2.5.06

Προσκυνώ τη χάρη σου, λαέ μου...

Επί τη επετείω, ένα κείμενο του Βάσου Φτωχόπουλου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Άρδην" αμέσως μετά την απόρριψη του σχεδίου Αννάν από τους πολίτες της ελεύθερης Κύπρου
Γράφω εναντίον της ηγεσίας μας, μα πολλές φορές και εναντίον του ιδίου του λαού μας εδώ και πάρα πολλά χρόνια. H ηγεσία ουδόλως με ενδιαφέρει. O λαός πάντα με τρόμαζε. Oυδέποτε έγραψα λόγια για να παραχαϊδέψω τ’ αυτιά του. Aντιθέτως έγραψα γενικότητες, πολλές φορές υβριστικές κιόλας, που δεν αφορούσαν το σύνολο του κυπριακού λαού. Aφορούσαν μονάχα την πλειοψηφία ή την κυρίαρχη τάση. Έγραψα όμως και για τα καλά αυτού του λαού. Kαλά που φαίνεται ότι μόνο λίγοι συμμερίζονται.

Aυτά τα καλά ποτέ δεν τα αγνόησα. Kάθε λίγο και λιγάκι τα τονίζω όχι μόνο για να πάρω εγώ κουράγιο, αλλά κυρίως για να χτυπήσω τις κυρίαρχες απόψεις που θέλουν τον λαό μας είτε εντελώς ηλίθιο (ο Kυπραίος εν μόνο για σούβλες) είτε υπερβολικά συνειδητοποιημένο (ο μαρτυρικός κυπριακός λαός).

O λαός μας φυσικά δεν είναι ένα ενιαίο σύνολο. Aπό αρχαιοτάτων χρόνων είχε αποκτήσει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν μας κάνουν και ιδιαίτερα περήφανους. Διαχρονικά αυτά τα χαρακτηριστικά και νοοτροπίες ερμηνεύουν και την ιστορία μας και την ψυχοσύνθεσή μας και τις διάφορες κυρίαρχες λογικές του λαού μας. Tρισάθλιοι και ελεεινοί έμποροι οι Kύπριοι. Eξυπνόβλακες και κόλακες οι Kύπριοι. Δουλοπρεπείς και ύπουλοι οι Kύπριοι. Kαιροσκόποι και ανεύθυνοι οι Kύπριοι. Nαι, είμεθα λίγο απ’ όλα αυτά.

Λέγεται από πολλούς ότι μ’ αυτά τα χαρακτηριστικά καταφέραμε να επιβιώσουμε ως σήμερα τόσες και τόσες κατοχές. ΔIAΦΩNΩ. Bρισκόμαστε εδώ σήμερα και μάλιστα ως Έλληνες διότι από τα παλιά τα χρόνια υπήρξε πάντα ένα 10-15% διαφορετικό από την πλειοψηφία. Mια μειοψηφία που αντιστεκόταν, μια μειοψηφία που πατούσε γερά πάνω σ’ αυτήν τη γη, μια μειοψηφία με το σταυρό και τη γλώσσα της βαθιά προφυλαγμένη στον κόρφο της, μια μειοψηφία που δεν είχε σχέση με εμπόριο, μεταπράτες και φραγκολεβαντίνους. Mια μειοψηφία ξεροκέφαλων Kυπρίων που ήξεραν μόνο να τραγουδούν τον έρωτα και την ελευθερία.
Προσκυνώ τη χάρη σου, λαέ μου.

Προσκυνώ αυτήν τη μειοψηφία του λαού μας που χωρίς φωνή, με προστάτιδα μόνο την Παναγία, κατάφερε να παρασύρει και τον υπόλοιπο λαό ν’ αντισταθεί στους τρανούς του έθνους και του κόσμου.

Προσκυνώ και φιλώ το χέρι των μανάδων των αγνοουμένων, των γυναικών αυτών που έτυχαν της μεγαλύτερης εκμετάλλευσης και της μεγαλύτερης συκοφάντησης.

Προσκυνώ και φιλώ τα πόδια τους διότι μένουν μόνον αυτές, μαυροντυμένες και σιωπηλές, να κρατούν την κλωστή που δένει το παρελθόν μας με το σήμερα, γεροδεμένη.

Προσκυνώ και φιλώ τα ροζιασμένα χέρια των χωρικών μας, που παρά τους ισοπεδωτικούς καιρούς καταφέρνουν ακόμη και σήμερα ν’ ανάβουν τα καντήλια των εκκλησιών μας και των ψυχών μας.

Προσκυνώ και φιλώ τα χέρια των “δυσπροσάρμοστων”, “πελλών” και “εξτρεμιστών” των πόλεών μας, οι οποίοι με το ένα πόδι στο ψυχιατρείο και το άλλο στο παρελθόν μας, επιμένουν να μας υπενθυμίζουν ότι αυτός ο τόπος είναι ελληνικός.

Προσκυνώ και φιλώ το χέρι των νέων μας, των παιδιών των φίλων μου, που παρά την ευμάρεια και την άνεση αγωνιούν και κλαίνε και ελπίζουν στους δρόμους της Λευκωσίας.

Προσκυνώ τη χάρη σου, λαέ μου.

Mε τον Πιερέττη να παίζει το ξερό βιολί του, με τον Bασίλη Mιχαηλίδη να απαγγέλλει κρυφά την 9η Iουλίου, με τον Γ. Πολ. Γεωργίου και τα γαλάζια του χρώματα, με τους ψάλτες μας να ψάλλουν το Όμικρον, το Xι και το Γιώτα. Mε τους φτωχούς, τους πονεμένους, με τον Mόντη τζιαι τες ελιές του τζιαι τες τερατσιές του και με τους χιλιοπροδομένους συνέλληνες να ψάλλουν “Tη Yπερμάχω Στρατηγώ τα Nικητήρια”.

Το πρώτο έργο είναι ένα σχόλιο στον πίνακα του Ιερώνυμου Μπος La Coronacion de Espinas (ή Mocking Christ) που έκανε ο Γιάννης Γίγας για το ηλεκτρονικό αφιέρωμα "Όχι στο Σχέδιο Αννάν" . Το δεύτερο έργο είναι του Πανίκου Σιδερά. Έχει ποτιστεί τη θλίψη του αυτοκράτορα.

37 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger Λαμπρούκος έφα...

Κι όλους αυτούς που σε πείσμα της διεθνούς κοινότητας ορθώσαν το ανάστημα τους και στείλαν στο διάολο ένα σχέδιο που έθαβε κάτω από το χαλί την ιστορία (προσωπική και συλλογική) όλων αυτών των ανθρώπων...

5/02/2006 08:05:00 π.μ.  
Blogger Sraosha έφα...

Καλή μου Μιραντολίνα, νομίζω πως δεν τιμάς το μπλογκ σου παραθέτοντας (άρα, υποθέτω, και συμπορευόμενη μαζί του) τα ληρήματα του Φτωχόπουλου, γνωστού φασίστα δημοσιογράφου και γαλανόλευκου εστιάτορα στους παρεπιδημούντας την Ιερουσαλήμ, ο οποίος συνήθως συνδυάζει τη νευρωσική περιφρόνησή του προς τους Κύπριους με ψυχωσική ξενοφοβία.

Ως αντίλογο, και για να μη μιλάω εγώ εξ ονόματος άλλων, δες και αυτό το κείμενο.

