25.1.06

To χρωματιστό κορίτσι πάει θέατρο


Συνέντευξη της Άντζυς Καρατζά στη Μιραντολίνα. Πρώτη δημοσίευση των σχεδίων της για τα κοστούμια της θεατρικής παράστασης «Συγχώρεση» (διασκευή του ομώνυμου έργου της Σώτης Τριανταφύλλου, από τον Βασίλη Κανελλόπουλο. Ανεβαίνει στο θέατρο Σχεδία).



Πολύ χαίρομαι που θα είμαι εγώ που θα σας συστήσω την δεσποσύνη αριστερά. Άντζυ Καρατζά, εικαστικός. Το κορίτσι γάτα. Το πιο χρωματιστό κορίτσι της Αθήνας. Χαίρεται που σας γνωρίζει, μου είπε.

Μιλάμε και πάλι κάνει τα μαγικά της: η Άντζυ είναι ένας γιορτινός άνθρωπος. Δεν γίνεται να μη νοιώσεις τη γιορτή όταν είσαι κοντά της.

Την ξέρω χρόνια – από όταν, φοιτητάκια, μαθαίναμε ελληνικά στα γκαρσόνια που μας φέρναν μπύρες, στην πλάθα Ρεάλ στην Βαρκελώνη. Δος μας dos mas! Ξαναβρεθήκαμε Βαρκελώνη αρχές των 90ς. Ήταν η μία εκ των δύο ελλήνων στη Μπιενάλλε νέων καλλιτεχνών. Μας έβγαλαν κι οι δυό τους ασπροπρόσωπους. Ο Κεσσανλής ήταν ολόχαρος, παρά την ταλαιπωρία από τη γαστρορραγία, να καταλάβετε. Ήταν έντονες κι όμορφες μέρες. Στήναμε έργα επί δύο ημέρες, χωρίς ύπνο, με μπύρες, γέλια και υπέροχη κούραση. Ήπιαμε μια θάλασσα στο dia y noche και μοιραστήκαμε το ίδιο δωμάτιο στο Χοσταλ Λεβάντε. Από τότε αγαπιόμαστε.

Μ αρέσει η Άντζυ. Αν ακούγατε το γέλιο της θα έφτανε για να καταλάβετε. Κι όχι μόνο. Η δημιουργικότητά της φαντάζει αστείρευτη. Οι γάτες της – η γνωστή εικαστική υπογραφή της-- είναι υπόμνηση του όμορφου τρόπου που μεγαλώνει και μαζί κοινωνία, όπως πάντα η τέχνη. Ο κόσμος της, ο γατόκοσμός της, είναι ένας κόσμος στον οποίο διέσωσε ακέραια την παιδικότητά της. Παιδικότητα αληθινή-- διόλου γλυκανάλατη, διόλου αναβαφτισμένη στη ροζ ρηχότητα που προτιμούν οι φελλοί. Οι γάτες της κουβαλούν όλα τους τα ένστικτα, όλη την αγριάδα και όλη την αυστηρότητα του παιδιού. Στη σωστή δόση – στην αληθινή δόση. Και μαζί έχουν πρόσωπο - ποτέ δε θα μπερδέψεις μια γάτα της Άντζυς με άλλη γάτα. Διότι, είναι το κορίτσι γάτα. Και μαζί είναι το πιο χρωματιστό κορίτσι της Αθήνας.

«Μερικές φορές νομίζω πως ντύνομαι άβολα.
Να...στενά παντελόνια ας πούμε...Άλλες φορές -μάλλον τις περισσότερες- περπατάω στο δρόμο και ακούω παιδάκια να λένε: ''Μαμά, μαμά μία κλόουν...'' Δε ταράσσομαι. Έτσι κι αλλιώς φοράω χρωματιστά ριγέ, μεγάλα κουμπιά, πουά, τιγρέ κι όλα αυτά μαζί κι ανάκατα, άλλα αντί άλλων για τους περισσότερους...»
Δεν ντύνεται άβολα, μη την ακούτε! Ντύνεται Άντζυ. Τα κονβερς της δεν οδηγούν τα βήματα σε κίτρινους τουβλόστρωτους δρόμους, αλλά στρώνουν χαρά στους δρόμους της Αθήνας. Τα πιο ωραία κίντερ έκπληξη τα έκανε σκουλαρίκια. Όταν βλέπω στις βιτρίνες πράγματα χαρά τη σκέφτομαι, να καταλάβετε. Τα λέει και μόνη της λίγο παρακάτω – ορίστε:

