5.5.06

Into my arms, Oh Lord...


Επάταξάν με, ετραυμάτισάν με,
ήραν το θέριστρόν μου απ εμού...

πάντες κατέχοντες ρομφαίαν, δεδιδαγμένοι πόλεμον


Εκεί, στην αθέατη μετατροπή της φύσης σε σχέση, αποθέτουμε την ελπίδα της αθανασίας. Εκεί, στον έρωτα.

Λέμε άγιο τον παλαβά ερωτευμένο με κάθε ποίημα του Επώνυμου Θεού...
Ο
Έρωτας δεν έχει λογική -με ποιά λογική προσεύχεται ο γιος
για τα ερπετά και
τους δαίμονες?

Σε κάθε έρωτα ξαναζεί η εμπειρία της γεύσης παραδείσου
και της απώλειας
παραδείσου.

Σπουδάζουμε τον έρωτα μόνο εξόριστοι
από την πληρότητα της ζωής
που αυτός χαρίζει.

Στην εμπειρία του έρωτα, είμαστε όλοι πρωτόπλαστοι,
η
πείρα των άλλων δεν μας μαθαίνει τίποτε για τον Έρωτα.

Είναι για τον καθένα
μας το αρχέγονο και μέγιστο μάθημα ζωής,
η αρχέγονη και μέγιστη εξαπάτηση.

Μέγιστο μάθημα, διότι
σπουδάζουμε στον έρωτα τον τρόπο της ζωής.

Και μέγιστη
εξαπάτηση, αφού αυτός ο τρόπος
αποδεικνύεται ανέφικτος για τον άνθρωπο ...


Τον τρόπο της ζωής τον σπουδάζουμε πάντα
σα χαμένο παράδεισο.


Αμοιβαιότητα στον Έρωτα είναι η πρωτόπλαστη αίσθηση
την πρώτη μέρα της δημιουργίας.


Ψηλαφώ στο αγαπημένο βλέμμα για πρώτη φορά
τι είναι η ανθρώπινη
ματιά.
Στο χάδι συλλαβίζω την άγνωστη γλώσσα της αφής. ...
Δεν υπάρχουν
αντι-κείμενα, όλα είναι παρουσία, προσφορά που απευθύνεται σε μένα, προορισμένη μόνο για μένα.

Όλα παίρνουν υπόσταση κι είναι υπαρκτά,
επειδή
υπάρχει ο άλλος.

Η ερωτική απαίτηση δε συμβιβάζεται με το μέτριο, το μερικό, το αποσπασματικό.
Στοχεύει στη ζωή, δηλαδή την πληρότητα της σχέσης. Ο άλλος να δίνει προτού ζητήσουμε

-να μη
μας φέρει ούτε μιαν φορά στη θέση του ζήτουλα,
να μη μας ταπεινώσει ποτέ για
την ανάγκη ή τη δίψα μας.
Να είναι πάντα αυτός παράφορος, να μην είναι ποτέ
κουρασμένος, θλιμμένος, αδιάφορος. Τα θέλουμε όλα αυτά μα τα θέλουμε ο καθένας για τον εαυτό του...

Ο έρωτας είναι ή αμοιβαία θυσιαστικός ή
σπαραγμός και ρήξη,
συμβιβασμός δεν υπάρχει.


Σε κάθε ερωτική κλήση, αναβιώνει ο ζωτικός πόθος της τροφοδότου παρουσίας,
πόθος ζωής που συγκροτεί την ίδια την υποκειμενικότητά
μας.

Ερωτευόμαστε πάντα, όπως πεινούσαμε σα βρέφη.

Παγιδευμένοι στο υφάδι
της ορισμένης ανάγκης και της απεριόριστης δίψας για σχέση..

Όλες οι
ενέργειες, οι λειτουργίες συντονίζονται
εκ των υστέρων
με την αγαπητική
δύναμη της φύσης μας.
Δύναμη ζωτική και ζωοποιό.


Διαχείριση της ζωής είναι ο έρωτας.
Που σημαίνει σχοινοβασία στην κόψη του
θανάτου.
Ενδεχόμενη σε κάθε στιγμή η πτώση από τη σχέση στη χρήση,
η
ολίσθηση στην απαίτηση του Εγώ να καταβροχθίσει φανταστικά τον άλλον

Ο έρωτας δεν είναι επιμέρους λειτουργία της Φύσης,
ικανότητα διαιώνισης του είδους.
Ανήκει στον προσωπικό τρόπο υπάρξεως της
φύσης.
Γι αυτό κι ενεργείται καθολικά,
με κάθε σωματική και ψυχική ενέργεια
ή λειτουργία της φύσης.
Δίχως δυνατότητες να διασταλεί και οριοθετηθεί
το
ψυχικό από το σωματικό γεγονός του Έρωτα.