Στο θέμα δε θα επανέρθω εδώ, για καθαρά πρακτικούς λόγους, άλλωστε το κείμενο στο οποίο παραπέμπω με καλύπτει ικανοποιητικά. Το ιμέιλ μου όμως είναι γνωστό και στη διάθεση όποιου θέλει να συζητήσει μαζί μου.

5/02/2006 10:53:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Λαμπρούκο, ναι, έτσι νοιώθω κι εγώ.

Σραόσα, χαίρομαι που σε βλέπω.

Το 1990 που πήγα στην Κύπρο, το "Αιγαίον" ήταν το στέκι των "περιθωριακών", κάτι σαν τα "Εξάρχεια" του νησιού, κι ο Φτωχόπουλος ήταν μαοϊκός. Αν μέσα σε 15 χρόνια από μαοϊκός έγινε φασίστας κι από ένας χαλαρός τύπος (μάλλον του χαβαλέ) έγινε ψυχωσικός και ξενόφοβος, δεν το γνωρίζω, αλλά θα μου φαινόταν περίεργο. Από μια ηλικία και μετά οι άνθρωποι δύσκολα παρουσιάζουν τόσο έντονες αλλαγές, κι ο Φτωχόπουλος είναι παππούς πια, έχει εγγόνια, όπως έγραφε πρόσφατα κι ο ίδιος.

Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί υπό τη συναισθηματική φόρτιση των ημερών της ψηφοφορίας. Την επομένη ημέρα. Ο ίδιος λέει, σε αυτό ακριβώς το κείμενο, ότι η συνήθης του άποψη είναι αυτή που παρατίθεται και στο άρθρο που παραπέμπεις και πως συνήθως είναι αυστηρος με τους συμπατριώτες του.

Ύστερα, ξέρεις, μου χει τυχει να συμφωνήσω και με το Ριχάρδο Σωμερίτη. Και δικό του άρθρο θα παρέθετα, αν ξανασυνέβαινε. Αυτό δες θα σήμαινε τίποτε παραπάνω πέραν του ότι συμφωνώ με το συγκεκριμένο άρθρο.

Η άποψη που ζητεί να καταδικάζονται στη σιωπή συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν κολακεύει τις δημοκρατίες των δημοκρατών, δε νομίζεις;

5/02/2006 11:06:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Όταν λέω "συνήθης άποψη" εννοώ στο κομμάτι της κοινωνικής κριτικής, διευκρινίζω.

5/02/2006 11:13:00 π.μ.  
Anonymous Βαλεντίνος έφα...

Κομπανιέρα, συμφωνώ με τον sraosha. Τα πράγματα δεν είναι τόσο ρομαντικά όσο τα περιγράφει το άρθρο. Δεν είναι καθόλου ρομαντικά. Η κυπριακή κοινωνία είναι άρρωστη. Ο ρατσισμός και ο εθνικισμός ευδοκιμούν. Μιλάμε για απίστευτο φανατισμό και όλα αυτά στα φανερά. Σπάνια κάνουν τον κόπο να τα μασκαρέψουν σαν αντι-ιμπεριαλισμό. Άσε που βλέπουμε και την ιστορία μονόπλευρα και όπως μας συμφέρει. Οι Ε/Κ είναι οι καλοί και τα θύματα, οι Τ/Κ οι κακοί θύτες που πρόδωσαν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Υ.Γ. Τι γυρεύει ο Ντενκτάς στην απεικόνιση; Όπως και οι Ε/Κ υποστήριξε το "όχι" στο σχέδιο Αννάν.

5/02/2006 11:18:00 π.μ.  
Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ έφα...

Μιραντολίς, μία μικρὴ ὀρθογραφικὴ διόρθωσις: Τὸ πρῶτο νὶ στὸ «Ἀννὰν» γράφεται μὲ ὕψιλον.

Υ.Γ. Ἐδῶ «φασίστες» ἔχουν γίνει ὁ Ζουράρις, ὁ Καραμπελιᾶς, μέχρι καὶ ὁ Μίκης Θεοδωράκης· ὁ Φτωχόπουλος θὰ τὴν γλύτωνε;

5/02/2006 11:40:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Βαλεντίνε, το κείμενο αφορά το σχέδιο Αννάν.

Η εδώ κοινωνία να δεις πως νοσεί και τι σύνδρομα έχουν αφήσει πίσω τους από τη μια το λαϊκιστικό κι από την άλλη το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ (και άσε τι σύνδρομα ετοιμάζει η ΝΔ τώρα). Όμως, αυτό δεν είναι λόγος για να αποδεχόμαστε τις συνταγές των μεγάλων αφεντικών αδιαμαρτύρητα. Ουτε για να μην αναγνωρίζουμε όσα, έστω ελάχιστα, θετικά συμβαίνουν, αν συμβαίνουν.

Οι μανιχαϊσμοί, περί καλών και κακών, εδώ δεν φαίνονται πουθενά. Το κείμενο μιλά κατά του σχεδίου Αννάν και ονομάζει μόλις ένα 15% του πληθυσμού ως μακρυγιαννική "μαγιά". Κι αυτοί που ονομάζει είναι οι φτωχοί, οι πονεμένοι κι οι ποιητές.

[ο Φτωχόπουλος δεν είναι πια μαοϊκός;]

5/02/2006 11:42:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Καλλίμαχε, γράφαμε μαζί.
Κράτησα την ορθογραφία του κειμένου από το "Άρδην".

Πολλά καταλήγουν στην κουβέντα που εξελίσσεται σε άλλο ευλογ, περί πατριωτικής αριστεράς, νομίζω.

5/02/2006 11:46:00 π.μ.  
Blogger ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ έφα...

Μὲ τὴν μισὴ πατρίδα κάτω ἀπὸ τὴν μπότα τοῦ Ἀττίλα, ἀνθεῖ ὁ ἐθνικισμός; Γιὰ φαντάσου! Ποῦ νὰ δεῖς πόσο ἀνθοῦσε ὁ ἐθνικισμὸς τὸ 1821, τὸ 1940-44 ἤ τὸ 1955-59.

5/02/2006 11:48:00 π.μ.  
Anonymous Βαλεντίνος έφα...

Γνωρίζω ότι είναι για το σχέδιο Αννάν και σε αυτό αναφέρομαι και εγώ. Όταν διαβάζω για τις Ε/Κ μητέρες των αγνοουμένων και των πόνο τους δίχως καμιά αναφορά στις Τ/Κ μητέρες αγνοουμένων και τον πόνο τους (που με τις πληθυσμιακές αναλογίες είναι τετραπλάσιοι) σε ένα τόσο συναισθηματικά φορτισμένο κείμενο που μιλά για τον "Ελληνικό" αυτό τόπο και αναφέρεται μόνο στους Ε/Κ και αγνοεί πλήρως τους Τ/Κ, οι μανιχαϊσμοί, αν όχι φανεροί, τουλάχιστο είναι ευκολοδιάκριτοι συμπερασματικά αφού διαβάσουμε το κείμενο (ολόκληρο ή ακόμα και αποσπασματικά). Δεν ξέρω αν παραμένει Μαοϊστής πάντως πάντα ήταν αντιδραστικός.

5/02/2006 12:00:00 μ.μ.  
Anonymous Βαλεντίνος έφα...