«Τι σχέση μπορεί να έχει μία (εικαστική) κατασκευάστρια γάτων - μαύρων, άσπρων, πορτοκαλί, ριγέ, τιγρέ, πουά, χαρωπών γάτων, παιχνιδιάρικων, αρσενικών και θηλυκών, γάτων που κάνουν sex, που διαβάζουν comics, που ακούνε μουσική, που αφουγκράζονται τη μέρα και τη νύχτα, που πλένουν τα δόντια τους ή που πάνε βόλτα τα μωρά τους - με την ενδυματολογία; Καμία ή και πολύ μεγάλη! Γιατί σιγά-σιγά οι γάτες ''έφυγαν'' από το σώμα τους κι έκαναν βουτιά σε ρούχα παιδικά. Έμεινε μόνο η ουρά τους, ή τα πόδια τους, ή το κεφάλι ή τα χέρια τους.

Ντύθηκαν τα ρούχα ή τα ρούχα ντύθηκαν τη γάτα.

Πήγαν βόλτα στης δημιουργίας τη τρέλλα, μπήκαν σε βαλίτσες μαζί με στίβες ρούχων και γώ πραγματικά δε ξέρω πόσο μακριά μπορεί να πάει αυτή η βαλίτσα...
Ελπίζω να έχει δρόμο ακόμα...

Έτσι σε αυτή τη θεατρική δουλειά έκανα ό,τι ακριβώς κάνω και στα έργα μου.
Αντί να ντύσω τη γάτα, έντυσα την κούκλα, δηλαδή τον ηθοποιό.

Τα ρούχα ράβονται σε χοντρό νάυλον, γίνονται στατικά και επίπεδα, ξεκρεμιούνται και κάποια στιγμή φοριούνται από τους ηθοποιούς, ενώ η πρωταγωνίστρια αφαιρεί σιγά-σιγά τα ρούχα της και ελευθερώνεται από αυτά - και από άλλα...»

Να σας πω ένα μυστικό: «Ντύσε την Κούκλα» ήταν έργο της Άντζυς για την Cheap Art – πριν την θεατρική της περιπέτεια, δηλαδή! Στο ρόλο της κούκλας, το κορίτσι γάτα! Ας γυρίσουμε στην κουβέντα μας, όμως. Και, παρακαλώ, χρωματιστό κορίτσι, είναι η πρώτη σας ενδυματολογική δουλειά;

«Είναι η δεύτερη δουλειά που κάνω στο θέατρο. Το καλοκαίρι είχα ντύσει τους ηθοποιούς στο έργο "Μοσκώβ Σελήμ" του Βιζυηνού σε σκηνοθεσία Κίμωνα Ρηγόπουλου. Να μην πώ όμως κι άλλα, γιατί νομίζω, μερικές φορές "ντύνομαι" άβολα...»

Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να σας χαρίσω το γέλιο της.

Διευκρίνησις: Γραφω το όνομά της με ύψιλον, διότι η Άντζυ είναι αγκαλιά.


Λίγα λόγια για την παράσταση:

Η «Συγχώρεση» είναι έργο της Σώτης Τριανταφύλλου -άρα μιλά την (αναγνωρίσιμη κι αγαπητή) γλώσσα της. Νουβέλα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Ο Βασίλης Κανελλόπουλος διασκεύασε το έργο και το παρουσιάζει στο θέατρο Σχεδία (Βουτάδων 34, Γκάζι, τηλ. 210-3477448). Παίζουν οι ηθοποιοί: Ελένη Μακρή, Κώστας Γεραντώνης, Χρυσανθή Γεωργιάδου, Θεανώ Κουτσουνάκη, Κωνσταντίνα Μάρα, Μπενέτα Οικονόμου και Βασίλης Παπαγεωργίου. Τα σκηνικά είναι του Οδυσσέα Καψάλως, τα κοστούμια, όπως είπαμε, της 'Αντζυς Καρατζά και οι μάσκες του Σταύρου Μπονάτσου.

