινούριος φίλος, με τον οποίο συζητούσα την ευλογόσφαιρα, με ρώτησε, πολύ απλά: «εσύ γιατί δεν κάνεις blog;». Δεν είχα τίποτε να του απαντήσω. Πήγα σπίτι κι άνοιξα λογαριασμό στο blogger. Αυτό είναι το εύκολο. Το δύσκολο είναι να κρατήσεις και να διατηρήσεις ένα ευλογ, ειδικά αν αποκτήσει κάποια αναγνωσιμότητα, οπότε, αναπόφευκτα, σου έρχονται και διάφορα περίεργα φρούτα…

Αυτονόητη είναι και η θερμή υποδοχή που θα έχει οποιαδήποτε άλλη άποψη θέλετε να διατυπώσετε.

Μερικές αποσπασματικές σκέψεις:

Νομίζω ότι, όπως έγραψε η Γιουτζίν (http://youtzin.blogspot.com/) πρόσφατα, πολύ σύντομα τα ευλογζ θα αποτελούν θέμα εργασιών στα πανεπιστήμια. Ακόμη και τα ελληνικά ευλογζ.

Είναι πάρα πολλοί οι άνθρωποι του Τύπου που διατηρούν ευλογζ. Το θέμα μάλλον χρήζει ερμηνείας.

Ένα από τα βασικά προβλήματα είναι η χυδαιότητα ορισμένων, λίγων, προερχόμενων προφανώς από τα irc και τα alt., οι οποίοι ζητούν με κάθε τρόπο επιβεβαίωση και θεωρούν την ανωνυμία ευκαιρία για χυδαιότητα. Υπήρξαν στιγμές που εξαιτίας τους σκέφτηκα πολύ σοβαρά να εγκαταλείψω – στο κάτω κάτω το κέφι μου κάνω και δεν χρειάζεται να ανέχομαι τον κάθε έναν. Όμως μου περνάει γρήγορα, ακριβώς γιατί αυτοί είναι οι λίγοι και γιατί η άμεση ανταμοιβή είναι γεγονός συγκλονιστικό.

Παρακαλώ ενημερώστε με αν θέλετε να εμφανιστείτε με τα πραγματικά σας ονόματα ή, τέλος πάντων, δώστε μου έναν προσδιορισμό της ιδιότητας σας στον πραγματικό κόσμο.

Είμαι η Μιραντολίνα. Λοκαντιέρα. Στον μη βίρτσουαλ κόσμο εργάζομαι για τους μετανάστες. Είμαι στο διαδίκτυο από το 1994.

14 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger andy dufresne έφα...

Καλά που το 'βαλες διότι με τα blog έκοψα τις εφημερίδες, οπότε τις διαβάζω μέσω blog!

Καλά τα λες.

Νομίζω ότι τα blog δεν αντικατοπτρίζουν την ελληνική πραγματικότητα.
Ευτυχώς.
Ισως μια μέρα να το κάνουν.

Τα βαρετά μπλογκ θα είναι πάντα περισσότερα από τα ενδιαφέροντα, όπως και τα βαρετά οτιδήποτε είναι περισσότερα από τα ενδιαφέροντα οτιδήποτε.

Τουλάχιστον στο δίκτυο (κι εγώ απ' το ΄94...) έχουν φωνή όλοι.

Προς το παρόν, παρά τις παραφωνίες και την μεγάλη ρύπανση, νομίζω ότι η ελληνική μπλογκόσφαιρα είναι πολύ καλή.

Δίνει φωνή στο περιθώριο.
Δίνει φωνή σε όμορφες πένες να γράψουν για όμορφα θέματα.
Δίνει φωνή σε αυτούς που δεν θα τους μαθαίναμε ποτέ.

6/13/2006 08:46:00 μ.μ.  
Blogger dr.Uqbar έφα...

Μια χαρα τα ειπες. Εισαι η μονη που μου εξηγησε γιαυτον τον Γιαννακιδη που εχω διαβασει τοσες φορες σημερα. Οπως παντα hot. Thank you for standing up!

6/13/2006 09:56:00 μ.μ.  
Blogger ramon έφα...

Αισθάνεστε, ειδικά εσείς που γράφετε σε μεγάλους κόμβους, ότι το περιεχόμενο που δημιουργείτε, χρησιμοποιείται για την προώθηση επιχειρηματικών σχεδίων του provider;

Όσο αισθάνεστε κι εσείς που γράφετε σε μεγάλα ΜΜΕ ότι το περιεχόμενο που δημιουργείτε χρησιμοποιείται για την προώθηση των επιχειρηματικών σχεδίων των ιδιοκτητών, φαντάζομαι.