Δεν θα έχω υπολογιστή στην διάθεση μου μέχρι αύριο το βράδυ μάλλον και τώρα βιάζομαι να φύγω γι' αυτό συνεχίζουμε αύριο.

Υ.Γ. Ο Καλλίμαχος κάνει χιούμορ, γιούπι!

5/02/2006 12:12:00 μ.μ.  
Blogger Pan έφα...

Σε ευχαριστώ!
Όσον αφορά τον sraosha, εύκολο είναι να χαρακτηρίζεις τον κάθε ένα με τον οποίο διαφωνείς 'γνωστό φασίστα γαλανόλευκο εστιάτορα'!!!
Το να προβαίνεις σε τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς και μετά να την κάνεις με ελαφρά, καλυπτόμενος πίσω από κείμενα άλλων μόνο ανανδρία, φυγομαχία και δειλία μπορώ να τα χαρακτηρίσω. Υπ'όψιν, δεν σε βρίζω για να σε βρίσω, όπως ακριβώς κάνεις εσύ με τον Φτωχώπουλο,τον οποίο μόνο εξ όψεως γνωρίζω. Εσύ γιατί του επιφυλάττεις τέτοια μεταχείριση; Τρώς κάθε βράδυ στο εστιατόριό του και τον ξέρεις τόσο καλά;
Και η ειρωνία είναι ότι δίνεις και το μέιλ σου για να 'συζητήσεις'! Πως, χαρακτηρίζοντας τους άλλους;

Υ.γ. Αν εκμεταλλεύομαι τον χώρο σου λανθασμένα, σε παρακαλώ συγχώρεσέ με και διέγραψε το μήνυμα.

5/02/2006 12:22:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Μα, το όχι στο σχέδιο Αννάν οι ελληνοκύπριοι το είπαν, Βαλεντίνε! Το "όχι" χαιρετά το κείμενο και το αποδίδει σε συγκεκριμένες ομάδες ελληνοκυπριακού πληθυσμού. Δεν είναι ένα κείμενο επί του συνόλου του κυπριακού, είναι ένα κείμενο επί του ελληνοκυπριακού "όχι" στο σχέδιο της αυτοκρατορίας. Έτσι το διάβασα κι ως τέτοιο παρουσιάστηκε εκεί που δημοσιεύτηκε.

το "ελληνικός" γιατί το θεωρείς λάθος; δε σημαίνει ρατσισμό σώνει και καλά η αναφορά στην ιστορία, νομίζω. Οι τούρκοι υπήρξαν κατακτητές, όπως κι οι βρετανοί. Άλλο αν οι τουρκοκύπριοι οφείλει να έχουν ίσα δικαιώματα και ελευθερία.

5/02/2006 12:23:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Φυσικά περιμένω, Βαλεντίνε μου.

Παν, δεν θέλω να περάσουμε σε χαρακτηρισμούς και καυγάδες. Ο Σραόσα είναι προκλητικός πάντα, είναι το στυλ του. Κι ομολογώ ότι εδώ είναι πιο κύριος από όπου αλλού.

Έκανε λάθος, κατά τη γνώμη μου, χρησιμοποιώντας τη λέξη "φασίστας" και τα περί ψυχωσικού κλπ - πιθανότατα αναπαρήγαγε όσα ακούει στην Κύπρο και δεν γνωρίζει ότι ο Β.Φ. είναι μαοϊκός.

Το γαλανόλευκος και το εστιάτορας δεν αποτελούν βρισιές. Ίσα ίσα, νομίζω!

Ελπίζω ο Σραόσα να επανέλθει και να σου απαντήσει, παρά τους πρακτικούς λόγους.

5/02/2006 12:35:00 μ.μ.  
Blogger Katerina ante portas έφα...

Πολύ χαίρομαι που μας το θύμισες αυτό το κείμενο Mirandolina μου, έτσι για να παρηγοριέται η ψυχή μας ότι δεν χάθηκαν όλα.
Απολαμβάνω τη νηφάλια υπεράσπιση του κειμένου σου στους διαλόγους με τους εξαιρετικούς σου επισκέπτες! Παρηγορεί την ψυχή μου και αυτό!

5/02/2006 01:29:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Για το σχέδιο Αννάν: μετά την κατάρρευση του τουρκικού τραπεζικού συστήματος το 2000, το μικρό και ταπεινό τουρκοκυπριακό δημοκρατικό κίνημα έγινε πλειοψηφικό ρεύμα, μέσα σε 4 χρόνια κατάφερε να παραμερίσει τον Denktash τη στιγμή που θεωρητικά ήταν ακόμα πρόεδρος (όταν ο ΟΗΕ αποφάσισε τη διαδικασία των δημοψηφισμάτων, την οποία ο Ντενκτάς μπλόκκαρε το 2003). Το συγκεκριμένο κίνημα ήθελε ανεξαρτητοποίηση της κοινότητας από την Τουρκία και εκδημοκρατισμό και είχε πολύ ξεκάθαρη άποψη για το κυπριακό : δεχόμαστε λύση τώρα ότι λύση κι αν είναι. Είμαστε έτοιμοι να εκκενώσουμε τη Μόρφου αύριο κλπ κλπ. Ήταν έτοιμοι για ένα Μπρεστ-Λίτοφσκ για να μιλήσουμε με λενινιστικούς όρους.

Μέσα σε ένα χρόνο, η έλλειψη οποιασδήποτε ανταπόκρισης από την ελληνοκυπριακή πλευρά, η πολιτική του παπαδόπουλου να κάνει ηλίθιες παραχωρήσεις (τετραμερής) και μετά να αρνείται να διαπραγματευτεί,η άνοδος στην εξουσία του Ταλάτ-CTP σε συνεργασία με το αντιδραστικό DP κατάστρεψαν αυτό το κίνημα.

Το δημοψήφισμα ήταν μια ευκαιρία για το κίνημα να αναστηθεί και να γίνει παγκύπριο. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό.

Στέλιος

5/02/2006 01:56:00 μ.μ.  
Anonymous Γρακ. έφα...

Όπα γιατί θα τρελλαθούμε στο τέλος.

Από πότε έγινε "ρατσιστική" και "εθνικιστική" η Κυπριακή κοινωνία; Μήπως από τότε που είπε όχι στο Σχέδιο Ανάν;

Πριν από αυτό ήταν, βέβαια, κοινωνία-πρότυπο. Όταν η επί 15ετία κυρίαρχη ιδεολογία του ΑΚΕΛ συνδυάζε έναν ψευδεπίγραφο αντί-ιμπεριαλισμο (με τις ευλογίες του...Σοβιετικού ιμπεριαλισμού, βέβαια.) με την 'κονόμα και την κρεπάλη ενός μεγάλου κομματιού της Κυπριακής Κοινωνίας από τις ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ (ξέπλυμα χρήματος, όφσορ φοροδιαφυγές, ανάδειξη της Κύπρου σε δημοφιλές θέρετρο της...Μαφίας κ.ο.κ.) δραστηριότητες που ανθούσαν στο νησί, τότε όλα πήγαιναν κατ' ευχήν για τους "προοδευτικούς". Ο διεθνισμός των κομπραδόρων μεταπρατών πήγαινε σύννεφο (μιας και το πελατολόγιό τους ήτανε...πολυπολιτισμικό), η επαναπροσέγγιση ήτανε στα φόρτε της γιατί μύριζε πλέντυ οφ ντόλλαρς και γενικότερα ένα μεγάλο κομμάτι της Κυπρίακης κοινωνίας είχε αρχίσει να παίρνει την καφετιά όψη της Κυπριακής λύρας, από το ατέρμωνο κυνήγι του χρήματος. Αυτή μάλιστα. Ήταν μια ανοιχτή κοινωνία. Αλλά τι να λέμε τώρα; Εξ' άλλου κριτική σε αυτά έχουνε ασκήσει συστηματικά μόνο κάτι "φασίστες" σαν τον αείμνηστο Νίκο Ψυρούκη και τον Φτωχόπουλο.

