18.12.06

Η διαθήκη του

Επιθυμώ να ταφώ με τρόπο απλό, όπως έζησα. Δεν θέλω επικήδειους. Μονάχα λίγα λουλούδια θα «ζήταγα» από τους συμμαθητές του Δημοτικού, που μαζί μεγαλώσαμε τρείς - τρεις στα θρανία.

Κανένα περιουσιακό στοιχείο δεν επεδίωξα και δεν απόκτησα ποτέ. Και δεν έχω να αφήσω τίποτα σε κανέναν. Οι αγώνες μου - που έδωσα μαζί με τόσους άλλους αγωνιστές και αγωνίστριες - φοιτητικοί, πολιτικοί, συνδικαλιστικοί, καλλιτεχνικοί, πολιτιστικοί, αντιπολεμικοί, αισθητικοί και δημοσιογραφικοί αποτελούν μία παρακαταθήκη. Αυτή όμως υπάρχει και στα τρία βιβλία μου - και το τέταρτο το υπό .. .έκδοση- που δεν έτυχαν πάντως (με ευθύνη μου) μιας σωστής επιμέλειας.

Όσο για το βιβλίο του πατέρα θα ήθελα από τις πωλήσεις να περισσέψουν κάποια χρήματα για να προβληθεί ο αντιαποικιοκρατικός, αντιιμπεριαλιστικός, λαϊκός, πατριωτικός και σοσιαλιστικός αγώνας του ΕΜΠΑ(Εθνικό Μέτωπο Πανδωδεκανησιακής Απελευθέρωσης) στα Δωδεκάνησα.

Θάθελα πολύ οι συγγενείς, οι φίλοι και οι σύντροφοι που τόσο με αγάπησαν και τους αγάπησα να αγαπούν από εδώ και πέρα ακόμη περισσότερο τη μητέρα και τον αδελφό μου, αλλά και τις δύο κυρίες που βοηθούν στο πατρικό σπίτι, την κυρία Κική και την Ευγενία.

Θα επιθυμούσα, τέλος, το πιάνο μου να δοθεί στο Δημοτικό Ωδείο της Σύμης. Κάποια βιβλία που θα επέλεγε ο αδελφός μου θα ήθελα να πήγαιναν στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Πάτρας και το Πανεπιστήμιο Πατρών. Και για το αρχείο, τα υπόλοιπα βιβλία, τη «μουσική βιβλιοθήκη», τα όμορφα λιγοστά λουλούδια μου να αποφασίσει ο αδελφός μου Δημήτρης, συμβουλευόμενος τους αγαπημένους συγγενείς και φίλους για το πού θα μπορούσε - όσα δεν θα κρατούσε - να προσφέρει.

Ταξίδεψα, αγάπησα, με αγάπησαν, πάλεψα, συγκρούσθηκα. Ήμουν τυχερός!

Σας χαιρετώ
Γιάννης Ε. Διακογιάννης, 23.3.2006

Και για το κόπυ πέηστ, Μιραντολίνα

14 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Anonymous Ανώνυμος έφα...

κάπως έτσι να φεύγουμε όλοι

12/18/2006 08:59:00 μ.μ.  
Blogger Μαύρο πρόβατο έφα...

άξιος

12/18/2006 10:28:00 μ.μ.  
Anonymous alex z. έφα...

Ένα περιστατικό που έμαθα σήμερα από πολύ φίλο του, που τον έκλαψε πραγματικά, για αυτόν τον απίστευτα έντιμο, σεμνό και υπερήφανο άνθρωπο.

Το 2003 στην Βαγδάτη κάποια στιγμή του τελείωσαν τα λεφτά. ΔΕΝ ΕΤΡΩΓΕ επι ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ, ναι σωστά διαβάζετε, δεν έτρωγε τίποτα επι τρείς ημέρες γιατί αρνιόταν να ζητήσει λεφτά απο τους συναδέλφους του που ήταν εκεί.

Τότε, θα τον αναφέρω γιατί είναι προς τιμήν του, όταν το έμαθε ο Πέτρος Παπακωσταντίνου της "Κ" πήγε και τον βρήκε και του είπε ότι εαν δεν πάρεις λεφτά από μένα τότε δεν καταλαβαίνεις ότι εγώ πρέπει να φύγω από την Βαγδάτη γιατί θα είμαι εντελώς ξεφτιλισμένος να μένω εδω με εσένα σε αυτή την κατάσταση, ΤΟΤΕ και μόνον τότε με αυτό το επιχείρημα δέχτηκε να πάρει λίγα χρήματα απο τον Πέτρο..

12/19/2006 01:19:00 π.μ.  
Blogger Hungry For Life έφα...