Το Αθηνόραμα, που οργανώνει αβαν πρεμιέρ σήμερα, γράφει για το έργο: «Όλα δομούνται πάνω σε μια παράδοξη σχέση στοργής που αναπτύσσεται ανάμεσα σε μια μητέρα και το δολοφόνο του παιδιού της στο Νάσβιλ της Αμερικής. Η ηρωίδα, χωρίς να στηρίζεται σε ενσυνείδητες πολιτικές απόψεις κατά της θανατικής ποινής και πέρα από την παραδοσιακή στάση της αμερικάνικης κοινωνίας «wanted dead or alive», καταφέρνει να συγχωρήσει το φονιά του παιδιού της συνειδητοποιώντας ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να επιζήσει»..

Ο ευγενής Βασίλης Κανελλόπουλος, όταν έμαθε για τούτο δω το ποστάκι από την Άντζυ, προσέφερε στο ευλόγ μας πέντε (διπλές) προσκλήσεις για την παράσταση. Οι προσκλήσεις θα δοθούν στους πέντε πρώτους που θα μου στείλουν μέηλ mirandolina παπάκι otenet τελεία gr ζητώντας τες. Παίρνετε τον καλό σας ή την καλή σας ή φιλικόν τι πρόσωπο και πάτε, δηλαδή! Ισχύουν για όλες τις ημέρες πλην Παρασκευής και Σαββάτου. Δεν χρειάζεται να δώσετε το αληθινό σας όνομα – θα συνεννοηθούμε περί τούτου.

20 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger Big Fat Opinion έφα...

Νιάου!

1/25/2006 12:37:00 π.μ.  
Blogger Alberich έφα...

Άλλη καινοτομία.Μετά από τις συνεντεύξεις και δωρεάν προσκλήσεις για θέατρο από μπλογκ :-)
P.S.
Βγάλε το slash από το link στη σελίδα της, γιατί δεν εμφανίζονται οι φωτογραφίες.

1/25/2006 08:41:00 π.μ.  
Blogger Citronella έφα...

Κι εμείς χαιρόμαστε περισσότερο που την γνωρίζουμε, και ειδικά εδώ, στο μπλογκ σου:)
(Πόσο μου αρέσει να βλέπω ανθρώπους που δεν πτοούνται από το γενικό γκρίζο κι επιμένουν πολύχρωμα!!)

Καλημέρα Μιραντολίνα!

1/25/2006 11:54:00 π.μ.  
Blogger Angelito έφα...

Θα συνφωνήσω με τον Αλβέριχο! Όλο καινοτομίες είσαι! Καλημέρες!

1/25/2006 12:29:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Γνωμοδότα, μόνο αυτό δεν περίμενα από σας - να νιαουρίζετε νυχτιάτικα Γενάρη μήνα!

Αλβέριχε μου το έβγαλα -- και δεν καταλάβαινα γιατί δε μου έβγαιναν τα έργα! Να σαι καλά, είσαι σωτήριος (και γρηγόριος και χρόνια πολλά επ ευκαιρία και τέλος ευχαριστώ).

Κοπίτο μου, ελπίζω να μπει να δει τα σχόλιά σου η Άντζυ - θα χαρεί πολύ!

Ανχελίτο μου, μάλλον γίνεται μόνο του αυτό με τις "καινοτομίες". Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να δώσουν, να προσφέρουν. Ε, κοιτάω να ντύνομαι κι εγώ πολύχρωμη ευκαίρια! :-)

[Απντέητ: Μέχρις στιγμής έχουν δοθεί μόνον οι δύο προσκλήσεις, σε Σπάυ και Λεσπριτία -- τι θα γίνει, θα αφήσετε τις υπόλοιπες να σαπίσουν? Άντε! στείλτε μέηλ βρε!]

1/25/2006 01:46:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Η τρίτη πρόσκλησις εκατοχυρώθη στην Παπαρούνα - τη δική μας, όχι του Αττίκ!

Ελα και μείναν μόνο δύο ακόμη!

1/25/2006 05:53:00 μ.μ.  
Blogger akindynos έφα...

Κυρία Μιράντα, πείτε στη φίλη σας πως πολύ μου άρεσε ο άγγελος.

Μόνο μία παρατήρηση, με όλο το σέβας. Η επιταγή ελευθέρωσε τον άγγελο που κρύβεις μέσα σου σημαίνει πως είμαστε δεσμοφύλακες του αγγελου μας. Και είναι αλήθεια αυτό για πολλούς από 'μάς.