Εκείνο που δεν μας είπανε ποτέ όλοι αυτοί που σκίζουν τα ρούχα τους για τον "εθνικισμό" των "απορριπτικών", είναι το ποιά ακριβώς είναι η "σωστή γραμμή" για το Κυπριακό. Μήπως αυτήν του ΑΚΕΛ στον αντί-αποικιακό αγώνα της δεκαετίας του 1950, η οποία έχει την τιμή να αποτελεί την ΜΟΝΑΔΙΚΗ γραμμή Κομμουνιστικού Κόμματος στον κόσμο που αρνιόταν ν' αναμετρηθεί με τον Βρετανικό ιμπεριαλισμό σ' έναν αντιαποικιακό αγώνα;

Τέλοσπαντων. Γράφω τόσην ώρα και νομίζω πως ότι και να πω δεν θα βγει άκρη. Νομίζω πλέον ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μία πολιτική διαφωνία ή με μια ιδεολογική διαμάχη, αλλά μ' ένα τεράστιο χάσμα αξιών και κοσμοαντιλήψεων.

Για το άν είναι φασίστας ο Βάσος, δεν θα πω πολλά. Παραθέτω απλά ένα κειμενάκι που είχε γράψει πριν από κάνα-δύο χρόνια για τους μετανάστες της Σρι-Λάνκα που ζουν στην Κύπρο.

"Αυ­τός ο πε­ρί­πα­τος πρέ­πει να γί­νει ο­πωσ­δή­πο­τε μέ­ρα Κυ­ρια­κή.
Πη­γαί­νε­τε στον Δη­μο­τι­κό Κή­πο της Λευ­κω­σί­ας πε­ζοί με το αυ­το­κί­νητο σας και κά­ντε βόλ­τες πά­νω - κά­τω στον πρά­σι­νο αυ­τό χώ­ρο της πρω­τεύ­ου­σας. Ο κή­πος αυ­τός δεν εί­ναι φη­μι­σμέ­νος για τα σπά­νια λου­λού­δια του ούτε για τα τρο­πι­κά φυ­τά του, ού­τε καν για τα κυ­πρια­κά που­λιά του. Μάλ­λον έ­νας α­σή­μα­ντος και ά­σχη­μος κή­πος εί­ναι. Τό­τε για­τί σας προ­τεί­νου­με να τον περπα­τή­σε­τε και να πε­ρά­σε­τε ώ­ρες ε­κεί; Μα για τις Σρι Λαν­κέ­ζες φυ­σι­κά! Την Κυρια­κή, μέ­ρα αρ­γί­ας για τους Σρι Λάν­κας, μα­ζεύ­ε­ται ε­κεί ό­λη η πα­ροι­κί­α των εργα­ζο­μέ­νων και φοι­τη­τών και κά­νουν τις βόλ­τες τους, κά­νουν τα τη­λε­φω­νή­ματα στην πα­τρί­δα τους ή α­πλώς βρί­σκο­νται για να πουν τον πό­νο ή την χα­ρά τους.
Τι πε­ρή­φα­νος λα­ός! Φο­ρούν τα κα­λά τους ό­πως κά­να­με και ε­μείς πα­λιά και σιγά σι­γά κα­τα­φθά­νουν στον χώ­ρο του κή­που, και ως κοι­νό­τη­τα α­νταλ­λάσσουν κου­βέ­ντες, χα­μό­γε­λα, πλη­ρο­φο­ρί­ες και μυ­στι­κά της φυ­λής τους. Ε­κεί στον κή­πο, μα­ζί με τους συ­μπα­τριώ­τες τους, τα πρό­σω­πά τους λά­μπουν ό­πως λά­μπει α­πό χα­ρά και κα­θα­ριό­τη­τα ό­λο τους το σώ­μα. Κά­ντε έ­να πε­ρί­πα­το στον κή­πο, μό­νο και μό­νο για να δεί­τε τι χά­σα­με, για να δεί­τε την χα­ρά της συ­νά­θροι­σης, την χα­ρά της κοι­νό­τη­τας, και ας βρί­σκο­νται χι­λιά­δες μί­λια μα­κριά α­πό τους δι­κούς τους, και ας έ­χουν σχε­δόν ό­λους τους Κύ­πριους ε­να­ντί­ον τους, και ας τους πε­ρι­φρο­νούν ε­πει­δή εί­ναι φτω­χοί.
Δεν εί­ναι φτω­χοί. Άρ­χο­ντες εί­ναι ό­πως ή­μα­σταν πα­λιά και ε­μείς. Πηγαί­νε­τε στον κή­πο για να θυ­μη­θεί­τε τις δι­κές μας Κυ­ρια­κές. Αυ­τές που χά­σαμε. Τις Κυ­ρια­κές που φο­ρού­σα­με τα κα­λά μας και πη­γαί­να­με εκ­κλη­σί­α και με­τά νιώ­θα­με ό­τι η Κυ­ρια­κή ή­ταν δι­κή μας, ή­ταν η δι­κή μας ΓΙΟΡ­ΤΗ.
Πη­γαί­νε­τε στον κή­πο! Οι Σρι Λαν­κέ­ζες της Κυ­ρια­κής έ­χουν πολ­λά να μας δι­δά­ξουν."
Βά­σος Φτω­χό­που­λος
ΆΡδην τεύχος 36

5/02/2006 03:41:00 μ.μ.  
Blogger Sailor έφα...

Καλό απόγευμα Mirandolina!
Όλα τα ευχαριστώ αξίζουν σε όλους
εσάς που ομορφαίνεται την ζωή
και απαλύνεται την ψυχή.
Το δώρο αυτό το ονειρευόμουν
να σας το κάνω από μικρό παιδί
από τότε που τα δάκρυα έτρεχαν
στα παιδικά μου μάγουλα στις δύσκολες μέρες λίγο μετά
τον πόλεμο και την κατοχή.
Το δώρο είναι από εσάς για μένα
και θα το κρατήσω για πάντα στο
πιο σίγουρο μέρος της ψυχής μου
μέχρι το τέλος
και τα δάκρυα ας μην στεγνώσουν
ποτές απ' τα μαγουλά μου !

ο γιος του μπλε του Ουρανού
και του γαλάζιου της Θάλασσας !

5/02/2006 03:51:00 μ.μ.  
Blogger Angelito έφα...

Δεν χαρίζουμε την "πατρίδα" στους φασίστες και τα "ξόaνα" τους ρε παιδιά!...
Mirandolina τα σέβη μου!

5/02/2006 03:54:00 μ.μ.  
Blogger Big Fat Opinion έφα...