Όταν ο Έρωτας εγγίσει το θαύμα,
την αμοιβαία αυτοπαραίτηση και
αυτοπροσφορά,
τότε δεν υπάρχει ντροπή γιατί δεν υπάρχει άμυνα και φόβος.
Τότε όλο το κορμί μιλάει τη γλώσσα του βλέμματος,
του χαμόγελου, του ρυθμού,
της χάρης.
Ο άνθρωπος ολόκληρος γίνεται όλος φως
και όλος πρόσωπον και όλος
οφθαλμός,
δόσις αγαθή και δώρημα τέλειον.
Μόνο δίδεται, μόνο προσφέρεται,
δίχως αντιστάσεις ή κρατούμενα.

Μέτρο μόνο ο πόθος, αλλά πόθος προσώπου,
πόθος του άλλου, πόθος
εκτός του εγώ.
Που μεταθέτει την ύπαρξη στην ποθούμενη σχέση...
Μακάριος ο
μανικός εραστής, μακαριστή η αβυσσοτόκος μανία.
Μόνο στον επαναβασμό των
αβύσσων γεννιέται χαμόγελο.
Κι αυτό το χαμόγελο που δεν πατάει πουθενά,
ειν
ο έρωτας.

Ο Χρήστος Γιανναράς σχολιάζει το Άσμα Ασμάτων.
Η Μιραντολίνα ακούει Κέηβ.

23 σχόλια. Εσείς τι λέτε;

Blogger Angelito έφα...

Ακούω κι εγώ μαζί σας! Κι ας μην προλαβαίνω να σχολιάσω τώρα!...Καλημέρα!

5/05/2006 10:14:00 π.μ.  
Blogger Κυκλοδίωκτον έφα...

Βαθύ και αληθινό το κείμενο...

5/05/2006 10:34:00 π.μ.  
Blogger MåvяiÐåliå έφα...

Είναι από τα πράγματα που με δυσκολεύουν τρομερά οι λέξεις να περιγράψω.
Ευτυχώς το κάνεις εσύ για μας.
Σ ευχαριστώ

5/05/2006 11:30:00 π.μ.  
Blogger Λαμπρούκος έφα...

έρωτας είναι θαρρώ...

5/05/2006 12:14:00 μ.μ.  
Blogger Ημίαιμος-Imiaimos έφα...

"Διαχείριση της ζωής είναι ο έρωτας."

και διαχείριση του έρωτα είναι η ζωή.
Γι αυτό σε φαντάζομαι χαμογελαστή;

5/05/2006 12:23:00 μ.μ.  
Blogger Godot έφα...

Αυτό δεν είναι που λέγεται "τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται";

http://nogodot.blogspot.com/2006/05/marion.html#links


Θα τρελαθούμε σήμερα....

5/05/2006 12:47:00 μ.μ.  
Blogger the_return έφα...

Εκτιμώ όλους τους ανθρώπους που κάνουν σκέψεις για τον έρωτα, και κατά συνέπεια βλέπω με θετικό μάτι και το άνω παρατιθέμενο κείμενο του κ.Γιανναρά...

Θαρρώ, ωστόσο, ότι τον πιο τέλειο ορισμό για τον έρωτα τον έδωσε ένα ελληνικό γκρουπ πριν μερικά χρόνια, η "Ενδελέχεια".

Τραγουδήσανε λοιπόν για τον έρωτα την εξής φράση:

"είναι αυτός που καίγεται στη μέση της πλατείας!"

Εκπληκτικό...
νομίζω ότι με οχτώ λέξεις όλες κι όλες, τους ..."στείλανε" όλους, στοχαστές και φιλόσοφους...

5/05/2006 04:05:00 μ.μ.  
Blogger Idάκι έφα...

Αν δεν πονέσουμε, δεν τα ξέρουμε όλα αυτά... αν δεν καούμε, είμαστε απάνθρωποι και φοβιτσιάρηδες. Ας είμαστε πεταλούδες, πέρπερα, που πετούν κοντά στη φωτιά και τη φλερτάρουν μέχρι θανάτου - γιατί κάθε απόρριψη είναι ένας μικρός θάνατος, και κάθε νέο χαμόγελο είναι η ανάσταση της καρδιάς μας.

Εξαίσιο, Μιραντολίς!

5/05/2006 07:36:00 μ.μ.  
Blogger Citronella έφα...

Όπως λέει μια από τις μεγάλες μου αγάπες..