Εξίσου αλήθεια όμως είναι ότι ορισμένοι, από 'μάς, είμαστε συγκρατούμενοι με τον άγγελό μας. Οπότε στη περίπτωση αυτή ισχύει το δραπέτευσε μαζί με τον άγγελο που κρύβεις μέσα σου.

Δυστυχώς οι άγγελοι σε αιχμαλωσία, όπως κι άλλα πετεινά του ουρανού, χάνουν τα φτερά τους.

1/25/2006 05:56:00 μ.μ.  
Blogger lemon έφα...

Mirandolina, μην μου πεις ότι η Σώτη είναι από τους αγαπημένους σου και «η Συγχώρεση» το πιο αγαπημένο της, γιατί το είχα καταλάβει, κι ας μην τόχαμε πεί…
Η πρώτη διαδικτυακή τόλμη μου ήταν πριν από 2 χρόνια περίπου, όταν έγραψα ένα μακροσκελέστατο μειλ στον εκδοτικό της οίκο με την παράκληση να παραδωθεί στην ίδια-και το πιο τρομερό ήταν ότι μου απάντησε η ίδια…..
Δεν είχε γράψει ακόμη την συγχώρεση τότε, ήταν όταν διάβασα το «κοίτα πως έκλεισαν οι δρόμοι μας» της Φρανσουάζ Ξενάκη, σε μετάφραση της Σώτης. Μ΄αυτό το βιβλίο ένιωσα πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, η ώρα να της μιλήσω, και τόκανα δίχως δεύτερη σκέψη-και πέτυχε..
Λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να δω την παράσταση, δεν ήξερα την Αντζυ, την γνωρίζω τώρα μέσα από το post σου, και μ αρέσει πάρα πολύ που είναι τόσο χρωματιστή και γατιάρα!

(Λεπτομέρειες για το παραπάνω βιβλίο στο σημερινό μου Post).

1/25/2006 06:43:00 μ.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Γνωριμίες, πραγματικά να χαίρεται κανείς.

Φαντάζομαι πως η παράσταση θα είναι πολύ καλή - η Σώτη Τριανταφύλλου δίνει άριστη πρώτη ύλη!

*

Αλήθεια, γιατί νιαουρίζει ο bfo;

1/25/2006 07:45:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ακίνδυνε, είσαι εξαιρετικός. Ειλικρινά απορώ γιατί αυτές τις εξαίρετες σκέψεις δεν τις γράφεις στο ευλογ σου. Ως τώρα εμένα τουλάχιστον μου έχεις δώσει ιδιαίτερο υλικό για σκέψη – αυτή τη φορά μάλιστα ποιητική.

Λέμον, έτσι όπως πάμε, θα βάλει ταμπέλα ως αιωνίως ευγνώμων ο Πατάκης στα ευλόγ μας σε λίγο :-)

Πάνο, ξέρετε που είμαστε; Είμαστε κάτω από την χοντρή κρούστα των μετρίων κι αηθών που καλλιέργησαν οι 40 κλέφτες του εκσυγχρονιστή αλή μπαμπα. Κάτω απ αυτήν βράζει ο τόπος. Που θα πάει, όμως, δε θα σκάσει η χύτρα στα μούτρα τους;

[Όσο για τον γνωμοδότη, πιθανώς συμπάθησε πολλαπλώς το κορίτσι γάτα – τι άλλο να υποθέσω;]

1/25/2006 08:25:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Eοιμαζόμουν να σχολιάσω γιά το πόσο κουμπωμένος είμαι με την πολυχρωμία ως που ξαναδιάβασα το σημείο γιά την διασωσμένη παιδικότητα..Και διασώθηκα απ΄το ολίσθημα.Τωρα αυτό σωστά το συνδέω με τα πετεινά τού Ακίνδυνου;


Ηλίας

1/25/2006 11:39:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Όμως, Ηλία, δεν είναι καταπληκτικό πως τα έφερε η τύχη, και μετά τον Τζώννυ με τα μαύρα ήρθε η Άντζυ ουράνιο τόξο; Δεν ήταν προγραμματισμένο, θέλω να πω κι αυτό κάνει το πράγμα πιο ενδιαφέρον. Πως ερμηνεύεται;

(απ ότι φαίνεται, ο Άγγελός σας εργάζεται ελεύθερος και φουλ τάιμ, ναι)

1/25/2006 11:50:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Κι'ο διαβολός μου επίσης.