Στελιος εφα:

Το δημοψήφισμα ήταν μια ευκαιρία για το κίνημα να αναστηθεί και να γίνει παγκύπριο. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό.

Στελιο, το σχεδιο Αναν το διαβασες; Και τα απιθανα που ελεγε αποτελουσαν "ευκαιρια';

Κριμα που χασαμε τετοιο κελεπουρι.

5/02/2006 04:03:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

αγαπητέ big fat opinion, όπως έγραψα απο τη μια η ελληνοκυπριακή διπλωματία έκαμε το ασυγχώρητο λάθος να δεχτεί τετραμερή και επιδιαιτησία, από την άλλη αρνήθηκε σχεδόν να διαπραγματευτεί αφήνοντας τα πάντα να ρυθμιστούν από την επιδιαιτησία. Το Αννάν 5 είναι αποτέλεσμα αυτών των λαθών. Αλλά ακόμα κι έτσι, σε σύγκριση με τις προσωρινές διατάξεις του δικαίου της ανάγκης, και το ημιαποικιακό καθεστώς στο βορρά το σχέδιο Αννάν ήταν μια ευκαιρία.

Αγαπητέ γρακ. εκτός από Ψυρούκη δοκιμάστε να διαβάσετε και Κατσιαούνη, ή έστω μελετήστε την ένδοξη σταδιοδρομία του αντιιμπεριαλιστή Γρίβα και των παιδιών της Χ στην Ελλάδα. Καλό είναι να κάνουμε κριτική στο ΑΚΕΛ έχοντας τουλάχιστο υπόψιν την κυπριακή ιστορία των δεκαετιών 40-50. Τουλάχιστο το ΑΚΕΛ άνοιξε επιχειρήσεις αντί να ιδρύσει παραστρατιωτικές ομάδες.

Στέλιος

5/02/2006 05:08:00 μ.μ.  
Anonymous γρακ έφα...

Το ότι ο Γρίβας ήταν μέλος της Χ στην Ελλάδα, είναι γνωστό. Το τι λελούδια κουβαλούσε από εδώ και από εκεί και το τι "ένδοξες" σελίδες γράψανε πολεμώντας την εθνική αντίσταση είναι επίσης γνωστό.

Στην Κύπρο, ο ρόλος του ήταν διαφορετικός. Ήτανε ο ηγέτης της ΕΟΚΑ, η οποία ήτανε πολύ μαζική και είχε την υποστήριξη του λαού.

Το ότι είναι παράδοξο αυτό που λέω, το γνωρίζω. Όμως, στην Κύπρο συνέβαιναν παράδοξα πράματα τότε. Το ΑΚΕΛ αρνήθηκε ν' αναλάβει τον αντί-αποικιοκρατικό αγώνα και οι Χίτες (ΝΑΙ οι τόσο μισητοί για τις άθλιες και αποτρόπαιες πράξεις τους Χίτες) ηγήθηκαν της
αντίστασης. Σουρεαλιστικό ε; Ας όψεται το ΑΚΕΛ που αρνήθηκε ν' αναλάβει τον αντιαποικιακό αγώνα, και τον παρέδωσε σ' έναν "Χ"ίτη ο οποίος, μετά από μία δεκαετία έγινε σύμβολο του IRA στην Ιρλανδία για το αντάρτικο-πρότυπο που έστησε στους Άγγλους. Αυτή είναι η πανουργία της ιστορίας, ο "Χ"ίτης γίνεται (χωρίς να το θέλει) αντί-ιμπεριαλιστής και οι αντί-ιμπεριαλιστές απέχουν (για να μην πούμε τίποτε χειρότερο) από τον... αντί-αποικιακό αγώνα.

Όταν λες παραστρατιωτικές ομάδες εννοείς την ΕΟΚΑ; Εάν είναι έτσι, χαίρομαι, γιατί αυτός ήταν ένας από τους επίσημους όρους της Βρετανικής Αποικιακής διοίκησης προκειμένου να υποβαθμίσει τον αντιαποικιακό αγώνα σε "τράμπλς" με κάποιους λούμπεν μυστακιοφόρους τύπους.

Τέλος, το σχέδιο Ανάν ΔΕΝ ήταν μία ευκαιρία (εκτός κι εάν εννοείς ότι τα δίναμε όλα σε τιμή ευκαιρίας).
Εισηγούνταν ένα μή-βιώσιμο ρατσιστικό κράτος σκοπός του οποίου ήτανε να αναπαράγει τους διαχωρισμούς και τις εντάσεις εντός αυτού του πόκεμον-κρατιδίου για να γίνεται η πάσα στην ξένη επιδιαιτησία που 'θα διεκπαιρεώνε το ουσιαστικό έργο της διακυβέρνησης. Τα 'χουμε δει κι αλλού αυτά, είναι γνωστή μέθοδος της Νέας Τάξης να φτιάχνει κράτη, τα οποία τελούν υπό το κράτος της διχόνοιας, προκειμένου να παρεμβαίνει ως επιδιαιτητής για να τα ελέγξει.

Για το τελευταίο- κι επειδή βλέπω ότι μου προτείνεις και βιβλιογραφία- σε παραπέμπω στο Αστερίξ & Οβελίξ: "Η Διχόνοια" των Γκοσινύ & Ουντερζό το οποίο αποτελεί ένα εξαίρετο κέισ στάντυ για το πώς οι αυτοκρατορικές δυνάμεις χρησιμοποιούν την τακτική της διαίρεσης για να επιβληθούν στους κατακτημένους λαούς...

5/02/2006 05:54:00 μ.μ.  
Blogger Ημίαιμος-Imiaimos έφα...

Για να είμαι ειλικρινής, δεν κατάλαβα την αντίδραση του Sraosha που με τις εκφράσεις του περνά την "κόκκινη γραμμή" του άλλου κειμένου. Το οποίο διάβασα πολύ προσεκτικά και ΣΥΜΦΩΝΩ απολύτως με τα περιγραφόμενά του. Μόνο που ο Φλωρίδης περιγράφει το 80% της Κυπριακής κοινωνίας και ο Φτωχόπουλος το υπόλοιπο... Και ΣΥΜΦΩΝΩ και μ' αυτόν αν και δεν αποδίδω τη δύναμη των γενναίων και δημιουργικών αυτών ανθρώπων σε μεταφυσικούς παράγοντες όπως στην Παναγιά και στους προς αυτήν ύμνους.

Ακόμη μια φορά βάζεις φωτιά στη σκέψη μας...

5/02/2006 07:29:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Κατερίνα μου, αυτό μας δίδαξε το κυπριακό «όχι» νομίζω – αυτό ακριβώς που λέει το κείμενο.

Στέλιο, όταν πρωτοδιάβασα το σχέδιο, ολόκληρο, το πρώτο ΣΚ που δόθηκε στη δημοσιότητα, αηδίασα. Αηδίασα από το φασισμό του από τα πάνω, από την απολυταρχική εξουσία κατασκευασμένου.

Η δική μου αναρχική παιδεία λέει πως τίποτε που κατασκευάζεται κι επιβάλλεται *από πάνω*, από βάρβαρες εξουσίες, δεν μπορεί να αποτελεί λαϊκή λύση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το σχέδιο αυτό ξεδιάντροπα, απροκάλυπτα, έθετε τον κυπριακό λαό υπό. Υπό την νέα μπότα.