She says baby if you wanna be wild
you got a lot to learn, close your eyes
Let them melt, let them fire, let them burn
Cause in the darkness there'll be hidden worlds that shine
When I hold Candy close she makes these hidden worlds mine


; )

5/05/2006 08:09:00 μ.μ.  
Blogger Sailor έφα...

Είναι αυτός που καίγεται
στη μέση της πλατείας.
Ο έρωτας είναι ότι πιο όμορφο
στη Ζωή, και μόνο η σκέψη του
αρκεί.
Μπράβο Mirandolina!

Καλησπέρα !

5/05/2006 11:03:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Ανχελίτο είναι κορυφαίος ο άτιμος.

Κυκλοδίωκτον, Νταλια μου, Λαμπρούκο, εδώ είναι επιλογή δική μου, όμως ολόκληρο το «Σχόλιο στο Άσμα Ασμάτων είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο.

Ημίαιμε, δεν πέφτεις έξω σ αυτό – είμαι τελείως τσιφτετέλι, γεγονός!

Κύριε Γκοντέ, να δεις τι σου χω για μετά…

Ρητερν και καπετάνιε, όντως ωραίος στίχος κι ωραίο που το θυμίσατε.

Ιδ, οι θάνατοι είναι για να ανασταινόμαστε.

Κοπίτο μου, αν ήξερα θα σας το είχα αφιερώσει – αλλα το καταλαβα αργά…

5/05/2006 11:34:00 μ.μ.  
Blogger Katerina ante portas έφα...

Και εγώ ακούω Νταντωνάκη ..
"Κέλομαί σε Γογγύλα.."

-Φιλάκια καληνύχτας, κόρη η όμορφη

5/06/2006 02:40:00 π.μ.  
Blogger mosaic έφα...

the way i see things(που θα λέγε κι ο ντενίρος):

είναι πόλεμος.

πάντα έχει έναν θύτη και ένα θύμα.

από ποια πλευρά της σχέσης και να βρεθεί κάποιος, πονάει.στο τέλος.

αν ποτέ ελευθερωθούμε απ τον ανθρώπινο, αν πότε μπορέσουμε ν ανέβουμε πιο "πάνω", θα πάμε πέρα απ αυτόν.

μέχρι όμως αυτό να συμβεί, είναι ότι πιο κοντά στο Αστραποβόλο Κάλος μπορούμε εδώ κάτω στον κόσμο της Λάσπης και της Φωτιάς και του Πόνου να νιώσουμε, να βιώσουμε.

σ ευχαριστώ που μου το θύμισες, γιατί έχω αρχίσει να το καβαλάω τελευταία και ξεχνάω τα βασικά.

μια ερώτηση:
αυτά τα υπέροχα λόγια που μας προσφερε η citronela πιο καλό παιδάκι τα απαγγέλει?

και μια θύμηση:
"οι υποχθόνιοι" του κέρουακ είναι για μένα η πιο πλήρης περιγραφή του Ερωτα.ever.το διάβασα στα 19 μου ενω καιγόμουνα.μμμ...το είχα ξεχάσει.

5/06/2006 05:49:00 π.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Mirandolina, βρέθηκα σε ένα ιντερνετ καφέ της Αθήνας και σε επισκέφτηκα. Ήταν αδύνατον όμως να επιστρέψω στα "μτΚ" γιατί δε μπόρεσα να τα εντοπίσω στους συνδέσμους σου. Πολυκοσμία και χαθήκαμε ή εφαρμόστηκε ΚΑΙ ΕΔΩ ο διαχωρισμός αμνών και εριφίων;

Γιατί όχι, άλλωστε;

5/06/2006 09:19:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Καλημέρα, Κατερίνα μου. Θα χαρώ τη γνώμη σου για τον τελευταίο, τον κυπριακό δίσκο του Αλκίνοου (μα τι εξαίρετος άνθρωπος αυτός ο καλλιτέχνης, λέω!).

Μωσαϊκέ, μπορεί και να μην είναι πόλεμος. Όταν ή μάλλον όσο υπάρχει αυτή η αλλήλων ταπείνωση μπρος στο θαυμα.

Η αλήθεια είναι, Πάνο, ότι ανακατετάχθησαν, περί την μία πρωινήν σήμερον, τα λινκς μου. Ανέβασα κάποιους, κατεβασα κάποιους, και μάλλον τα ΜτΚ τα έφαγε η ανακαταταξη. Θα το πρόσεχα κι από μόνη μου κάποια στιγμή, φαντάζομαι. Βεβαίως, μου έβαλε τα γυαλιά η …γκεστάπο των λινκς, που, ακόμη κι από ίντερνετ καφέ (!) ορμώμενη, το εντόπισε. Μάλιστα, έχοντας …ξεχάσει το ουρλ, και έχοντας ανάγκη τους …συνδέσμους μου για να πάει στο ίδιο της το ευλογ!!! Καλό το παραμύθι σου αλλά δεν έχει δράκο, Πάνο μου.