πολύ καλή απάντηση σε μια προβοκατορικη ερώτηση.

6/13/2006 09:57:00 μ.μ.  
Blogger Marie-Hélène έφα...

Διαβασα το αρθρο, τυχαια. Πολυ λιγα δημοσευθηκαν.Δεν πειραζει. καλα τα ηπες.καλη συνεχεια.
Κανενα νεο ακομα!!!!! υπομονη!!!

6/13/2006 11:03:00 μ.μ.  
Blogger Composition Doll έφα...

Τελικά. ο Γιαννακίδης είναι τόσο ανοργασμικός όσο μας φάνηκε ή απλά ζηλιάρης και άσχετος?

6/14/2006 01:29:00 π.μ.  
Blogger Rodia έφα...

Εσύ καλά του τά 'λεγες... ;-)

..αλλά το φαινόμενο να ακούνε οι άνθρωποι αυτό που θέλουν ασχέτως με αυτά που τους λένε, δεν είναι κάτι τι το νέο..

σμουτς!:-)

6/14/2006 02:20:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ανδυ, όντως συναντάς πολλές ομορφιές. Αλλά συναντάς και ασχήμεια, και ημιμάθεια που γίνεται παντιέρα και ψέμμα και φθόνο… έχει απ όλα ο μπαχτσές.

Δόκτωρ, Ραμόν, Μαρί, ευχαριστίες.

Κούκλα, δεν ξέρω ποιοι είναι οι «μας» για τους οποίους μιλάς. Δεν έκανα τέτοιου είδους κρίσεις. Εκείνο που έγραψα και στον ίδιο είναι πως θεώρησα το άρθρο του άδικο κι αδίκως προκλητικό.

(απ την άλλη, γιατί οι περισσότεροι σιωπούν μπρος στην χυδαιότητα που προέρχεται από μπλόγγερς και βρίσκουν τη φωνή τους όταν θεωρούν ότι η χυδαιότητα προέρχεται από τους «έξω»;)

6/14/2006 02:22:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ροδιά (γραφαμε μαζί), εκείνο που αρχίζω να πιστεύω είναι ότι συνδύασε στοιχεία από αυτά που του γράψαμε όλοι και έβγαλε κάποια συμπεράσματα. Γι αυτό πρότεινα να ανεβάσουν όλοι τις απαντήσεις τους, να δούμε με ποιό υλικό δούλεψε. Θα είχε ενδιαφέρον, νομίζω.

6/14/2006 02:24:00 π.μ.  
Blogger Ιουδας Ισκαριωτης έφα...

Διαβάζοντας το δικό σου ποστ και την ανάλυση του Γιώργου (Μούτρα)προβληματίστηκα αρκετά. Μην έχοντας διαβάσει το ίδιο το άρθρο μάλλον δεν θα είχα όσο προσωπική άποψη χρειάζεται για να κρίνει κανείς μία κατάσταση. Πάντως ασχέτως αν αρκετοί μπλογκερς έχασαν την ψυχραιμία τους, η υπόνοια ότι ο δημοσιογράφος χρησιμοποίησε "μέρη" απο τις απαντήσεις σας, θέτει πολλά ερωτήματα για τις προθέσεις του.

Και για να συνοψίσω, ότι και αν είναι τελικά η ελληνική "μπλογκόσφαιρα", θα κριθεί από τον χρόνο. Προς το παρόν είναι ένας τόπος δαιδαλώδης μεν πολύμορφος δε. Γεγονός που σου προσφέρει τη δυνατότητα επιλογών.
Καλημέρα.

6/14/2006 09:11:00 π.μ.  
Blogger Juanita La Quejica έφα...

Ναι Mirando, δίκιο έχεις. Έβγαλε τα συμπεράσματά του και έγραψε την άποψή του. Που ως γνωστόν, υπάρχουν τόσες όσες και οι κώλοι μας...
Πολύ σκουπιδολογία χθες στα blogs, για ένα κείμενο που όταν το διάβασα (ας όψεται το Gourmet της Κυριακής που με κάνει να μαζεύω σκουπίδια...) το ξέχασα την ίδια στιγμή. Ίσως γιατί -όπως το βλέπω εγώ πάντα- οι εφημερίδες (μη εξαιρετέας δυστυχώς εδώ και αρκετό καιρό και της Ελευθεροτυπίας) έχουν γίνει οι μπροστάρηδες που δείχνουν σε όλους μας τον δρόμο για την Χωματερή. Με τη διαφορά ότι όσους εμπλέκονται με τον χώρο των ΜΜΕ τους κινούν πλέον ωφέλη "γκρίζων ζωνών", ενώ εμάς απλά το ψώνιο μας.