Επιπρόσθετα, ήταν σχέδιο εμφανώς επεξεργασμένο από αποικιοκράτες. Ευτυχώς αυτή η φρίκη δεν πέρασε. Ευτυχώς. Το σχέδιο Αννάν δεν ήταν ευκαιρία – ήταν λάκκος με τα φίδια. Κι όπως η Γρανάδα αποτέλεσε την πρόβα τζενεράλε για την διά των ΜΜΕ παγκόμια επιβολή της απόψεως των ΗΠΑ, έτσι κι η Κύπρος εκαλείτο να αποτελέσει ένα ακόμη πεδίο επίδειξης γυμνής αυτοκρατορικής δύναμης, που λέει κι ο Ταρικ Αλί.

Γρακ, καλωσόρισες, κι εσύ κι ο καθαρός κι ωραίος πολιτικός σου λόγος.

«Γράφω τόσην ώρα και νομίζω πως ότι και να πω δεν θα βγει άκρη. Νομίζω πλέον ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μία πολιτική διαφωνία ή με μια ιδεολογική διαμάχη, αλλά μ' ένα τεράστιο χάσμα αξιών και κοσμοαντιλήψεων».

Σωστή διαπίστωση. Κι εδώ το τραγικό είναι ότι το χάσμα βαθαίνει ολοένα και περσότερο εντός του χώρου που ως τώρα είχαμε συνηθίσει να ονομάζουμε αριστερό. (εξαίρετο το κείμενο περί Δημοτικού Κήπου – ευχαριστώ. Επίσης ευχαριστώ για τη βιβλιογραφία επιπέδου Αστερίξ, διότι είναι στο επίπεδό μου και μπορώ κι εγώ η τσιφτευτελής να καταλάβω).

Για τη σχέση IRA-ΕΟΚΑ, οφείλω να επανέλθω κάποια στιγμή.

Καπετάνιε πάντα χαίρομαι να σε βλέπω. Σε διαβάζω και γεμίζει ο νους μου τη θάλασσα στα ανοιχτά έξω από την Πάτμο.

Ανχελίτο μου, απ ότι φαίνεται το «όχι» ποναει ορισμένους περισσότερο τώρα. Βλέπεις, οι περισσότερες κασσάνδρες- εκπρόσωποι των συμφερόντων της αυτοκρατορίας, οι περισσότερες πληρωμένες ή παρασυρμένες πένες, έχουν λυσσάξει που δε βγήκαν αληθινές και που δεν έγινε η συντελεια του κόσμου μετά το «όχι». Τα θυμάσαι, δεν τα θυμάσαι; Ε, πως να αντέξουν την τόση ξεφτίλα; Λίγοι είναι οι έντιμοι του μέα κούλπα.

Γνωμοδότα, είδα το εξαίρετο ποστ στο ευλογ σου – τον συνδυασμό φαρμάκων.

Ημίαιμε, το προσπαθώ :-) Ο Σραόσα είπε ότι δεν θα απαντήσει εδώ και απ ότι φαίνεται θα κρατήσει αυτή τη στάση. Όσοι είμαστε υπέρ του δημοσίου διαλόγου μάλλον δε θα έχουμε τη χαρά της παρουσίας του. Δεκτό και σεβαστό.

5/02/2006 09:34:00 μ.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Φτωχόπουλος κι ας κελαηδεί
Φτωχόπουλος κι ας λέει...


Ας λέει αυτός για το 15% και την Παναγιά που το φούσκωσε στο δημοψήφισμα - με μια "ανάλυση" που φέρνει ρίγη και ανατριχίλες σε κάθε μη ...μαοϊκό, λογικό άνθρωπο.

(Τον είχα διαβάσει στο ΑΡΔΗΝ, ανάμεσα σε σοβαρότερα κείμενα)

Επειδή το κέντρο βάρους είναι στο Σχέδιο Ανάν, αυτό που έχει σημασία είναι οτι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος υπήρξε η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ελληνική επιτυχία μετά το '74.

Το Σχέδιο Ανάν ήταν η επιτομή της αθλιότητας (εις βάρος των Ελλήνων της Κύπρου), η αποθέωση της αποικιοκρατικής λογικής των Άγγλων που το έγραψαν, η ουσιαστική δικαίωση του Αττίλα και η άνευ όρων παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία.

Οι Ε/Κ διέπραξαν άπειρες ανοησίες και αθλιότητες - και μερικά εγκλήματα ολκής, από τον καιρό της ΕΟΚΑ και μετά. Τίποτα όμως από αυτά δεν είναι ικανό να αντισταθμίσει το βάρος του Τουρκικού εγκλήματος του '74, που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα.

Ας αφήσουμε το πως φτάσαμε ως εδώ - άλλωστε κανένας μικρός λαός δε μπορεί να διαπράττει λάθη ατιμώρητα. Με το δημοψήφισμα όμως, ο ελληνισμός βρέθηκε κυριολεκτικά στο σταυροδρόμι: ο ένας δρόμος οδηγούσε στην απόλυτη καταστροφή, ο άλλος επέτρεπε τη συνέχεια της προσπάθειας. Και την απόφαση έπρεπε να την πάρουν ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ οι Έλληνες της Κύπρου.

Τώρα, είναι μια "λογική" οτι τους φώτισε η Παναγία κλπ κλπ. Η δική μου λογική λέει πως οι Έλληνες της Κύπρου τα έβαλαν κάτω, είδαν με Θουκυδίδεια ψυχραιμία το συμφέρον τους, αγνόησαν τους κινδυνολογούντες ότι η Κύπρος θα χαθεί με το ΟΧΙ, αγνόησαν τη θέληση ΟΛΟΥ ΤΟΥ (θεσμισμένου) ΠΛΑΝΗΤΗ και πήραν την απόφασή τους με απόλυτη διαύγεια: Ήθελαν να παραμείνουν Έλληνες και ελεύθεροι άνθρωποι - πολίτες με αλώβητο το δικαίωμα της αυτοδιάθεσής τους, δεν ήθελαν να αυτοενουχιστούν.

Το ΟΧΙ των Ελλήνων της Κύπρου και τα όσα ακολούθησαν ελπίζω να τους έκαναν (πολιτικά) σοφότερους, ώστε να μην επαναλάβουν λάθη που τους οδήγησαν σε μια τέτοια διλληματική επιλογή - και που θα μπορούσαν να έχουν ήδη σημάνει το τέλος της Κύπρου ως ελληνικής γης.

Για εμάς τους Ελλαδίτες, η στάση των πολιτικών μας απέναντι στο σχέδιο Ανάν ήταν είναι και θα παραμείνει για πολλά χρόνια η ΛΥΔΙΑ ΛΙΘΟΣ, επί της οποίας κρίνεται το πολιτικό μας προσωπικό. Όσοι βγήκαν τότε και διαλάλησαν το ΝΑΙ, σε όλους τους τόνους, αποδεικνυόμενοι Ανανικότεροι του Ανάν, είναι γνωστοί. Εγώ τουλάχιστον τους θυμάμαι πολύ καλά!

Στα πλαίσια της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας του δημοψηφίσματος υπάρχει και το "ρεύμα Φτωχόπουλου" (ας πούμε...) μικρό αλλά ...ζωηρό και δυναμικό.