Εκτός αυτού, βλέπω πως βιάστηκες να βγάλεις τα συμπεράσματά σου. Με τρόπο που δείχνει πως αυτά ήταν τα συμπεράσματα που περίμενες. Μαθαίνω…

Μην ανησυχείς, τα ΜτΚ ξαναγύρισαν στα λινκς. Στην εκτίμησή μου πάντως μη ρωτήσεις τι έγινε.

5/06/2006 11:48:00 π.μ.  
Blogger chanana έφα...

Ο Αλκίνοος είναι κάπως... πιο... κταλαβαίνεις... ευτυχώς όχι μόνο πια για κοριτσάκια...
Τι λες γι' αυτόν του Θανάση Παπακωνσταντίνου;
Μήπως μπορείς να δυναμώσεις λίγο την ένταση;
Φιλιά

5/06/2006 12:56:00 μ.μ.  
Blogger Juanita La Quejica έφα...

Παρεούλα ακούμε Κέηβ! Καλημέρα Mirando.

5/06/2006 01:55:00 μ.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Σανανα, καλότατο το παλληκάρι - αν κι η δική μου μεγαλη αγαπη είναι ο Γιαννης απ τις τρύπες.

Καλημέρα, Χουανίτα μου!

(α, και, Πάνο - μην ψαχνεις. Τελικά, το σκεφτηκα κι αποφάσισα ότι μου τη δίνουν οι φασισμοί και τα καρφώματα παντός είδους. Χαίρετε.)

5/06/2006 10:25:00 μ.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

Mirandolina, μπορείς να ρωτήσεις αυτούς που με συνάντησαν στην Αθήνα το Σάββατο 7 Μαϊου, δηλαδή τον alombar42, το Κουρκουμπίνι, τη Ροδιά, το Χνούδι και τον Μαραθιά αν τους είπα το μεσημέρι ακριβώς αυτά, τα οποία είχα γράψει σε σένα το πρωί από το internet corner του ξενοδοχείου που έμεινα, απέναντι από το σταθμό Λαρίσης.

Η ευθυκρισία σου και το χάρισμά σου να καταλαβαίνεις τους ανθρώπους, καθώς και η άνεση με την οποία απονέμεις το χαρακτηρισμό "φασίστας" με αφήνει άφωνο!

Τελικά, το παραμύθι ΕΧΕΙ δράκο...

5/07/2006 01:37:00 π.μ.  
Blogger Πάνος έφα...

"αφήνει" --> διάβαζε "αφήνουν".

5/07/2006 01:38:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος έφα...

Συγχώρεσε την άγνοιά μου δέσποινα, μα την ερώτηση θέτω κινούμενος από την επιθυμία να καταλάβω καλύτερα το κείμενο που φιλοξενείς.
Που φιλοξενεί σε.
Θα αφήσω κατά μέρους την ντροπή της άγνοιας για να μην υιοθετήσω την "ευηποληψία" που την διαιωνίζει.
Ποτέ δεν καμώθηκα εξ' άλλου ότι γνωρίζω την ελληνική γλώσσα.
Τί είναι ο "επαναβασμός";

5/07/2006 01:39:00 π.μ.  
Blogger Mirandolina έφα...

Πάνο, αφήνω τους άλλους να κρίνουν κατα πόσον το γεγονός ότι είπες την ίδια θεωρία σε πολλούς, την μετατρέπει σε αληθινή. Επίσης, χαίρομαι πολύ που δίνω νόημα στη ζωή σου κι έχεις κάτι να συζητήσεις. Και τώρα να με συγχωρείς, αλλά έχω σοβαρότερα πράγματα να κάνω.
Δεν πρόκειται να δημοσιεύσω άλλο σχετικό σχόλιο. Μπορείς να κλαφτείς ή να ψευστείς ελεύθερα από το ευλογ σου.

Ανώνυμε, πολύ χαίρομαι την επίσκεψη. Κι εμένα με είχε δυσκολέψει αυτό. Τελικώς, μου ήρθε έκλαμψη κάποια στιγμή: Επ-αναβασμός, ξανα-ανέβασμα.

5/07/2006 09:24:00 π.μ.  
Blogger ellinida έφα...

Χμμμ το έσωσα για να το διαβάσω με προσοχή διότι αξίζει πάνω από μία ανάγνωση . Τροφή για σκέψη !
Καλημέρα .

5/07/2006 02:39:00 μ.μ.  

Την καλή σου την κουβέντα


πίσω στην κουζίνα...