Προχτές μιλούσα με τον κουμπάρο μου και αδερφικό φίλο Νίκο, δημοσιογράφο. Δεν τον άκουσα καλά...
Τι έχεις Νίκο;
Είμαι πολύ στενοχωρημένος
Γιατί; Δε σε ακούω καλά
Σήμερα φεύγει ένας φίλος. Ο Γιάννης Διακογιάννης...
Πέθανε;
Σήμερα πεθαίνει...έχουμε ζήσει πολλά μαζί, ήταν από τους ανθρώπους που βρίσκεις σπάνια στη ζωή, έντιμος, ηθικός, ένας άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης.
Είπαμε πολλά γι αυτόν...
Δεν είχα λόγια να του πω...Τι να πεις; Ένιωσα όμως τον πόνο του και στενοχωριέμαι που ένας τέτοιος άνθρωπος σπάνιος έφυγε τόσο νέος...
kxan

12/19/2006 11:04:00 π.μ.  
Anonymous μπερεκέτης έφα...

μακάριοι όσοι μπορούν ν' αφήσουν τέτοια διαθήκη.

12/19/2006 02:58:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Πίστευε ότι ο άνθρωπος πρέπει να τιμάται εν ζωή. Με την άρνησή του να εκφωνηθούν επικήδειοι επιφύλαξε δυσάρεστη έκπληξη σε όσους - λίγους - προσήλθαν στο νεκροταφείο για να κάνουν "το καθήκον τους".
"Ταξίδεψα, αγάπησα, με αγάπησαν, πάλεψα, συγκρούσθηκα. Ημουν τυχερός! Σας χαιρετώ", τα δικά του λόγια στη δική του διαθήκη. Η ζωή του όλη σε δέκα λέξεις. Αυτός ήταν ο Γιάννης Ε.Διακογιάννης. Θα τον θυμόμαστε...

12/19/2006 05:46:00 μ.μ.  
Blogger fuzzy burlesque έφα...

milandolina συγχαρητηρια για τη ευαισθησια που δειχνεις...

ο γιαννης ηταν σουπερ...

12/19/2006 10:03:00 μ.μ.  
Blogger Provato έφα...

στεναχωρήθηκα. δεν τον ήξερα τον άνθρωπο αλλά φαινόταν πολύ συμπαθητικός από τις φωτογραφίες σου.

Τι να πω. Καλό παράδεισο να έχει..

12/20/2006 12:07:00 μ.μ.  
Blogger αερας έφα...

η διαφορα απ το υπολοιπο σημαντικη!
ενα απο τα πιο προσφατα παραδειγματα προς μιμηση!

ευτυχως καποιοι βλεπουν ακομα !

12/21/2006 10:13:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Είναι μάλλον η ώρα
να ευχηθώ καλό χειμώνα.
Και συνάμα,
τη ζεστασιά να σας ευχηθώ
όλων των ανθρώπων που,
για όλους τους ανθρώπους,
η θέρμη τους ακτινοβολεί.

Που απλώνεται μέσα από τη φλόγα,
μα και από τις στάχτες τους ακόμη.

12/21/2006 10:22:00 μ.μ.  
Blogger Μαύρος Γάτος έφα...

Βρε παιδιά.... λέτε να είχε σχέση η παρουσία του στο Ιράκ και στον Αφγανιστάν με τον θάνατό του από καρκίνο;;;;

Μόνο εγώ το σκέφτηκα αυτό;;;
Είναι τόσο απίθανο;;;

12/22/2006 01:19:00 μ.μ.  
Blogger Juanita La Quejica έφα...

Απίθανο σίγουρα δεν είναι. Αλλά ποτέ δεν θα αποδειχτεί.
Μην το ψάχνεις Γάτε. Δεν χρειάζεται να βρεθούμε στο Αφγανιστάν για να φαρμακώσουμε τον οργανισμό μας. Υπήρξε και το Τσέρνομπιλ, ο πόλεμος στην Γκιουγκοσλαβία... κοντά μας.

12/22/2006 02:43:00 μ.μ.  
Blogger melomenos έφα...

η ψυχή του βρίσκετε ακόμα εδώ
τέτοιοι αγνοί άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ

12/29/2006 09:32:00 π.μ.  
Anonymous gpapagian έφα...

Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα κάνουμε ένα πολιτικό μνημόσυνο για τον φίλο και σύντροφο μας Γιάννη Ε.Διακογιάννη.Εμείς που παρακολουθούσαμε διακριτικά την πορεία του από την μεταπολίτευση, πρωτοοργανωμένο στην τότε ΠΑΣΠ- που διαλύθηκε τον Δεκέμβρη του 1976 με ευθύνη της τότε ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, με μαζικές Πανελληνίως διαγραφές- μέχρι το τέλος. Σεμνός, καθαρός, αγωνιστής,άνθρωπος.

1/15/2007 01:50:00 μ.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...