Άπόψή μου είναι πως αν το φέρουν οι περιστάσεις και γίνει ποτέ πλειοψηφικό, εκείνο που θα καταφέρει θα είναι να μη μείνει ούτε κολυμπηθρόξυλο, σε Ελλάδα και Κύπρο.

Κανένας δεν περισσεύει, φυσικά. Αλλά είναι κρίμα, αγαπητή Μιραντολίνα, να "φτωχαίνουμε" μια μεγάλη ελληνική στιγμή, προβάλλοντας τα Φτωχοπούλεια ληρήματα.

Αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη - και ζητώ συγγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο.

5/02/2006 10:05:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Πάνο, αφιερωμένο αυτό το "λήρημα":

"Υπάρχουν σε μια γωνιά της γης 400.000 ψυχές από την καλύτερη, την πιο ατόφια Ρωμιοσύνη, που προσπαθούν να την αποκόψουν από τις πραγματικές της ρίζες και να την κάνουν λουλούδια θερμοκηπίου.

Σ αυτή τη γωνιά της γης, δουλεύει μια μηχανή που κάνει τους ρωμιούς σπαρτούς-Κυπρίους-όχι-Έλληνες,
που κάνει τους ανθρώπους μπάσταρδους, με την εξαγορά και την απαθλίωση των συνειδήσεων, με τις κολακείες των αδυναμιών ή των συμφερόντων (το κυπριακό ζήτημα "κουλτούρας" με την πλατύτερη έννοια που έχει η λέξη). Και ονομάζει τη φυσιολογική παιδεία αυτών των ανθρώπων "πολιτική προπαγάνδα"."

Νομίζω ξέρεις τις βασικές παραμέτρους του "ρωμιός".

[Με όλο το θάρρος, διαγνώθω από καιρό στα κείμενά σου σπέρματα ρατσισμού κατά των πιστών των θρησκειών. Σα να έχεις την εντύπωση ότι όσοι δεν πιστεύουν είναι.. ανώτεροι ή καλύτεροι. Ελπίζω να κάνω λάθος.]

5/02/2006 11:37:00 μ.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Μιραντολίνα, κανένα ρατσισμό και καμιά υπεροψία εναντίον των πιστών δεν έχω. Υπάρχουν θρησκευόμενοι άνθρωποι, στους οποίους βγάζω με κάθε σεβασμό το καπέλο! Αντιδρώ, απλώς, όταν οι "πιστοί" επιχειρούν να μας καπελώσουν - δηλαδή σε καθαρά πολιτικό επίπεδο.

Να, για παράδειγμα: θεωρώ αδιανόητο να με αποκαλεί ΕΜΕΝΑ κάποιος "ρωμιό" και όχι Έλληνα. Όταν ο "ρωμιός" μιλάει για τον εαυτό του - κανένα πρόβλημα. Όταν όμως θέλει να φορέσει σε μένα αυτό το φέσι, ε, τότε θα διατυπώσω με παρρησία την άποψή μου.

Είναι ρατσισμός αυτό ή στοιχειώδης αυτοπροστασία; Εσύ δεν θα αντιδράσεις όταν κάποιος θέλει να σε εντάξει σε ένα "όλον" που το αντιλαμβάνεσαι εντελώς διαφορετικά;

(Και όσο περισσότερο αμμετροεπώς επιχειρείται κάτι τέτοιο - τόσο πιο έντονη θα είναι η αντίδραση!)

*

Οι περιορισμένες μου γνώσεις δεν μου επέτρεψαν να αναγνωρίσω τον συντάκτη του αποσπάσματος που αναφέρεις. Πως διαφωνώ βαθύτατα με την παρουσίαση των Ελλήνων της Κύπρου που επιχειρεί, δε χρειάζεται να το πω...

5/03/2006 12:20:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Γιώργος Σεφέρης λέγεται, Πάνο.

5/03/2006 12:23:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Στην Κύπρο όπως γράφει η Εφημερίς των Χιτών (και αντιγράφει ο Κατσιαούνης) η Χ ερχεται το 47-48, με βάση το σωματείο του Ολυμπιακού στον Τακτακαλά. Απο εκεί οργανώνει ξυλοκοπήματα απεργών.

Λίγο αργότερα ιδρύεται η ορθόδοξη χριστιανική ένωση νέων ΟΧΕΝ. Ο γρίβας θα στρατολογήσει αποκλειστικά μέλη της ΟΧΕΝ στην ΕΟΚΑ κατα προτίμηση αγρότες πίτσιλλους "καθαρούς" από τον κομμουνισμό και τη γειτονία με τουρκικά χωριά, θα προειδοποιήσει τους αριστερούς και τους τουρκοκύπριους να κάτσουν φρόνιμα και να αφήσουν τους τριακόσιους επίλεκτους αγωνιστές του να φέρουν εις πέρας τον αγώνα, ενώ οι υπόλοιποι Κύπριοι οφείλουν να παρέχουν υπηρεσίες διοικητικής μέριμνας. Με δεδομένο τον ισχυρό ταξικό χαρακτήρα της πολιτικής της δεκαετίας του σαράντα (να θυμήσω νεκρούς σε αριστερές διαδηλώσεις για αποστράτευση το 45, την εποχή που ο ελληνικός στρατός εργοδότης του Γρίβα ετοιμαζόταν για το δεύτερο γύρο και την Κορέα. Ας μην λέμε ότι θέλουμε για αποχή της αριστεράς από τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα), ο Γρίβας έπαιξε ακριβώς το παιχνίδι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού (ο εγγλέζικος κατάρρεε έτσι κι αλλιώς, για σκέψου και το Σουέζ), σπάζοντας την ταξική αλληλεγγύη, στέλνοντας τους τουρκοκύπριους στην αγκαλιά της ΤΜΤ και της άγκυρας.

Όταν λέω για παραστρατιωτικούς εννοώ τις ομάδες Σαμψών, Λυσσαρίδη και Γιωρκάτζιη το 63 (τις οποίες οι τουρκοκύπριοι αποκαλούν εόκα χωρίς να διαχωρίζουν από την αντιιμπεριαλιστική).

Για αναρχική κριτική στο Φτωχόπουλλο μπορείς να δεις εδώ http://argiros.net/gr/article.php?story=20060304190309450

Για όσους το ξεχνούν το κυπριακό σύνταγμα είναι ακόμα εκείνο του 60. Καλό είναι όσοι φρίττουν με το σχέδιο Αννάν να διαβάσουν το σύνταγμα, να μάθουν για το δίκαιο της ανάγκης, την επιλεκτική στέρηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας και ψηφίζειν ψηφίζεσθαι με βάση την εθνική ταυτότητα (μέχρι πριν λίγα χρόνια που μίλησαν το ανώτατο και το ευρωπαικό δικαστήριο). Μια συντακτική συνέλευση είναι το επακόλουθο μιας επιτυχημένης επανάστασης που θα απαιτούσε συντονισμό ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων. Αν τον βλέπει κανένας πουθενά φωνάξετε μου.

Στέλιος

5/03/2006 12:25:00 π.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Ευχαριστώ Μιραντολίνα, κάλυψα ένα κενό. Επί της ταμπακιέρας, όμως: σε έπεισα οτι δεν είμαι ρατσιστής κατά των πιστών - ή τσάμπα καίει η λάμπα;

5/03/2006 12:55:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Στέλιο, στα άλλα θα απαντήσουν άλλοι, μιας κι έχετε ανοίξει αυτό τον ωραιο διάλογο, στα περί "αναρχικής κριτικής": το παιδί προσπαθεί, αλλά δεν έχει καν διαβάσει όλο του τον Μπακούνιν.