Πως το ερμηνεύω αυτό πού λέτε;Με μουσικό τρόπο:Allegro σε μείζονα!

Ηλίας

1/26/2006 12:13:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

:-) κεφατο σας κόβω Ηλία - πολύ χαίρομαι, κι ας μου θυμίσατε μια θλιμμένη ιστορία, με ενα αλέγρο κον γράσια.

1/26/2006 12:28:00 π.μ.  
Blogger lemon έφα...

Mirandolina, νομίζω ότι ΠΑΝΤΑ μετά το μαύρο έρχονται τα χρώματα… Όπως you try again- fail better, του kukuzeli , όπως η άνοιξη βγαίνει μετά το χειμώνα-πάντα, σου λέω!
Και, τι περίεργο, εμείς κάθε φορά εκπλησσόμαστε.. Ευχάριστα βέβαια!

Είδες που ο φίλος μου ο Κωνσταντίνος από την Δανία έκανε βλογ-για να με σχολιάζει (λέει!). Να σας τον γνωρίσω : http://lifeos.blogspot.com/

Και μια και είπαμε για χρώματα και εποχές, και κύκλους που κάνει η ζωή (μας), να σας συστήσω την ταινία του Kim Ki-duk «άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, και πάλι άνοιξη» για την θαυμάσια φωτογραφία της και την ποίηση του περιεχομένου της.

1/26/2006 04:29:00 μ.μ.  
Blogger Bitten Lips έφα...

Μιρανδολίν εμείς οι δύο πρέπει να έχουμε κοινούς γνωστούς

1/27/2006 11:05:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Λέμον, έχεις δίκηο - νομίζω αυτή την απάντηση ζητούσα υποσυνειδήτως (για το χρώμα μετά το μαύρο)

Μπίττενλιπς, γιααα στείλε προσωπικό!

1/28/2006 01:45:00 π.μ.  
Anonymous η νυφη με τσ΄αρχιδες έφα...

νομιζω οτι τα αρμοδια υπουργεια
μετα τα πολλα κρουσματα στη γειτονικη
χωρα συνεστησαν περιορισμο ολων των
οικοσιτων πουλερικων και πουπουλοφορων λογω του γνωστου ιου.
ιδιαιτερα δε συνιστουν τον εγκλεισμο
των αγγελων μιας και θεωρουν οτι στα
εν λογω πλασματα υπαρχει το καταλληλο
εδαφος για την μεταλλαξη του ιου
απο ζωονοσο σε ανθρωπονοσο.
θα πρεπει με νηφαλιοτητα και μακρια απο συναισθηματισμους να ξανασκεφθουν οι διαφοροι δραπετες
και ελευθερωτες με γνωμονα την διαφυλαξη του υπερτατου αγαθου που λεγετε δημοσια υγεια.
οι ξενιστες αγγελων καλο ειναι να βλεπουν την εκπομπη του ευαγγελατου
οι δε αγγελοι ας βαρεσουνε βελονι.

1/28/2006 03:10:00 π.μ.  
Anonymous η νυφη με τσ΄αρχιδες έφα...

εγω το κατγουμαν το εργο στον σινεμα
το ειδα και το εβρα πολυ παρακατ΄
απ΄την δικη σας κατ γουμαν κυρα
ξενοδοχα μου.γιατι λοιπον να μην την εχει ηδη κανει ταινια ενας αξιος ελληνας σκηνοθετης(απ΄
αυτους που ολο φωναζουν κααατ! )
την ατζυ ;
με την ιδιαιτερη δε πρωτοτυπια οτι η ντοπια γατογυναικα διαθετει φανερη δευτερη ταυτοτητα και πιθανοτητα απο τις παλιες με την αναγραφη του θρησκευματος;
αλλα ετσι ειμαστε οι συγχρονοι
ελληνες αντι να προλαβουμε και να γινουμε προκατ, τσακιζουμε την ιδιοφυια και την κανουμε τις πιο πολλες φορες σακατ.

1/28/2006 03:30:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Νύφη, είμαι ευτυχής που σχολιάζετε στο ευλόγ μου. Ελπίζω κι όταν ανακαλυψετε τα καλύτερα να περνάτε κι από δω.

1/28/2006 10:43:00 π.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...