6/14/2006 10:32:00 π.μ.  
Blogger Γιουτζίν έφα...

Χεχε, το κόμικ πολύ καλό.
"Spare our blogs oh you mighty!"

Η αλήθεια είναι κάθε δυο βδομάδες γίνεται ζήτημα το θέμα μπλογκοσφαιριστές- δημοσιογραφίσκουλες.
Γιατί άραγε;

Επίσης αναρωτιέμαι, αν έγραφε οτιδήποτε άλλο (ο Γιαννακίδης που έκοψε και έραψε και συνέθεσε και απέσπασε, και απλοποίησε και ομαδοποίησε -ως είθισται), θα ήταν ικανοποιημένη η μπλογκόσφαιρα;

6/14/2006 10:35:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Καλημέρα σ΄όλους,
Αρχικά ζητώ κατανόηση για το ……. anonymus και ευχαριστώ για την φιλοξενία, όποτε αυτή μου επιτρέπεται.

Μια μικρή εισαγωγή
Παρακολουθώ εδώ και δύο χρόνια περίπου τα blog, όχι μόνο τα ελληνικά.
Σε ορισμένα «κόλλησα», για διαφορετικούς λόγους στο καθένα.

Ένα από αυτά ήταν και του κ. Δήμου όχι τόσο για τις απόψεις του, όσο για τα θέματα που «άνοιγε».
Με αφορμή λοιπόν τον «χαμό» που γινόταν με τα σχόλια, ήθελα να γράψω το παρακάτω σχόλιο αλλά δεν υπήρχε η επιλογή …. anonymus. Το έστειλα λοιπόν μόνο σε δύο blog. Από το ένα βγήκε άμεσα η επιλογή anonymus.

«Τελικά εάν δεν δείχνατε με τόοοοοση προσπάθεια, πόσο ......έξυπνοι είστε , όλα θα ήταν καλύτερα.
Σ΄ αυτήν την χώρα, όλοι, μα όλοι, πάνε "καβάλα στ΄ άλογο".
Αποκαρδιωτικό.»
Το σχόλιο αυτό ταιριάζει πιστεύω και στον σχετικό «χαμό» για το άρθρο του κ. Γιαννακίδη. Θα πρόσθετα μόνο ότι όλη η ιστορία μου θυμίζει επιπλέον …..τρικυμία σε ποτήρι.

Υ.Γ. Είμαι εξαρτημένος αναγνώστης των εφημερίδων και δή της Ελευθεροτυπίας. Σχεδόν μεγάλωσα μαζί της από το πρώτο φύλλο. Όλο και λιγότερο συμφωνώ με αρκετά θέματα που παρουσιάζει. Νοιώθω περισσότερο θλίψη για την «εξέλιξή της». Αλλά είπαμε . Εξάρτηση είναι αυτή.

Ευχαριστώ.

6/14/2006 11:13:00 π.μ.  
Blogger Μαύρος Γάτος έφα...

Γειά σου Λοκαντιέρα μου πολύτιμη.

6/14/2006 12:44:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Τζουντας, με την καλημέρα μου: συζητούσαμε με ένα φίλο πως, η επιλογή είναι τόσο μεγάλη πια, που αν σήμερα εμφανιζόταν ένα ευλογ μαργαριτάρι, μάλλον δύσκολα θα το προσέχαμε. Αυτό είναι πια το πιο μεγάλο πρόβλημα.

Χουανίτα, η επωνυμία του όμως μας έδωσε το δικαίωμα να του απαντήσουμε. Και είμαι σίγουρη ότι είδε όλες τις απαντήσεις. (Ήλπιζα κι οι λοιποί που – πλην του πρωτοπόρου Νονς-- απάντησαν στο ερωτηματολόγιο να ανεβάσουν τις απαντήσεις τους, αλλά δε μου έκαναν τη χάρη).

Ευχαριστώ Γιουτζίνη μου – ε, είπα να γελάσουμε μια στάλα! (το «ανα δύο εβδομάδες» σημαίνει αλλαγή στο πρόγραμμα του φλοςςινγκ :-)

Ανώνυμε, όλοι ξέρουμε από εξαρτήσεις. Η δική μου πρώτη ήταν η …Πρώτη. Όταν έπαψε να κυκλοφορεί μου πήρε πολύ καιρό να συνηθίσω την επόμενη…

Χαίρε κυρ Γάτε κυριλάτε! (αφιερωμένη η ομοιοκαταληξία – ας είναι φτηνή, χαρίζεται με ακριβό αμπαλάζ αισθημάτων)

6/15/2006 01:07:00 π.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...