Πάνο, δε θα πω ψέμματα. Δεν είναι τα λόγια ούτε οι ανασκευές της μιας φοράς που πείθουν. Όμως παραμένω καλοπροαίρετη.

5/03/2006 07:44:00 π.μ.  
Anonymous Γιώργος έφα...

Εντάξει καλέ, επειδή ο άνθρωπος εκδίδει εφημερίδα με τίτλο Ένωσις της οποίας ο υπότιτλος γράφει "τζι ας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν", σώνει και καλά να τον βγάλετε εθνικιστή; Επειδή υπογράφει τα άρθρα του "Γιαλούσα, νομός Αμμοχώστου, Ελλάς" σημαίνει ότι είναι φασίστας και εθνικιστής ο άνθρωπος; Απλά γνωρίζει ότι το καλό των Κυπρίων (των πραγματικών Κυπρίων που είναι φυσικά Έλληνες, όχι των μουλλάδων της εισβολής του 1571) είναι να ενωθούν με το εθνικό κέντρο και να αποβάλλουν επιτέλους όλα αυτά τα στοιχεία που μας λερώνουν.

5/03/2006 11:08:00 π.μ.  
Blogger Î—μίαιμος-Imiaimos έφα...

Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ορισμένοι φίλοι, αντιδρώντας σε απόψεις άλλων για διάφορα πρόσωπα, χρησιμοποιούν ως επιχείρημα ότι "δεν μας νοιάζει το πρόσωπο, το έργο μας ενδιαφέρει" (μουσική, ποίηση κλπ).
Οι ίδιοι φίλοι, αντιδρώντας σε απόψεις άλλων για το έργο διάφορων προσώπων, χρησιμοποιούν ως επιχείρημα "δεν μας νοιάζει το έργο, το πρόσωπο μας ενδιαφέρει".
Η ΠαγκαλοΒενιζέλειος αυτή έξις δεν συμβάλλει στην αναζήτηση της ουσίας των γραφολεγομένων αλλά αναδεικνύει κάποια αγωνία για "καπέλωμα" κάθε γνώμης με σώνει και καλά μιας δήθεν τεκμηριωμένης αντίθετης.
Κουράζει!

την κατάθεση αυτή κάνω με την ανοχή της Μιραντολίνας (ζητάω συγνώμη) και με όλη μου την καλή διάθεση προς γνωστούς και άγνωστους φίλους.
Αν έχω λάθος εντύπωση, πάλι, ας με συγχωρήσουν. Ουδείς ...άσφαλτος.

5/03/2006 07:45:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Γιωργο, δε συζητώ με χυδαιολόγους κι άνανδρους. Οι χαρακτηρισμοί που μου απέδωσες αλλού και κρυφίως, δηλαδή χωρίς καν λινκ, όπως απαιτεί η νετικέτα, σου επιστρέφονται όλοι ένας προς ένα στο ακέραιο. Είσαι από το είδος που δεν προβληματίζει το ράφτη του, είναι προφανές.

Ημίαιμε, αρχίζω να βλέπω ότι, δυστυχώς, όλα τα ξόανα και τα ημιμαθή μειράκια των αλτ και των τσατ βρήκανε καινούριο κοσκινάκι. Τα ευλογς. Ο Θεός βοηθός.

5/03/2006 09:53:00 μ.μ.  
Anonymous Γιώργος έφα...

Μιραντολίνα, δεν είχα πρόθεση να συζητήσουμε, αυτό το προσπάθησε ο Στέλιος με πλήρη αποτυχία (δεν έχει ασχοληθεί κανένας σας με έστω και ένα από τα σημεία που αναφέρει).

Όσο για τη νετικέτα, είμαι αρκετό καιρό στο διαδίκτυο για να μη δέχομαι πλέον μαθήματα από κανένα. Δεν υπάρχει καμιά υποχρέωση ζεύξης, ιδίως αν η παρουσία της θα μετατρέψει ένα κατά τα άλλα σαρκαστικό κείμενο με αφορμή μια κατάσταση σε μια ad hominem επίθεση.

5/03/2006 10:31:00 μ.μ.  
Blogger Ημίαιμος-Imiaimos έφα...

"(δεν έχει ασχοληθεί κανένας σας με έστω και ένα από τα σημεία που αναφέρει)."
Δεν θέλω να ρίξω λάδι στη φωτιά, Γιώργο, αλλά πώς να ασχοληθεί κανείς όταν τα "σημεία" δίνονται με τόσο απόλυτο, δογματικό, "αυθεντικό" τρόπο που και η παραμικρή επιφύλαξη προς αυτά ενέχει τον κίνδυνο ακραίων χαρακτηρισμών προς αυτούς που επιφυλάσσονται. Και με τέτοιους φανατισμούς, άντε μετά να πείσεις ότι δεν είσαι ελέφαντας...
Ούτε ένα "κατά τη γνώμη μου" δεν υπάρχει στο σχόλιο του Στέλιου. Λες και ήταν εκεί σε όλη αυτή την ιστορία που καταθέτει, λες και ήταν πρωταγωνιστής και λες και μόνο αυτός γνωρίζει την ιστορία στην "πραγματική" της διάσταση.
Και να συμφωνεί κανείς μαζί του, απωθείται από το "αλάθητο" της αυθεντίας που σίγουρα δεν είναι. Κανείς μας δεν είναι. Γι αυτό ψάχνουμε.

Επί της ουσίας, διαφωνώ σχεδόν σε όλα γιατί κατά τη δική μου εκτίμηση των όσων γνωρίζω, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά στο ποιός είναι ο καλός, ό κακός, ο αθώος και ο ένοχος της υπόθεσης Κύπρος.
Παράθεση των ιστορικών στοιχείων δεν είναι, βέβαια, δυνατή στην έκταση που θα στήριζε το ένα ή το άλλο επιχείρημα μέσα στα όρια ενός μπλογκ.

5/04/2006 12:19:00 μ.μ.  
Blogger Greg έφα...

Επειδή η "πιπίλα" του εθνικισμού έχει κουράσει...

μπας και είδατε ειδήσεις με τον διεθνιστή Ερντογάνη στην διαβαλκανική, τις δηλώσεις του (και ο θλιβερός κουμπάρος δίπλα...) με τον οποίο θέλουν "αμέτι-μουχαμέτι" να μοιράσουν και το κρεββάτι τους ακόμα οι Αυνανιστές;

Γι' αυτό δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε να ανπτύξουμε επιχειρήματα υπέρ του ΟΧΙ. Η "ξεφτίλα" που επιφυλάσσουν τα αντικείμενα λατρείας των απανταχού γραικύλων, τους "ξεβρακώνει" με ζηλευτή ταχύτητα και αναντίρρητα!

ΥΓ. Το "ρωμιός" που έθιξε κάποιον συνομιλητή, είναι καμμιά 10-ριά αιώνες παλιότερο από το "φέσι". Δεν συμπίπτουν χρονικά και εννοιολογικά! Και το "γραικός" ακόμα παλιότερο... Αυτά για την ιστορία.

5/04/2006 09:38:00 μ.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...